Liber
Da mihi in aīo ꝯſtantiā vtꝯtenaꝫ illū: ⁊ v̓tuteꝫ: vt euertā illū. Erit enī hoc memoriale noīs tui: cū manꝰ femine deiecerit eū. Non .n. ī ml̓titudine ē virtus tua dn̄e: neqꝫ in equoꝝ viribꝰ volūtastua: Nec ſuꝑbi ab initō placuerūt tibi: ſꝫ hūiliuꝫ ⁊ māſuetoꝝ ſemꝑ tibi placuit dep̄catō. Deuſ celoꝝ: creatoraquaꝝ: ⁊ dn̄s totiꝰ creatureexaudi me miſerā dep̄cantēet de tua mīa p̄ſumentem.Mem̄to dn̄e teſtī tui: ⁊ dav̓buꝫ in ore meo ⁊ in cordemeo ꝯſiliū corrobora vt domus tua in ſcīficatione permaneat: et oēs gentes agnoſcant: qꝛ tu es deꝰ: ⁊ non eſtalius p̄ter te. .X.¶ Actum ē aūt cū ceſſaſIſet clamare ad dn̄m:
ſurrexit de loco ī quo iacuerat ꝓſtrata ad dn̄m. Vōcauitqꝫ abraꝫ ſuā: et deſcēdēsī domū ſuā abſtulit a ſe ciliciū: ⁊ exuit ſe veſtimentis viduitatꝭ ſue: Et lauit corpusſuū: et vnxit ſe myrto optīo⁊ diſcriminauit crinē capitꝭſui: eͦt īpoſuit mitraꝫ ſuꝑ caput ſuū: et induit ſe veſtimētis iocuditatis ſue. Indu̓itqꝫ ſandalia pedibus ſuis aſſumpſitqꝫ dextrariola et lilia et inaures et annulos: etoībꝰ ornamētis ſuiſ ornauitſe. Cui etiā dn̄s ꝯtulit ſplendorē: quoniā oīs iſta ꝯpoſitio nō ex libidīe: ſꝫ ex v̓tutepēdebat. Et iō dn̄s hanc inilla pulchritudineꝫ āpliauitvt īcōparabili decore oīumocul̓ apꝑeret. Impo̓ſuit itaqꝫ abre ſue aſcopam vini: etvt dc̄ꝫ ē. sͣ. viij. c. e ¶ Abꝰ .1i. ſelugubria. f ¶ Et lauit corpꝰ ſuū. viguentū: iō ſubdit̉: g ¶ Et vnxit ſeex myrrha ꝓ magna ꝑte cōpoſito.trā .i. cūcuſaꝫ ad ſui capitꝭ ornamētūveſti. iocun. ſue .i. qͥbꝰ vt bat̉ cū iocuuēte. k ¶ Induitqꝫ ſanda. pe. ſuis.lia coriū deſuꝑ nō hn̄tia. i ¶ Anſū.i. ornamēta dexte ꝑtis. m ¶ Et lilpite depēdētia ad modū lilij ſcā. nimēta auriū qͥbꝰ vtunt̉ muliēs oriētaannulos qui ſt̓ ornamēta digitoꝝ.mētis ſuis ornauit ſe. hoc dicit̉ ad oomiſit de ꝯtingentibus ad decentē oetiam dominus contulit ſplendorenchritudinem. r ¶ Quoniā omnis.ex libidine ſed ex virtute pendebat. ꝑti capi. dictum. & ¶ Impoſuit itaqꝫſibi ꝓuidet de alimento ¶ Impoſuitpa. .i. vtrē: ⁊ ē nomē grecū. aſcopa .n.t ¶ Et vas olei. ꝓ ꝯdim̄to potagij.bū d̓ farina ſcm̄. x ¶ Et lapates .i. fitalibꝰ .n. cibiſ ſibi ꝓuidit: qꝛ nolebat vmoſaica ꝓhibitꝭ. y ¶ Cūqꝫ ꝑuēiſſeuenerunt expectante ociam ⁊ preſbyeis iudith ſupra in fine ca. viij. z ¶rogantes eam. dixerit enim eis ꝙ noꝯſilium: cetera ī⁊ ¶ Factipate
pueros hebreoꝝ: nō aūt de mendacio qd̓ ꝯn̄ter ad hoc dixerūt ſe excuſando. Alij v̓o dicunt ꝙ nō peccauit in or̄onep̄dcā: nec in ſui ꝯpoſitōe: nec ēt in v̓bis que vident̉ mēdaciain ſequentibꝰ: dicunt enī ꝙ iudith aliud ītendebat: aliud p̄uidebat: intēdebat .n. ſe ſic fieri grataꝫ holoferni vt cum eopoſſet eſſe familiaritad eiuſ interitū perpetrandū: qd̓ erat licitū⁊ bonū cuꝫ eēt dei aduerſariꝰ: vt pꝫ ex precedētibꝰ: ſꝫ p̄uidebatamoreꝫ illicitū holoferniſ circa ſe: n̄ tn̄ debebat ꝑꝑ hͦ bonū p̄dictuꝫ dimitte̓: ſicut necdeꝰ dimittit peccatorēpunire: lꝫ p̄uideat ip̄ꝫex hoc deteriorari: ſicut patꝫ de pharaoneque preuidebat ex flagellis indurari. Sꝫ hnō videt̉ bn̄ dcm̄: naꝫeadē eſt intentio finis⁊ eoꝝ q̄ ſt̓ ad fineꝫ qn̄app̄hendunt̉ vt ad finē ordinata: ſic̄ mobile eodē motu mouet̉in mediū ⁊ terminuꝫIudith aūt ītēdebatmortē holofernis tāꝙͣ finē intētū: ad quētendebat ꝑtinge̓ per pͥuatā familiaritatē ciip̄o: ⁊ hanc familiaritatē adipiſci ꝑ ardorēꝯcupiſcentie holoc erniſ ī ip̄am: vn̄ dicebatCapiat̉ laqueo ocl̓oꝝ ſuoꝝ in me ꝑꝑ qd̓ ſuꝑ hoc cadebat ītentio iudith cū eſſet de medijs ad fine intentuꝫ ordinatꝭ: ⁊iō ꝯcupiſcentia holofernis fuit peccatū vt ip̄i dicunt: ⁊ perꝯn̄s peccatū mortale: ⁊ cū ſit tale de gne̓ oꝫ ꝯn̄ter ꝯcedere ꝙpetitio iudith quātū ad hoc ⁊ eiꝰ ornatꝰ fuerit mortale peccatū: lꝫ minꝰ graue ꝙͣ pctm̄ holofernis ꝓpter affectōem adiuncta de ppl̓i liberatōe. Sꝫ qꝛ hoc nullo mō ꝯſonat ei qd̓ īfra dr̄ ca. ſequē. ꝙ eiꝰ ꝯpoſitio nō ex libidine ſꝫ ex v̓tute pendebat: ⁊ iō dn̄s hanc in illa pulchritudinē āpliauit. Iō ꝑ aliaꝫ viā pōt dici: ꝙ nō fuit intentio iudith holofernē alliceread aliqd̓ peccatū: ſꝫ intendebat ſic apparere gr̄oſa corā ipſoꝙ vellet eā vxorē hr̄e: qd̓ nō erat licituꝫ holoferni: ꝙͣuis iudith nullo mō vellet ſibi in ꝯiugiuꝫ copulari: ſꝫ ꝑ hoc intendebat cū ip̄o taleꝫ familiaritatē hr̄e ꝙ poſſet ip̄m īterficere:nec talis īterfectio inſidioſa peccatū erat: nā in bello iuſto licitū eſt inſidijs vti: ſicut pꝫ Ioſue. viij. vbi de p̄cepto dn̄i ioſue poſuit inſidias pꝰ vrbeꝫ hay: bellum aūt filioꝝ iſrl̓ ꝯtraholofernē erat iuſtiſſimū: qꝛ intendebat total̓r deſtrue̓ cultū diuinuꝫ: vt pꝫ ex. sͣ. dictis. de v̓bis aūt iudith vtrū debeat excuſari a medacio: dicet̉ in loco ſuo. a ¶ Da mihi. Hicꝯn̄ter iudith petit ꝯſtātiā ſibi dari: nā inuade̓ tm̄ tyrannuꝫ⁊ per muliereꝫ videbat̉ valde magnū: iō dicit: a ¶ Da mihi ⁊cͣ vt ꝯtēnam illū ⁊cͣ .i. vt nō timeā nec horreā occide̓ illūb ¶ Erit .n. hoc memo. noīs tui ⁊cͣ. cū hoc nō poterit īputari v̓tuti humane: ſꝫ diuine. c ¶ Non .n. in ml̓ti. eſt v̓tuſ tuadn̄e ⁊cͣ. qꝛ ſolo nutu potes ſb̓uerte̓ oīa. d ¶ Nec ſuꝑbi placuerūt tibi ab initio. nā angelos ſuꝑbientes deiecit de celo.e ¶ Deus celoꝝ: creator aquaꝝ. ꝑ hec intelligunt̉ om̄s aliecreature. f ¶ Exaudi me miſera. afflictioneꝫ n. ⁊ miſeriaꝫ
ſui ppl̓i reputabat ſuā. g ¶ Et de tua mīa p̄ſumentē..i. ꝯfidētem vltra modū muliebrē. h ¶ Memēto dn̄eteſtī tui .i. ſi ꝓ nobis nō parcis: ſaltē ꝑcas ꝓ tuo cultū qͥviget in nobis. i ¶ Et oēs gētes agnoſcat: qꝛ tu es deꝰ.ꝑ ſcm̄ ſic mirabile: qd̓ nō pōt fieri niſi tua v̓tute. ¶ XActū eſtaūt. Pꝰꝙͣ iudithſe muniuit armiſor̄onis: hic ꝯn̄teroffert ſe periculomortis: ⁊ pͥmo ſep̄parat ornamento: 2º ſibi ꝓuidetde alimento: ibiImpoſuit itaqꝫ.3º ſe tradit hoſtiūcuneo: ibi Factuꝫeſt aūt. Circa primuꝫ dr̄: a ¶ Factū eſt autē cū ceſſaſſet cla. ad dn̄ꝫ.or̄one ſua ꝑfectab ¶ Surrexit. d̓dei adiutorio cōfiſa. c ¶ Uocauitqꝫ abraꝫ ſuā. i.ancillā libertā: etdr̄ ab hac p̄poſition ab ⁊ ara are:nā antiquitꝰ iuxtaarā libertas ẜuisdonabat̉. d ¶ Etdeſcendens in domuꝫ ſuā. de locoor̄onis ſue qͥ eratī ſuꝑioribꝰ domꝰtulit̉ a ſe ciliciū ⁊cͣ .i. veſtimēorpꝰ ſuū. vt melius reciꝑet vnEt vnxit ſe myrto .i. vnguentomagna ꝑte cōpoſito. h ¶ Et īpoſuit mi-ad ſui capitꝭ ornamētū. i ¶ Et induit ſeie i qͥbꝰ vt ibat̉ cū iocunditate viro ſuo uiveſtduitqꝫ ſanda. pe. ſuis .i. calciamēta eſtiuauētiuꝑ nō hn̄tia. l ¶ Aſſūpſitqꝫ dextrariola.lia co.i. ornamēta dexte ꝑtis. m ¶ Et lilia. ornamēta ſt a capite depēdētia ad modū lilij fcā. n ¶ Et īaureſ. i. ornamēta auriū qͥbꝰ vtunt̉ muliēs oriētateſ maxīe. o ¶ Etannulos qui ſt̓ ornamēta digitoꝝ. p ¶ Et oībuſ ornamētis ſuis ornauit ſe. hoc dicit̉ ad oſtēdendum ꝙ nihilomiſit de ꝯtingentibus ad decentē ornatum. q ¶ Cuietiam dominus contulit ſplendorem. augendo eiuſ pulchritudinem. r ¶ Quoniā omnis iſta cōpoſitio nonti capi. dictum. s ¶ Impoſuit itaqꝫ. Hic cōſequenterex libidine ſed ex virtute pendebat. per moduꝫ p̄cedenſibi ꝓuidet de alimento ¶ Impoſuit itaqꝫ abre ſue aſcopā. .i. vtrē: ⁊ ē nomē grecū. aſcopa .n. grece vter ē latine.t ¶ Et vas olei. ꝓ ꝯdim̄to potagij. v ¶ Et polētā i. cibū d̓ farina ſcm̄. x ¶ Et lapates .i. ficꝰ ficcas ẜꝫ hug̓. detalibꝰ .n. cibiſ ſibi ꝓuidit. qꝛ nolebat vti cibiſ gētiliū legemoſaica ꝓhibitꝭ. y ¶ Cūqꝫ ꝑuēiſſent ad por. ciuitatꝭ īuenerunt expectante ociam ⁊ preſbyteros ſicut dixerateis iudith ſupra in fine ca. viij. z ¶ Nihil tamen interrogantes eam dixerat enim eis ꝙ non ſcrutarent̉ ſuumꝯſilium: cetera patent. ⁊ ¶ Factum eſt autem. Hicconſequenter ſe tradit manibus hoſtium cum dicitur: