Liber Iob.
eū ac domū eiꝰ: vniu̓ſamqꝫſubſtantiā eius ꝑ circuitū:Oꝑibuſ manuū eiꝰ bn̄dixiſti: ⁊ poſſeſſio eiꝰ creuit ī terra. Sed extēde paululū manum tuā: e̓t tāge cūcta quepoſſidet: niſi in facieꝫ bn̄dixerit tibi. Dixit ergoͣ dn̄sad ſathā: Ecce vniu̓ſa q̄ hꝫin manu tua ſūt: tantū in eūne extēdas manū tuam. Egrēſſuſqꝫ ē ſathā a facie dn̄iCūm aūt qͣdam die filij ⁊ filie eiꝰ comederēt ⁊ biberentvinū in domo fr̄is ſui pͥmogeniti: nu̓nciꝰ venit ad iob ꝙdice̓t: Boue̓s arabāt: et aſine paſcebant̉ iuxͣ eoſ: ⁊ irruerunt ſabei: tulerūtqꝫ om̄iaet pueros ꝑcuſſerūt gladioet euaſi ego ſolus vt nūciarem tibi. Cunqꝫ adhuc ille
loqueret̉: venit alter: ⁊ dixitIgnis dei cecidit e celo: ettactas oueſ pueroſqꝫ ꝯſumpſit: ⁊ effugi ego ſolꝰ vt nunciareꝫ tibi. Sed adhuc illoloquente: venit aliꝰ et dixit:Chaldei fecer̄t tres turmaſ⁊ inuaſerūt camelos et tulerūt eos: necnō et pueros ꝑcuſſerūt gladio: et ego fugiſolus vt nūciarem tibi. Adhūc loq̄bat̉ ille: et ecce aliꝰintrauit: ⁊ dixit: Filijs tuiſ ⁊filiabꝰ veſce̓ntibꝰ et bibentibus vinuꝫ in domo fr̄is ſuipͥmogeniti: repente veniꝰ vehemes irruit a regiōe deſerti: et ꝯcuſſit qͣttuor angulosdomus: qͥ corruens opp̄ſſitliberos tuos: et mortui ſūt:et effugi ego ſolus vt nūciareꝫ tibi. Tunc ſurrexit iob:
poſſum eū tentare: iō ꝯn̄ter ꝓcedit ad eiꝰ flagellatiōemimpetrandā. d. y ¶ Sꝫ extēde pau. ma. tuaꝫ. qꝛ demōnihil ꝑqt nocere hoībus: niſi ẜm diuinā ꝑmiſſionem.z ¶ Et tāge cūcta q̄ poſſidet .i. oīa bona eiꝰ ext̓iora ſuꝑius enūata dādo mihi licentiā ext̓minādi ea. ⁊ ¶ Niſiin faciē bn̄dixeritt̓ .i. maledixerit tibi manifeſte: ſup̄.accidat mihi male. Credebat .n. ſathan ſb̓tractis oībus bonis exterioribꝰ ip̄i iob: ip̄mimpellē ad impatientiā ꝓrumpendo vlteriꝰ in blaſphemiam: alit̓ .n.nō petiuiſſet eumtētationibꝰ aggredi: qꝛ cū ſit ſuperbiſſimꝰ: horreſcita viris ſanctꝭ ſibireſiſtētibꝰ ſuꝑari.a ¶ Dixit gͦ dn̄sad ſathan. ꝯcedēdo ei ſuā petitōeꝫb ¶ Tantū in eune extēdas manūtuā. ip̄m in ꝓpriaꝑſona flagellādoc ¶ Egreſſuſqꝫ ē.Hic ꝯn̄ter poiturīpetrate flagellationis executio: ⁊ pͥmo iob multipl̓iflagellat̉: 2º eiꝰ victoria ꝑ patientiā declarat̉: ibi Tūc ſurrexit iob. Circapͥᵐ dr̄: c ¶ Egreſſuſqꝫ ē ſathā. ad exercendū licentiā ſibi datā. d ¶ A facie dn̄i. qꝛ alia intētione iob flagellauit: ⁊ alia deꝰ hoc ꝑmiſit: qꝛ deꝰ ꝑmiſit iob flagellari: vtꝑ hoc v̓tus ſue patiētie monſtraret̉. ſathā aūt hoc executus ē: vt ꝑ impatiētiā iob ad dei blaſphemiā impellerete ¶ Cū aūt q̇dā die. Hic aduertendū ꝙ aduerſa iob ordine ꝯͣrio nunciant̉ ordini qͦ eiꝰ ꝓſpera ſuꝑius enūant̉:qꝛ ibi ꝓcedit̉ a maioribꝰ bonis ꝓcedēdo ad minora: hicaūt ecōuerſo ad maiorē iob afflictionē: minꝰ .n. triſtabile nō ſentit̉ immediate poſt maiuſ: ⁊ iō iob ſi in pͥncipiomortē ſue ꝓlis audiuiſſet: alia minora aduerſa de bonorū amiſſiōe nō ſenſiſſet: ſꝫ poſt minꝰ triſtabile bn̄ ſentit̉ſuꝑueniens maiꝰ: ⁊ iō ex ꝓcuratōe demonis factū eſt ꝙpº nūciarent̉ iob minora aduerſa: ad maiora ꝓcedēdo:vt ſic in qͣlibet nūciatōe in ip̄o efficeret̉ noua afflictio: ethoc ē ꝙ dr̄: e ¶ Cum aūt ⁊cͣ. biberēt vinū. qd̓ eſt mentiū letificatiuū. f ¶ In domo fra. ſui pͥmogēiti. vbi rōne pͥmogeniture fiepat ſolēnius ⁊ iocūdius ꝯuiuiū. g¶ Nūciꝰ ve. ad iob. vt rumores triſticie aggrauarent̉ rōne leticie q̄ exercebat̉ a filijs iob ip̄a die. h ¶ Roues arabāt. recolit̓ labor boū ad quē ſequit̉ multiplicatō fructuū: vt ex eoꝝ amiſſiōe appareat maiꝰ damnū. i ¶ Etaſine pa. iuxta eos. q. d. ex tuo infortunin ꝯtigit ꝙ aſineerat iuxta boues: ⁊ vt ſimul cū eis a p̄donibꝰ raperent̉.k ¶ Et pueros ꝑcuſ. gladio. qd̓ grauiꝰ fuit viro iuſto ꝙͣaīaliū amiſſio. l ¶ Et euaſi ego ſoluſ vt nū. t̓. q. d. aliade ca nō euaſi vt vr̄: niſi qꝛ deꝰ voluit ꝙ hoc maluꝫ t̓ nūciarem ad tuā afflictione: ⁊ ſic exponat̉ in ſequentibꝰ.
factū eſt: vt int̓ iſtos nūcios nō eſſet interuallū tꝑis: in qͦ iobpoſſet ad cor recurre̓: ⁊ ꝯͣ aduerſa futura ꝑ patiētiā ſe armare. n¶ Ignis dei. i. a deo miſſuſ. q. d. ex dina iuſticia factūē ꝙ tu es ſic in ouibꝰ tuis ⁊ pueris punitꝰ: iſte tn̄ ignis deſcēderat oꝑatiōe demonis: vt. jͣ. magis videbit̉. o ¶ Sed adhuc illo loq̄nte. exponat̉ ſic̄. sͣ. p ¶ Chaldei fecer̄t tres turmasq. d. tantū hn̄t exercitum ꝙ nullo mō poſſes recuꝑare damnuꝫtuū de camelis ꝑditiſ⁊ ꝑueris occiſis. q̄¶ Adhuc loq̄bat̉ ille.Hic vltimo ponit̉ ꝓlis amiſſio q̄ grauiorerat p̄cedentioʸ: cū dr̄r ¶ Filijs tuis et filiabus. in hoc oſtēdebat̉ꝙ tota ꝓles ſua eratibi ꝯgregata. e ¶ Ueſcentibꝰ ⁊ bibē. vinū..i. occupatiſ in potationibꝰ ⁊ ineptis leticijſẜm intentionē iſtiꝰ nūciātis: lꝫ alit̓ eēt in re.t ¶ Repēte vē. vehe.irruit. q. d. ex diuinavindicta vr̄ eſſe factūqꝛ ventꝰ tāte vehemētie non ꝯſueuit ſurge̓v̓tute naͣe. v ¶ Quecorruēs opp̄ſſit li. tu.⁊ mor. ſūt. q. d. nō remanet tibi apliꝰ ſpesde futura poſteritateqd̓ ē occaſio deſolatōis magne: qꝛ hōines qͥ nō pn̄t ſemꝑ viuere naͣliter: deſiderāt in ſuis poſteris remanere: vt hr̄. ij. deaīa. cū aūt flagellatio iob a demōe fuerit executiue facta: pꝫꝙ pōt ignē de celo aereo inferiꝰ mittē̓ ⁊ vētos turbinis ꝯmouere: tum qꝛ maͣ corꝑalis ſubſtātijs ſpūalibꝰ obedit ꝙͣtū admotū localē: ⁊ iō demōes ꝓprie v̓tuti dimiſſi: pn̄t face̓ ea q̄cauſari pn̄t ex motu locali. ignis aūt aliqn̄ gnatur ex forticolliſione corpoꝝ: ⁊ ſil̓r ventꝰ vehemēs ex forti motōe multarū exalationū: qͣs demō ꝯgregare pōt ⁊ moue̓. tuꝫ etiā qꝛpōt ꝓpria actiua ꝓprijs paſſiuis applicare: ⁊ ſic ignē ⁊ multa alia cauſare: ad que tn̄ al̓s ſua v̓tus naͣlis nō ſe extendit.x ¶ Tūc ſurrexit iob. Hic ꝯn̄ter patiētia ipſiꝰ iob declarat̉Circa qd̓ ſciend̓ ꝙ ſtoici dixerūt bona exteriora nō eſſe aliōbona ipſiꝰ hoīs: cū nō ſint in ip̄o: ⁊ iō ꝯn̄ter dixerūt: ꝙ ꝓ amiſſione taliū in ſapiēte nō poteat triſticia ineſſe. paripatetici v̓o dixerūt ꝙ ſunt bona hoīs nō tn̄ pͥncipalia: ſed qͣſi inſtrumentalit̓ ad pͥncipale bonū hoīs qd̓ ē bonū mētis ordinata: ⁊ ꝓpt̓ hoc ſapientē de amiſſione taliū moderate triſtari ꝯcedebant: ita tn̄ ꝙ ꝑ hoc rō a ſua rectitudine nō declinaret: ⁊ hec ſnīa verior ē ⁊ catholice doct̓ne magis ꝯſona: ẜmꝙ dic̄ Aug. de ci. dei li. ix. ca. iiij. Hāc igit̉ ſnīam iob ſecutꝰ:triſticiā de amiſſione dictoꝝ demōſtrauit ſic moderate: vteſſet ſubiecta rōni: et hoc ē qd̓ dr̄: x ¶ Tūc ſurrexit iob etſcidit veſtim̄ta ſua. in ſignū triſticie: ⁊ notabilit̓ dr̄ Tunc .ſ.poſt mortē filioꝝ audita: vt de eiſ magis ꝙͣ de rerū amiſſione videret̉ doluiſſe. de amicis .n. mortuis nō dole̓ duri et inſenſibilis cordis vr̄ eſſe. ſed v̓tuoſi maxime ſpem reſurrectionis hn̄tes hūc dolorē nō hn̄t immoderatū: ſic̄ gētiles ſpeꝫhuiuſmōi nō hn̄tes: ꝓpt̓ qd̓ dicit apl̓s. j. ad Theſſa. iiij. Nōlumꝰ vos ignorare de dormiētibꝰ .i. de amicis mevt
ioriētivtex 5