Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Iob

et beſtias terre non formidabis. Sed cum lapidibus regionū pactū tuū: etbeſtie t̓re pacifice erūt tibi.Et ſciēs ꝙ pacē habeat tabernaculū tuum: et viſitāsſpeciē tuā nō peccabis. Et.ſciēs qm̄ multiplex erit ſe-

mē tuū: ⁊ progenies tūa qͣſi herba terre. Ingre̓dierisin abūdantia ſepulchrū ſicūt infert̉ aceruus tritici intēpore ſuo. Ecce̓ hoc vt inueſtigauimꝰ: itā eſt: qd̓ auditu mēte ꝑtracta.. VI.Eſpondēs āt iob dixit

q̄ cauſabat̉ ex ſterilitate terre: iſta v̓o ex hoſtili vaſtatōne. x Ridebis .i. iſte tribulatōeſ alijs ſuꝑueniētes nōdiminuet ſtatū tue ꝓſperitatis. y Et beſtias terre. q̄in t̓ra deuaſtata ſolet multiplicari ⁊ creſcere. z Noformidabis. qꝛ nō nocebūt tibi ī ꝑſona tua: nec familietue: nec gregibustuis. a Sꝫ cūlapidibus. Deſcripta liberatione atribulatōibꝰ promittit ei abūdantiā bonoꝝ: aliasinſolitā. d. Sꝫ cūlapidibꝰ regionūpactū tuū .i. terrelapidoſe q̄ nō ſolet alijs fructificare: tibi afferēt fructū multū: qͣſi expacto tibi ſeruiētes. b Et beſtie terre erūt pacifice tibi. q̄ tn̄ erūt valde moleſte alijs ī ꝑſonis ⁊ in gregibꝰ ſuisc Et ſcieſ ꝙ pacē habeat tabernaculū tuū .i. tota familia manēs ī domo tua: qd̓ cedit ad magnaꝫ ꝓſperitatēpriſfamilias. d Et viſitās ſpēm tuam .i. ꝯſiderās ꝓſperitatē tuā. e Nō peccabis. qꝛ nō eleuaberis in ſuperbiā: ſed magis deū laudabis. f Et ſcies qm̄ multiplex erit ſeme tuū .i. videbis filios tuoſ ⁊ nepotes ī magno nūo fortes ⁊ diuites ad ſuccedendū tibi ꝓſpere: qd̓cedit ad magnā conſolatōem hoīs: qꝛ moriēs remanetqͦdāmodo ī filijs ⁊ nepotibꝰ ſuis. g Ingredieris ī abundātia ſepulchrū .i. iſta ꝓſperitas durabit tibi vſqꝫ finē vite tue. h Sicut īfert̉ aceruus tritici ī tꝑe ſuo .ſ.maturitatis tēꝑe: ꝑ hoc inſinuat ꝙ vita ſua debeat ꝓlōgari ꝙͣtū pōt via nature: ita ꝙ mors eiꝰ ſit naͣlis: ⁊ nonanticipata. i Ecce hͦ vt inueſtigauimꝰ. ꝑ ſcripturas⁊ exꝑientias. k Ita eſt. ẜm veritatē. l Qd̓ auditū mente ꝑtracta. depoſita īpatiētie tue triſticia: q̄ impedit veritatis ꝯſideratōem: ꝯturbati enī minꝰ preuidentẜm philoſophū ſcd̓o elencoꝝ. In capittulo quinto vbi dicitur in poſtilla: Uoca er Additio prima.go.Oc qd̓ dr̄: Uoca gͦ: ſi ē qui tibi rn̄deat. nō videt̉referēdū ad defectū intellectꝰ ipſiꝰ iobr ita ꝙ monebat eū eliphaę: vt oraret deū vt aperiret ſibiintellectū v̓boꝝ eliphac cū ip̄emet potuiſſet aꝑire ſibi ītellectū p̄dcōꝝ verboꝝ: vn̄ meliꝰ videt̉ dicendū ẜm ſanctū tho. qͥ ſic dicit: Uoca gͦ ſi eſt qui rn̄deat. q. d. ſi mihihoc reuelatū nō credis: tuip̄e īuoca deū ſi forte ip̄e tibiad hāc dubitatōeꝫ rn̄dere voluerit: ⁊ ſi ꝑ merita ꝓpriahoc obtinere a deo nō putas: ad aliqueꝫ ſcōꝝ ꝯuertere:vt eo mediante huiꝰ rei veritatē a deo cognoſcere poſſis: hec ille ⁊cͣ. In eodē capl̓o quito vbi dr̄ in poſtilla: Sꝫ cū lapidibꝰ regionū pactū tuū. Additio ſcd̓a.Bi trāſlatio nr̄a hēt: Cū lapidibꝰ regionū pactūtuū. in hebreo hr̄: Sꝫ cū lapidibꝰ agri pactumtuū. ⁊ ē ſenſus ꝙ deꝰ liberaret eū ab offēſione lapidū: eo mō qͦ dr̄ in pſalmo de illo: Qui habitat ī adiutorio altiſſimi: ne forte offēdas ad lapidē pedeꝫ tuū. ⁊ſic hec v̓ba nō ꝑtinēt ad abūdantiā bonoꝝ: ſed ꝑtinentad liberatōeꝫ a tribulatōibꝰ ſicut īmediate p̄cedētia: vbidicitur: Et beſtias terre n̄ formidabis. Sil̓r īmediate ſequētia: vbi dr̄: Et beſtie t̓re pacifice erūt tibi. Replica.N capl̓o quīto vbi poſtillator paſſū iſtū: Uocaergo ſiqͥs ē qͥ rn̄deat tibi. exponit de arrogantiaeli

intelligeret: iō ſuadet: ſi nō pōt hr̄e hoīeꝫ docētē ſe: ſalteꝫ adaliquē ſcōꝝ debeat hr̄e recurſū. huic expoſitōi ꝯͣdicit burg.volēs cū ſācto thoma ꝙ velit ꝑſuade̓: ſi ab hoīe nō pōt certificari ꝙ reuelatio vera ei ſit facta: q̄rat ab aliqͦ ſanctoꝝ: ⁊arguit ꝯͣ expoſitōeꝫ poſtillatoriſ: ex eo ꝙ eliphaę de ſuiſ verbis ꝑ ſe potuit īſtruere iob: non igit̉ oportuit euꝫ remittere adalios ꝓ intellectu ſuorū v̓boꝝ: ita arguo ꝯͣburgē. qꝛ nō debebateū remittere ꝓ acqͥrēda fide reuelatōiſ ſibifacte: ſꝫ ip̄e tenebat̉ ꝓbare vel ꝑ ſcripturaꝫde ſe dc̄ā: vel ꝑ ſigna:ſicut moyſes non fuitauſus ſibi reuelatōeꝫfactā publicare: nec ſemiſſū dicere: niſi a dn̄o obtinuiſſet v̓tutē faciēdi ſigna: quapoſſet ꝓbare: vt late dr̄ exo. iij. Et chriſtꝰ pͥmo voles ꝓbareſe miſſū: direxit ad ſcripturā iudeos īcredulos dicēs: Scrutamini ſcpͥturas: Ioh̓is. v. Sꝫ nolētes attēdere ſcpͥturas direxit ad ſigna dicēs: Oꝑa q̄ facio teſtimoniū ꝑhibēt de me.Ibidē: Si eī oꝑa nō feciſſē qͥ nemo aliꝰ fecit peccatuꝫ nō haberēt. Ecce chriſtꝰ ſue miſſionis ⁊ reuelatōis duplice ponitꝓbatōem. Eliphaę aūt nullā: ⁊ tn̄ burgē. exponit ꝙ remiſerit iob ad acqͥrendū fidē ſue miſſionis nulla ꝓbatōe p̄cedēte. Sil̓r xp̄s hāc ꝓbatōeꝫ ſpūs dei ſuis apl̓is adiunxit: qͥadr̄: Illi aūt ꝓfc̄i p̄dicauerūt vbiqꝫ dn̄o cooꝑante ⁊ ẜmoneꝫꝯfirmāte ſequētibꝰ ſignis: Ex qͥbꝰ pꝫ ꝙ elephaę tenebat̉ reuelatōeꝫ ſibi factā ꝓbare: ⁊ nō ſic iob ad dn̄i vel ſcōꝝ meritaremittere ꝓut exponit burgē. cū ſcō thoma. In eodē capitulo vbi poſtil. illud v̓bū: Et cū lapidibꝰ regionū erit pactū tuū. exponit de abūdātia īcōſueta .ſ. ꝙ agri lapidoſi fructificarēt p̄ter ꝯſuetū: vt viderent̉ ẜuire qͣſi ex pacto: ſꝫ buigen. exponit de offēſiōe pedū ad lapides: ꝓut de chriſto dixit diabol̓: Ne forte offēdas ad lapidē pedū tuū. ſꝫ modicūē qd̓ burg. h̓ ſignificat ꝑ pactū cū lapidibꝰ. nā int̓ mīma īcōmoda eſtimat̉ offēſio pedis ad lapidē: in qͦ ſenſu diabolꝰ allegauit illud qd̓ burg. Ne forte offēdas. arguēſ a minori. q.d̓ tāta ē cura angeloꝝ circa te: vt nō poſſis offede̓: igit̉ nullū īcōmodū īcurre̓ pot̓is mittēdo te deorſū: vt qͥ circa te cauēt mīma: etiā cet̓a oīa. Sil̓e ē argumētū apl̓i: deo ē cura d̓bobꝰ: igit̉ ⁊ de hōibꝰ: ſi enī illud qd̓ minꝰ vr̄ ineſſe ineſt: ⁊ illud qd̓ magꝭ: ꝑ pactū igit̉ cū lapidibꝰ agri nō ſignificat̉ illudmodicū .ſ. nō offēdere pedē: qꝛ magꝭ ꝓpe dicēdū foret de lapidibꝰ plateaꝝ ad qͦs ſepe traſeundo offēdimꝰ: ſꝫ aliqͥd magnū ſignificat̉: vt pꝫ: ſic̄ beſtie ſeruiūt innocenti ad nutū italapides agri fructu nō īpediētes vidētur ẜuire ad pactuꝫ: ⁊pōt accipi illa fructificatō ꝓ abūdantia a minori: ſi lapidesſeruiūt ad nutū qͥ ſūt īſenſibiles: multo ampliꝰ oīa viuētia Capl̓m. VI.que in lr̄a enumerantur.Eſpōdēs aūt iob. Poſita ip̄iꝰ eliphaę obiectōe: h̓ cōſequēter ponit̉ ip̄iˢ iob rn̄ſio: in qͣ pͥmo deſtruit illiꝰeliphaę obiectōem: 2º aſtruit ſuā prīcipalē intētōemca. vij. Circa pͥmū ſciēdum: ꝙ eliphaę obiecerat contra iobarguēs eū primo de īpatientia: ⁊º de falſa ſnī: vt dcm̄ ē capitulo p̄cedēti: ⁊ iō iob in ſua rn̄ſione pͥmo deſtruit pͥmuꝫqd̓ videbat̉ grauiꝰ: et 2º ſcd̓m: ibi Un̄ ⁊ verba mea. Circapͥmum ſciēdū eſt: ꝙ eliphaę īponebat iob falſā ⁊ erroneamſnīam: eo ꝙ dixerat ſe inocētē a deo flagellatū: ⁊ ex ꝯſideratōe fragilitatis humane conatuſ fuerat oſtēdere oēm hoīeꝫpeccatorem ⁊ ſic iuſte puniri a deo: per hoc vlterius cōcludēs ſuum propoſitum .ſ. ꝙ nullꝰ puniret̉ in vita pn̄ti: niſi ꝓctō p̄terito: ⁊ nō ꝓ expectatōe pͥmij ī futuro: ⁊ qꝛ dictum

d D