Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

et ſcidit veſtim̄ta ſua: et tōſocapite corruēs in terrā: adorauit: ⁊ dixit: Nu̓dus egreſſus ſum de vtero mr̄is meeet nūdus reu̓tar illuc. Do̓minꝰ dedit: dominꝰ abſtulitſic̄ dn̄o placuit: ita factū eſt:ſit nome dn̄i bn̄dictum. Inoībꝰ his non peccauit ioblabijs ſuiſ: neqꝫ ſtultū ꝗd ꝯͣdeū locutus eſt. Ca. II.Actum ē aūt cū qͣdaꝫIdie veniſſent filij dei: ⁊ſtaret cora dn̄o: veniſſꝫ qͦqꝫſathan int̓ eos: ⁊ ſtaret ī cō

ſpectu eiꝰ: vt diceret dn̄s adſathan: Un̄ venis? Qui rn̄dens ait: Circuiui terrā ⁊ ꝑambulaui eaꝫ. Et dixit dn̄sad ſathā: Nūquid cōſideraſti ſeruū meū iob ꝙ nō ſit eiſimil̓ in t̓ra: vir ſimplex ⁊ rectus ac times deū ⁊ recedēſa malo: et adhuc retinēs innocentiā. Tū aūt ꝯmouiſtime adu̓ſus euꝫ: u̓t affligerēeum fruſtra. Cui rn̄dens ſathanait: Pellem ꝓ pelle: ⁊cūcta q̄ het hō dabit ꝓ anima ſua. Alioͦquin mitte ma

nō ꝯtriſtemini .ſ. immoderate: ſic̄ ⁊ ceteri qͥ ſpem nō hn̄t .ſ.gētiles ſtatū vite pn̄tis tm̄ modo attēdentes. ſcūs aūt iob fidem ⁊ ſpem reſurrectōis habuit: vt pꝫ ex v̓bis ſuis. jͣ. Scioꝙ redēptor meꝰ viuit ⁊ in nouiſſimo die de t̓ra ſurrecturusſum ⁊cͣ. ⁊ iō de morte ꝓlis ſue triſticiā hūit moderatā cumrōne ⁊ hoc on̄dit ꝑ ſigna exteriora: cū dr̄:x Tūc ſurr̄xit iob.ſurgere .n. ē ſignū animi erecti: ſicut ecōtrario ꝓſterni vel cade̓ ſignū ē animi a ſuo ſtatu deiecti. y Et ſcidit veſtimenta ſua. amouēs ornamētū extrinſecū ꝓ morte filiorū ſuoꝝ: ⁊ etiā int̓nſecū: iō ſb̓dit̉: z Ettōſo capite. capilli .n.ad decorē ſunt dati.a Corruens in t̓raꝫadorauit .ſ. deuꝫ: ex qͦpatet ꝙ iſta ꝓſtratiopoſt erectōem p̄cedenteꝫ nō fuit ex triſticiaanimū deijciente: ſedmagis ex deuotiōe: etdixit on̄dens duplici rōne ꝙ ex multiplicatōe bonoꝝ tꝑalium nō dꝫ hō nimis eleuari: neqꝫ ex eoꝝ amiſſiōe immoderate turbari: ⁊ accipit̉ pͥª rō ex hoīs ꝯditōe: cū dr̄: b Nudus egreſſus ſum .i. carēs oībus bonis tꝑalibꝰ. c Nuduſreuertar illuc. nō eſt intelligēduꝫ ꝑ hoc ꝙ hō debeat iteratomr̄is vterū introire: ſed ē ſenſus: ꝙ ſic̄ hō egrediēs de vteromr̄is ingredit̉ mūdū iſtū nudus oībus: ſic inde egredit̉: ex qͦpꝫ ꝙ bona tꝑalia nō ſunt homini ꝯnaturalia: ſed magis extrinſecꝰ adueniētia: ⁊ iō de eoꝝ adeptōe nō eſt immoderategaudendū: nec de amiſſione triſtandū. 2ª rō accipit̉ ex dīnaliberalitate: ꝑ quā hō ꝯſequit̉ bona tꝑalia: qd̓ notat̉ cū dr̄:d Dn̄s dedit. qͥ pōt ea ꝯcedere ad tpus longū vel breue: ⁊ꝑ ꝯn̄s abſqꝫ iniuria qn̄ ſibi placet auferre: ideo ſubdit̉: Dn̄sabſtulit. ⁊ ſubdit̉: e Sit nom̄ dn̄i benedictū. regratiādodn̄o de ꝯceſſione bonoꝝ ad tp̄s p̄teritū: ⁊ qꝛ tenebat iob ꝙiſta ſubtractio ordinabat̉ a deo ad ſuū meritū: ⁊ ſic ꝯcluditinnocētia iob. f In oībus his .i. flagellatiōibus p̄dictis:g Nō peccauit iob labijs ſuis. ⁊ ꝑ ꝯn̄s magis cauit ſibi apcc̄o in factis: qꝛ faciliꝰ eſt cōtinere a pcc̄o in oꝑe ꝙͣ in ore.h Neqꝫ ſtultū quid ꝯͣ deum locutꝰ eſt. blaſphemādo autetiā murmurādo. In pͥmo ca. vbi dr̄ in poſtilla: Et tenebat iob ꝙ iſta ſubtractiq ordinabat̉ a deo ad ſuū meritū. Additio.Iiob tenuiſſet anteꝙͣ ꝑ deū fuiſſet declaratuꝫ: ꝙ flagellatio ſua ordinabat̉ ad ſuuꝫ meritū: ml̓ta q̄ infraſequunt̉ nō haberēt locū: vtpote cū a deo deſiderabat q̄rere cām ſue flagellationis: vn̄ dr̄: Indica mihi cur meita iudices. et in alijs: vn̄ magis videt̉ ꝯſonū lr̄e: ꝙ iob ignorabat cām ſue flagellatiōis: lꝫ eā credēt a deo eſſe: donec dehoc fuit a deo eruditꝰ: vt patebit in ſuis locis. Replica.N pͥº ca. vbi poſtillator exponit illud v̓bū iob: Sit noFFme dn̄i bn̄dictū. dicit: qꝛ iob tenebat ꝙ ſubtractio bonoꝝ tꝑaliū a deo ordinabat̉ ad ſuū meritū: Burg. ſeopponit. d. iob illud ignoraſſe qͦuſqꝫ a deo fuiſſet ſibi declaratū. Sed iſtud vr̄ leuit dictū: cum .n. tāte v̓tutis fuerit vt adeo ꝯmendaret̉ qͣſi nō fuerit ei ſil̓is in terra: iuſtus qͦ ad affectu: rectus qͦ ad intellectū: qūo putādus ē illam diſiunctiuāignoraſſe: oīs flagellatꝰ flagellat̉ aūt qꝛ reus aut qꝛ innocēs.pͥmū de ſe negauit: Nō peccaui. igit̉ 2ᵐ ꝯceſſit. hoc aūt verū

nō pōt eſſe niſi ad bonū .ſ. ꝓbatōem ⁊ meritū. Cōfirmatur: qꝛ in hoc luctamē aſſumpſit ꝯͣ amicos ſuoſ illud ianorātes. fruſtra .n. diſputādo intēderet bonis mala ꝓuenire niſi ſciuiſſet illud ad eoꝝ meritū tēdere poſſe. incepit aūt hāc diſputatōeꝫ anteꝙͣ fuiſſet inſtructꝰ in loco īburg. allegato. Capl̓m. II.Actuꝫ eſtāt. Deſcripta flagellatione iob in exterioribꝰ bonis: h̓ꝯn̄ter ponitur flagellatio in affliction ſui corꝑis: etpͥº pōitur iſta flagellatio: 2º flagellati prouocatio: ibiDixit aūt. 3º ꝓuocati viſitatio: ibiIgit̉ audiētes. pͥin duas: qꝛ pͦ ponitur flagellatōisimpetratio: ⁊ 2º eiuſdem executio:ibi Egreſſus igit̉.Circa pͥᵐ ſciendūꝙ ſic̄ bona exteriora ſunt ꝓpt̓ corpus hoīs: ita corpus ꝓpter animā: ⁊ iō ſic̄ corpus ē magis diligēdū ꝙͣ bona exteriora: ita plus aīa ꝙͣ corpꝰ: ꝓpt̓ qd̓ ſi aliqͥs ordinet bona aīe pͥncipalit̓ ad bonū corꝑis: ē amor ⁊ ordo ꝑuerſusvtpote ſiqͥs ẜuiret deo in oꝑibꝰ bonis ad hoc pͥncipalit̓ꝙ tueret̉ vita vel ſanitas ſui corꝑis. per p̄cedentia v̓o ſatis erat declaratū ꝙ iob nō ẜuiebat deo intuitu bonoꝝtꝑaliū: qꝛ valde patient̓ ſuſtinuerat ſubtractōem eoꝝ: ⁊io ſathan vlteriꝰ allegauit ꝙ Iob ẜuiebat dn̄o in bonisoꝑibus ꝓpt̓ ꝯſeruationē ſui corꝑis pͥncipaliter: qͣſi ꝯſciꝰne ꝓpt̓ pcc̄a ſua occulta eſſet a deo in corꝑe flagellādus⁊ iō demō petiuit a deo hāc flagellatiōeꝫ: vt eū impelleret ad impatientiā ⁊ blaſphemia: ſubtracta corꝑis ſanitate: ⁊ hoc ē qd̓ dr̄: a Factū eſt āt. ⁊ pꝫ ſnīa ex dictisin p̄ce. ca. vſqꝫ ibi: b Et adhuc reti. innocētiā .ſ. poſtp̄dictā flagellatiōem. in hoc aūt nō fuit a deo. sͣ. ꝯmēdatus ip̄e iob: qꝛ adhuc nō fuerat flagellatꝰ. c Tu aūtꝯmo. me aduerſus eū. nō eſt ꝑ hoc intelligend̓ ꝙ deꝰ abaliqͦ alio moueat̉ ad aliqͥd volēdū de nouo: qꝛ volūtaseiꝰ eſt immutabilis ⁊ et̓na: ſed ſic̄ volūtate et̓na ꝓducitaliqͣ in tꝑe: ita ab et̓no voluit modū ꝓducēdi: ⁊ ſic ſicutip̄e ab etno diſpoſuit flagellare iob ad eiꝰ meritū: ⁊ vthoc daret̉ alijs patiētie exemplū: ſic etiā ab et̓no diſpoſuit hoc fieri ꝑ ipſiꝰ ſathan executōeꝫ ⁊ poſt eiꝰ petitiōeꝫ⁊ ꝙͣtū ad hoc dic̄: c Tu at ꝯmo. me. abſqꝫ hoc ꝙ ſitaliqͣ mutatio in dīna volūtate: d Ut̓ affligerē eū fruſtra. ij. phyſi. dr̄: ꝙ fruſtra fit aliqͥd qn̄ nō ſequit̉ finis intentꝰ: ſic̄ potio medicine: qn̄ nō ſequit̉ ſanitas: ⁊ hoc mōiob fuit afflictꝰ fruſtra ꝙͣtū ad intentōem demonis: quiꝑ flagellatōem intēdebat eum impellere ad impatiētia:⁊ hoc mō loquit̉ h̓ ſcriptura: nō tn̄ fuit fruſtra ꝙͣtuꝫ adintentiōem diuinā: q̄ erat declaratio patiētie ſancti iobq̄ ſecuta eſt ꝑ hanc afflictionē. e Cui rn̄dens ſathā.volēs impetrare corꝑis iob flagellatōem: f Pellē ꝓpelle .i. vitā corꝑalem alteriꝰ ꝓ vita ſua corꝑali tuendaꝯtemnet: ⁊ multo fortiꝰ bona poſſeſſa. q. d. eqͣnimit̉ portauit iob mortē ꝓlis ſue ⁊ amiſſionē bonoꝝ: qꝛ adhucremanet ſibi vita ⁊ ſanitas corꝑalis ꝓpter q̄ ſeruit tibi.g Alioqͥn mitte manū tuā. dādo mihi ſuꝑ euꝫ maio