Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

portā ciuitatꝭ: et ī platearabāt cathedrā mihi. Uidēbāt me iuuenes: et abſcōdebāt̉: et ſenes aſſurgentes ſtabāt. Principe̓s ceſſabāt lo: ēt digitū ſupponebāt oriſuo. Uocē ſuā cohibebantduces: et lingua eoꝝ gutturi ſuo adherebat. Au̓ris audiēs btīficabat me: oͦculꝰvidēs teſtimoniū reddebatmihi: eo liberaſſem pauperē vociferāte ēt pupilluꝫcui erat adiutor. Bn̄dictiō perituri ſūper me veniebat: et cor vidue ꝯſolatꝰ ſuꝫ.Iuſticia indutꝰ ſuꝫ: veſtiuime ſic̄ veſtim̄to diademate iudicio meo. Oculus fuiceco: et pes claudo. Pate̓rerā paupeꝝ: et cām quā neſciebā diligētiſſime īueſtiga. Cōtērebā molaſ iniꝗ: et

de dentibꝰ illiꝰ auferebā predaꝫ. Dicebāqꝫ: In nidulōmeo moriar: et ſicut palmamultiplicābo dies. Rādixmea aꝑta ē ſecꝰ aqͣs. e̓t rosmorabitur in meſſiōe meaGlōria mea ſꝑ īnouabitur:et arcꝰ meus ī mauū mea ī:ſtaurabitur. Qui me audiebāt: expectabāt ſnīaꝫ: et intēti tacebāt ad ꝯſiliū meum.Uerbis meis adde̓ nihil audebant: et ſuꝑ illoſ ſtillabateloquiū meū. Expectabātme ſic̄ pluuiā: os ſuū aperiebāt qͣſi ad imbrē ſerotināSiquando ridebā ad eosnoͣn credebāt: et lux vultusmei non cadebat in t̓ra. Sivoͣluiſſeꝫ ire ad eos: ſedebāpͥmꝰ. Cunqꝫ ſedereꝫ qͣſi rexcircūſtāte exercitu: eram tn̄merētiū ꝯſolator.

ꝓcedebā ad portā ciuitatis. vbi erat locus iudicij: p Etin platea .i. in manifeſto patenti loco. Parabat cathedrā mihi. tanꝙͣ oībus ſuꝑiori. r Uidebant me iuuenes .i. inſolentes: s Et abſcōdebant̉. timore iuſticie meet Et ſenes aſſurgentes ſtabāt. ad faciendū mihi reuerentiaꝫ. v Principesceſſabant loqui .i. pͥncipaleſ in īſidijs pꝰ metacebant me ſuꝑueniente: x Et digiturſupponenāt ori ſuo.qꝛ nulluſ p̄ſumebat meū interrūpere.y Uocē ſuā cohibebat duces .ſ. militū:īter alios ſūt audacioreſ: tn̄ non audebātſnīe mee cōtradicere:z Et līgua eoꝝ gutturi ſuo adherebat .i.ſilebāt ac ſi ſcī fuiſſētmuti neſcientes aliqͥdꝯͣdicere: diuitias autē honores p̄dictoſ dicit iob ꝑtinere ad ſuāfelicitatē tꝑaleꝫ: qꝛlia: ſic̄ impedimentaſūt reprobis: ita ꝓbisſt̓ adiumenta v̓tutis:vt dic̄ beatꝰ Ambro.ſuꝑ lucam: qual̓ eratip̄e iob qui ad operav̓tutuꝫ talibꝰ vſus fuerat: vt patebit ex ſeq̄ntibus. a Auriſ audiens. Hic ꝯn̄ter pōitp̄dieti honoriſ ſui cāꝫhonor .n. deferendꝰ ēalicui in teſtimoniuꝫ ſue v̓tutis: ꝯn̄ter oſtendit̉ qūo iobpotentia honoribꝰ v̓tuoſe vtebat̉: cum ſb̓dit̉: a Aurisaudiens. ſnīam meā b Btīficabat me. ꝓpter eius eqͥta: c Et oculus vi. te. red. mihi. de v̓itate mea iuſticia:d Eo libe. pau. vociferantē .i. querimoniā corā me facientē de iniuſta opp̄ſſiōe: e Apupillū cui erat adiutor. ꝓpter qd̓ era eiuſ defenſor. f Benedictio ꝑituri .i.illius qui timebat ſtatiꝫ ꝑire g Suꝑ me veniebat. eoſaluabā: h Et cor vidue ꝯſolatus ſuꝫ .i. efficacit̉vane. i Iuſticia indutꝰ ſuꝫ .i. ex ꝑte ſtudebam iuſticiāfacere. k Oculuſ fui ceco. ignorantē dirigendo: l Etpes claudo. īpotentē adiuuando. m Pat erā paupeꝝ.affectū effectum: ne crederet̉ faueret eis nimis in p̄iudiciū iuſticie. ſubdit̉: n Et cam quā neſciebā diligentiſſime īueſtigabā .i. caꝫ pauperis ne forte motu pietatꝭ indiſcrete ꝯdeſcenderē ei in p̄iudiciuꝫ iuſticie. o Conterebā molas iniqui .i. eius potentias violentias: p Et de dentibus illius anferebā predā. qꝛ ablata reſtituere cogebam: etde iniurijs facere emendā. q Dicebāqꝫ ⁊cͣ. Hic ꝯn̄ter deſcribit̉ ꝯfidentia ſue ſecuritatis: qꝛ honores diuitie que habent annexuꝫ timorē ꝑdendi quaſi ꝯtinue ſt̓ magis triſticie ꝙͣ delectationis: hec ſecuritas opinata a beato iobmo deſcribit̉: quoddā ſuꝑius dictum plenius expͥmit̉: ibiQui me audiebant. Circa pͥmum dicit̉: Dicebaqꝫ. ī corde meo tenēdo: r In nidulo meo moriar .i. in ꝓſperitate mea ſpūali tēporali: r Et ſicut palma. multo viuittꝑe s Multiplicabo dies. ducendo curſum vite mee indicta ꝓſperitate. t Radix mea aperta eſt ſecus aquas.

Arbor. habens radices in humido multiplicat ſuriūfructuꝫ: ita iob ex humore gratie in quo cor eius erat fixuꝫ: faciebat fructum multiplicē bonoꝝ operum.v Et ros morabit̉ in meſſione mea ⁊cͣ. Cōtingit aūt fructꝰ multiplicatꝰ in arbore ꝓpter eſtuꝫ nimiū deſiccat̉ perit: ſꝫ taliſeſtus tꝑat̉ d̓ſcēſuꝫ roriſ: ſil̓r fructus boni oꝑiſ aliqn̄ deſiccat̉ ꝑditur ꝓpter aduen elatiōis: ſꝫ hoc fuit in iob: qꝛdeus faciebat cuꝫtētatione ꝓuentūrore ſue bn̄dictioniſ gr̄e. y Gloria mea ſemꝑ īnouabit̉. dicebatꝓpter multa bōaoꝑa que multiplicare intendebat.y Et arcꝰ meuſin manu mea inſtaurabit̉ .i. fortitudo mea defēſio mea ꝯͣ inſult̓tētationum. Qui me audiebāt. Hic r̄uertit̉ ad expͥmendūaliqua p̄dicta clariuſ pertinēt adſuā iuſticiaꝫ ſapientiā. d. Quime audiebant. loquentē in iudicijſa Expectabantſnīam meā. tanꝙͣ veritatis lineam. b Et intenti tacebāt ad ꝯſilium meum. nihil vltra querēteſ. c Uerbis meis addere nihil audebant. reputātes nihil rōabile poſſet addi: d Et ſuꝑ illos ſtil. elo. meū. reputātes magnū de v̓bis meis aliquid ītelligebant. e Expectabat me ſic̄ pluuiā .i. deſiderabāt audire v̓buꝫ meūſic̄ terra ſitiēs pluuiam. f Si qn̄ ridebā ad eos. oſtēdendo vultꝰ leticiā: g Non credebant. ꝓpter maturitatē meā precedente: h Et lux vultꝰ mei .i. leticiafaciei mee i Non cadebat in terra. tanꝙͣ ꝯfuſa ꝓpt̓leticie ineptitudinē: hoc dat ītellige̓ leticia non eratdiſſolutꝰ: nec meſticia ꝯfuſus: ſꝫ tenebat v̓tutis mediuꝫk Si voluiſſem ire ad eos. ꝯſolandū: Sedebaꝫpͥmus .i. pͥncipalis īter eos: ſubdit̉: m Cunqꝫ ſede quaſi rex circūſtāte exercitu quaſi de nullo timens.n Eram tamē merentiū. ꝯſolator. tanꝙͣ eis ex v̓itateꝯpaſſionis ꝯdeſcēdens: ſic pꝫ ſcūs iob ꝓſperitateporali vſus fuerat v̓tuoſe: per ꝯn̄s peruenit ad eiꝰ felicitatem: que eſt in oꝑibus virtutum. Cap. XXX.Unc auteꝫ. Poſtꝙͣ iob deſcripſerat magnitudiAnem ꝓſperitatis in qua fuerat: hic ꝯn̄ter deſcri pͥmo deſcribit ex multiplicatione mali: ex ſb̓trabit magnitudinē aduerſitatis in quaꝫ inciderat.ctione remedij: ibi Clamo ad te. Primū auteꝫ oſtenditper oppoſitum ad bona que in ꝓſperitate ſua habuēatet vt cōtinuet ſe ad vltimo dicta cap. p̄ceden. ideo pͥmooſtendit ſe turpit̓ vilipenſuꝫ ꝯtra p̄cedentes honores etexcellentias: oībus bonis ſpoliatū ꝯtra abundātes di