Iob

¶ Capi. XXIX.Ddidit quoqꝫ iob aſſumēs parabolā ſuaꝫ⁊ dixit: Quis mihi tribuatut ſim iuxta mēſes pͥſtinos:ſecundū dies ꝗbꝰ deꝰ cuſtodiebat me? Quādo ſplēdebat lucerna eius ſuꝑ caputmeū: ⁊ ad lumē eiꝰ ambula

bā in tenebris. Sic̄ fu̓i ī diebꝰ adoleſcētie mee: qu̓andoſecreto deꝰ erat ī tab̓naculomeo. Quādo erat oīpotēsmecū: et in circuitu meo pueri mei. Quando lauabampedes meos butyro: et petra fūdēbat mihi riuoſ olei.Quando procedebam ad

laborent: vt pꝫ ex loco ⁊ mō inuentōis eoꝝ: de quibꝰ hicagit̉: ꝑampliꝰ ⁊ diligentiꝰ debent laborare ꝓ bonis ſpiritualibꝰ q̄ per ſapīam intelligunt̉ acquirendis: cū ſint īeſtimabilit meliora: qꝛ vt dicit: Neſcit hō preciuꝫ eiꝰ ⁊cͣ.Non adequabit̉ ei auꝝ: ꝑ quē modū ſapiens exhortat̉filiū ꝑ diſciplināſuaꝫ: Pro v̓. ij. dicens: Si q̄ſierꝭ eā.ſ. ſapīam de quahic loquit̉: qͣſi pecuniā ⁊ qͣi theſauros effoderis illātūc ītelliges timorē dn̄i ⁊ ſcīaꝫ deidei īuenies 2ᵐ eſtꝙ iob intendit ſocios p̄dictoſ docēꝙ precipua bonatꝑalia vt metalla⁊ p̄cioſi lapideſ d̓quibꝰ hic fac̄ mētionem: habēt ſue emanatiōis pͥncipiaſb̓tus terrā ⁊ in ꝓfundis fluuiorū ſunt abſcōdita: vt inhoc ca. tradit̉. Ex qͦ pꝫ ꝙ non ſt̓ excellentꝭ naͣe ſeu ꝯditionis: ſcd̓m .n. ordinē naͣe diuinitꝰ inſtitute: illa que altiorēlocū tenēt: altioriſ dignitatꝭ ſunt: vt pꝫ de regione empyrea reſpectu etheree: ⁊ de etherea reſpectu elementaris.Sapīa v̓o de qua hic agit̉ etiā ſi intelligat̉ de ſapīa creata q̄ gratiā ⁊ virtutes īfuſas īportat: hꝫ emanationem īmediatā a ſūmo reꝝ pͥncipio. vn̄ ꝯcludit: Deꝰ intelligitviā eiꝰ ⁊cͣ. Ex qͦ ſequit̉ ꝙ huiuſmōi ſapīa a deo ꝓcedensieſtimabilit̓ excedit bona alia ab īferioribus emanātia:in quo ꝯformat̉ iob ſapienti qͥ Pro v̓. in. ij. c. sͣ. dicto pͦꝙͣ diſcipulū ſuū erudiendo dixerat: Si queſierꝭ ſapīamqͣſi pecuniā ⁊ qͣſi theſauros effoderis illaꝫ. ſb̓iungit: Qdn̄s dat ſapīam: ⁊ ex ore eius ſcīa. q. d. eminentior ē ſapientia q̄ a ſūmo deo ꝓcedit ꝙͣ thelauri qͦs fodiendo interra inuenis. 3ᵐ eſt ꝙ iob in hoc ca. ⁊ in p̄cedē. voluit īformare ſocios de illis v̓tutibus de quibꝰ deꝰ ip̄ꝫ iob cōmēdauerat. Fuerat n. iob ꝯmendatꝰ a deo de quattuorv̓tutibꝰ: d̓ quibꝰ dicit̉ in pͥncipio libri: Iob erat vir rectꝰ⁊ ſimplex: timens deū: ⁊ recedens a malo. vn̄ de ſimplicitate q̄ eſt quedā innocentia dixit in p̄cedēti. c. Donecdeficiā non recedā ab innocētia mea. de rectitudine v̓oq̄ ꝯſiſtit quodāmō in ꝑſeuerando in bono ꝓpoſito īdeclinabilit̓ incedendo dixit ibidē: Iuſtificatōeꝫ meā quaꝫcepi tene̓ nō deſeraꝫ. de timore v̓o dei ⁊ receſſu a maloꝯcludit in hoc ca. finalit̓. d. Ecce timor dn̄i ip̄e eſt ſapīa⁊ recedere a malo ītelligētia. q. d. ſocijs: iſta ſt̓ que a deohabui: ⁊ iō nō abſcondā a vobiſ: ſicut eis p̄miſit. d. Docebo vos ꝑ manū dei: que oīpotens habeat. q. d. in menon abſcondam ⁊cͣ. ¶ In eodē ca. xxviij vbi dicit̉ in¶ Additio. ij.poſtilla: Tunc vidit illā in ſeip̄o.Oc qd̓ dicit: Tunc vidit illā. in glo. īterli. de ſa.incar. ſic exponit̉: Tunc vidit illā .i. videri fec̄: ⁊cenarrauit ꝑ ora p̄dicantium: ⁊ p̄parauit in cordibus auditoruꝫ: ⁊ inueſtigauit occulta ⁊cͣ. ¶ Replica.N c. xxviij. vbi poſtillator illū paſſum: Tūc vidit illā. exponit de ſapīa creaturis cōicata ꝑ moduꝫ gr̄e infuſe: burgen̄. dicit glo. interli. expone̓de ſapīa incarnata ad lr̄am: ſꝫ burgen̄ falſe allegat glo.iterli. qꝛ nec illa nec quecūqꝫ alia ſic exponit ꝑ allegoriāait .n. incarnatā ſapīaꝫ: Tc̄ vidit .i. videri fecit: Manifeſtuꝫ eſt aūt ꝑ ꝓceſſum lr̄e: ꝙ hic ad lr̄am non dicitur dethriſto: quia litteralit̓ fit ꝯparatio bonoruꝫ ſpiritualiūad tranſitoria ꝓut in poſtil. ¶ Ca. XXIX.Odidit qͣꝫ iob. Poſtꝙͣ ſanctꝰ iob oſtēdit in gnaͣ

li ꝙ iuſti aliqn̄ flagellant̉ in pn̄ti: hic ꝯn̄ter hoc idē oſtenditin ſpāli applicando ad ſeip̄m: pͥmo circa hoc enumerat felicitatē in qua fuit: 2º calamitate in quā incidit. c. ſequē. 3º innocentiā quā ſemꝑ tenuit. c. xxxj. Circa pͥmum pͥmo declarat modū ſue ꝓſperitatꝭ: 2º circa hoc ꝯfidentiā ſue ſecuritatꝭ: ibi Dicebāqꝫ. pͥmain duaſ: qꝛ pͥmo declarat ſuā ꝓſperitatē inbonis ſpūalibuſ: 2º intꝑalibꝰ: ibi Qn̄ lauabā. Circa pͥmuꝫ dicit̉:a ¶ Addidit qͦqꝫ iob⁊cͣ. ⁊ in hoc deſignat̉alius modus declarādi ſuū ꝓpoſitū .ſ. perſuiip̄ius exempluꝫ.b ¶ Quiſ mihi tribuat. incipiēdo declarare ꝓſperitatē ſuā incipit a ſpūalibus bōis:⁊ iō hoc expͥmit ꝑ moduꝫ optantꝭ: qꝛ ſpūalia bona quibusnulluſ male vtit̉ ſunt ſimpl̓r optanda: c ¶ Ut ſiꝫ iuxta mēſes pͥſtinos .i. in pͥſtina ꝓſperitateᵐ d ¶ Scd̓m dies quibuſdęus cuſtodiebat me. in aīa ⁊ corꝑe. e ¶ Qn̄ ſplen. lu. eiuſſuꝑ ca. meū .i. diuina illuſtratio ꝓcedens a ſuperiori de ſuagr̄a ſpeciali vltra naͣleꝫ illuſtrationē me illuſtrabat: f ¶ Etad lumē eiꝰ ambulabā in tenebris .i. in dubijs recte ꝓcedebā per eiꝰ ſpālem directionē. g ¶ Sicut fui in diebꝰ adoleſcentie mee. qꝛ extunc fuit ſcē vite ⁊ deuote: vn̄ ſubditur:h ¶ Qn̄ ſe. deus erat in taber. meo .i. qn̄ in ſecreto loco tabernaculi mei preꝑatio ad actū orandi deꝰ mihi aderat: qꝛin actu or̄onis hō loquit̉ cū deo: ⁊ deꝰ cū homine ip̄m illuſtrando ⁊ ꝯſolādo. i ¶ Qn̄ erat oīpo. mecū. ꝑ ſpāleꝫ grāꝫ⁊ ꝓtectionē. k ¶ Et in circuitu meo pueri mei. qͦs nutrieba ī amore dei. Ex dictis videt̉ alicui ꝙ iob cecidiſſet a ſapientia q̄ includit gr̄aꝫ dei: qꝛ dicit: Quis mihi tribuat vt ſimiuxta mēſes pͥſtinos ⁊cͣ. cuiꝰ tamē ꝯͣriuꝫ dcm̄ ē frequent̓ .ſ. ꝙaduerſitas nō deiecit eū a virtute. Dicendū ꝙ lꝫ aduerſitasnō deiecerit eū ab habitu ſapīe: nec ab actu cū aduerſitatesſuſtinuerit patient̓: qd̓ eſt ꝓpriuꝫ ſapiētis .ſ. fortunas aduerſas eqͣnimit ferre: vt habet̉. jͣ. Ethic. tn̄ aduerſitas ſuꝑueniens ſb̓limitatē actꝰ ſapīe: qui in ꝯtēplatōe ſūmi veri: ⁊ amore ſūmi boni ꝯſiſtit: in aliqͣ impedit: inꝙͣtum attentionē aīeretrahit ne in ſūmū veꝝ ⁊ bonū tota intētōe ferat̉ p̄ doloreſenſitīe ꝑtis: cui naͣliter ꝯpatit̉ retracta ī aliqͦ: niſi hoc diuīav̓tute īpediat̉: ſic̄ fuit in chriſto in qͦ dolor paſſiōis nō īpediebat ſuꝑiorē aīe ꝑteꝫ a ſb̓limitate ꝯtemplationis: ⁊ hoc īpedimentū ex ꝑte ſenſitiue ꝑtis ꝓueniens deſiderabat ſanctꝰ iobamoueri. d. Quis mihi tribuat ⁊cͣ. l ¶ Qn̄ lauabam. Hicꝯn̄ter declarat ꝓſperitatē ſuā in tꝑalibus bōis. ⁊ pͥmo ꝙͣtūad diuitias: 2º quantū ad honores: ibi Qn̄ ꝓcedebā. Circapͥmū ſcienduꝫ ꝙ diuitie antiquoꝝ principalit̓ erant in pecudibus: ⁊ inde dcā eſt pecunia: illud aūt qd̓ eſt precipuuꝫ int̓illa que de pecudibꝰ detrahunt̉ eſt butyꝝ: qd̓ eſt pinguēdolactis: ⁊ iō per abundantiam ip̄ius intelligit̉ abundantia inalijs bonis que de aīalibus ꝓueniunt cuꝫ dicitur: l ¶ Qn̄lauabam pedes meos butyro .i. tantaꝫ abundantiam habebam butyri: ꝙ poterant ibi pedes lauari: ſicut qn̄ habeturmagna copia vini: ad illam expͥmendam dicit̉: ꝙ abundatvſqꝫ ad lotioneꝫ pedum: ꝙͣuis ibi non lauent̉̓: m ¶ Et petra .i. terra petroſa ad fructificandū inepta n ¶ Fundebatmihi riuos olei .i. ꝓferebat oleuꝫ in abundantia: ⁊ per hocintelligit̉ abundantia in alijs terrenaſcentibꝰ int̓ que oleuꝫeſt de precipuis. o ¶ Quādo ꝓcedebam. Hic ꝯn̄ter declarat ī honoribus ſuam ꝓſperitatem: 2º ſubdit huius honoſnris cauſam: ibi Auris audienſ. Circa pͥmuꝫ dicit

o ¶ Qn̄t:fi