L iber

dereliquer̄t deū ſuū: ⁊ adorauerūt deos alienoſ: pro qͦſcelere dati ſunt in gladium⁊ in rapinā ⁊ in cōfuſioneꝫinimicis ſuis. Nos aūt alterū deū neſcimus p̄ter ip̄umExpectemus humiles conſolatōnem eius: ⁊ exquiretſanguineꝫ nr̄m de afflictionibus inimicorum nr̄oꝝ: ⁊humiliabit oēs gentes quecunqꝫ inſurgunt ꝯtra nos:⁊ faciet illaſ ſine honore dominꝰ deus nr̄. Et nu̓nc frēsqm̄ vos qui eſtiſ preſbyteriin ppl̓o dei: et ex vob̓ pēdetaīa illoꝝ ad eloquium vr̄mcorda eoruꝫ erigite: u̓t meores ſint qꝛ tētati ſunt patresnr̄i: vt ꝓbarent̉ ſi vere colerent deum ſuū. Memoreseſſe debēt qūo pr̄ nr̄ abraaꝫtetatus eſt: ⁊ ꝑ multaſ tribulatōes ꝓbatus: dei amicꝰ effectꝰ eſt. Sic iſaac: ſic iacob:ſic moyſes: ⁊ om̄s qui placuerūt deo ꝑ multas tribulatōnes tranſierunt fideles.Illi autē ꝗ tentatiōes nō ſuſceperūt cuꝫ timore dn̄i: ⁊ īpatientiā ſuā: ⁊ īproperiummurmuratōis ſue ꝯtra dn̄ꝫꝓtulerūt: extermīati ſūt abextermīatore: et a ſerpētibꝰperierūt. Et nos ergo nō vlciſcamur nos ꝓ his q̄ patimur: ſꝫ rēputanteſ pctīs no

ſtriſ hec ip̄a ſupplicia minora eē: flagella dn̄i qͣſi ſeruiqcorripimur ad emēdatōem⁊ nō ad ꝑditiōem nr̄aꝫ: eueniſſe credamꝰ. Et dixeruntilli ocias ⁊ p̄ſbyteri. Oīa q̄locuta es vera ſunt: ⁊ nō eſtin ſermōibꝰ tuis vlla rep̄hēſio. Nūc ergo ora ꝓ nobisqm̄ ml̓ier ſcā es: ⁊ timēs deuꝫ. Et dixit illis iudith: Scut qd̓ potui loꝗ dei eſſe cognoſcitꝭ: itā qd̓ facere diſpoſui ꝓbate ſi ex deo eſt: ⁊ orate vt firmū faciat deꝰ cōſiliūmeū. Stabitꝭ vos ad portānocte iſta ⁊ ego exeaꝫ cumabra mea: ⁊ orate vt ſic̄ dixiſtis ī diebus ꝗnqꝫ reſpiciatdn̄s ppl̓m ſuuꝫ iſrael. Vosaūt nolo vt ſcrutemī actummeū: et vſqꝫ dū renūcieꝫ vobis nihil aliud fiat niſi or̄oꝓ me ad dn̄ꝫ deuꝫ nr̄m. Etdixit ad eā ocias pͥnceps iude: Uāde ī pace: ⁊ dn̄s ſit tecū in vltōem inimicoꝝ nr̄oruꝫ. Et reuertētes abieruntUibūs abſcedē IX.tibꝰ iudith īgreſſa eſtdratoriū ſuū: ēt induēs ſe cilicio poſuit cinerem ſuꝑ caput ſuū: ⁊ ꝓſternens ſe dn̄oclamabat ad dn̄m dicens:Dn̄ē deꝰ pr̄is mei ſymeō ꝗdediſti illi gladiū ī defenſioneꝫ alienigenaꝝ ꝗ violato

ideo dicit: q ¶ Ex vobis pendet anima illorum. quātumad firmitatē in bono. r ¶ Corda eoꝝ erigite. ad confidendū de diuina virtute. s ¶ Ut memoreſ ſint qꝛ ten. ſunt patres noſtri vt ꝓbarēt̉ .i. vt eorum patientia declararetur admeritum ip̄orum: ⁊ exemplum alioꝝ: ⁊ inducit ad hoc exēplum abraam: qui tētatus fuit in filij imolatōne: ⁊ iſaac qui adeandē imolatiōem ſeobtulit volūtarie: vtdeclaratū fuit Gen̄. xxij. ⁊ iacob qui fugiēsꝑſecutiōem eſau iuit īmeſopotamiam ſyriet ¶ Illi aūt qui tentatōes non ſuſceperunt⁊cͣ. exterminati ſt̓ abexterminatore: Nūexj. vbi dicitur ꝙ ignisdeuorauit extremamꝑteꝫ caſtroꝝ ꝓpt̓ murmur ppl̓i ꝯtra dn̄m.v ¶ Et a ſerpentibusꝑierūt. Nu. xxj. ⁊ nosnō vlciſcamur nos retorquēdo penaſ qͣs ſuſtinemus in deū muimurando cōtra ip̄mhoc etiā dicit: qꝛ forſitan in ppl̓o erant aliqͥ tam mali: ꝙ ex īpatientia ꝯtra deū volebant traditiōem ciuitatiſ bethulie: vt ſic ꝑꝯn̄s deſtrueret̉ diuincultus in hierl̓m: qͣſi īvltōem ꝯtra deuꝫ depenis qͣs permittebatppl̓o iudaico inferri.x ¶ Sed repu. pecca.no. hec ip̄a ſuꝑ. minora eſſe flagella dn̄i. q.d. reputare debemusqꝛ peccata nr̄a maioreꝫ exigunt penam: etꝑ ꝯn̄s ꝙ ſunt nobis īflicta ad tempꝰ vt perhoc caſtigati euadamus penaꝫ eternā: iōſb̓ditur: Quaſi ẜuidn̄i qͥ corripimur ademendatōeꝫ ⁊cͣ. ſequitur. y ¶ Et dixerūt.Hic ponit̉ locutionisiudith gratioſe effectus: nam ei ꝯſenſerunt pͥncipes ⁊ p̄ſbyteri tanꝙͣ manifeſteveritati: ideo dicit̉: y ¶ Et dixerūt illi ocias ⁊cͣ. nunc gͦ oraꝓ nobis ex verbis .n. eius ſcīs ꝯceperunt gr̄am dei in ea eē:⁊ eius or̄oneꝫ acceptabilem deo fore: ideo reſpōdit iudith:¶ Sicut qd̓ potui loqͥ dei eſſe cognoſcitis .i. ꝓcedere ex eiꝰbonitate. a ¶ Ita qd̓ face̓ diſpoſui ꝓbate ſi ex deo eſt. nōaccipitur hic ꝓbatio pro acceptione exꝑimenti alicuius ſtatim cognoſcendi: qꝛ poſtea ſequitur: ¶ Nolo vt ſcruteminiactum meum. ſed accipitur hic ꝓbatio ꝓ expectatione effectus futuri. q. d. ſi ſequatur effectus ad liberatiōem populiper hoc videbitis ꝙ illud qd̓ cogitaui facere ex deo eſt: ideo

ſb̓ditur: b ¶ Et vſqꝫ duꝫ renunciem vobis. effectum.c ¶ Nihil aliud fiat niſi or̄o pro me. vt deꝰ velit me dirigere. d ¶ Uade in pace. q. d. qd̓ cogitaſti facias: nolimus plus inquirere. e ¶ Et reuertenteſ abierunt. addomos ꝓprias.¶ Cap. IX.Uibꝰ abſceq dentibusSic ꝯnteriudith munit ſearmis or̄oniſ: ⁊ qͦniam or̄o eſt petitio decentiū a d̓oiō ad petenduꝫ ſediſponit: cum dr̄b ¶ Ingreſſa eſtoratorium ſuuꝫ.qd̓ erat in ſuꝑioribus domꝰ ſue:vt dictum eſt ca.p̄ce. c ¶ Et īduens ſe cilicio. licetenī ſemꝑ ciliciuꝫad carnem habetinterius: vt dictūeſt ca. p̄ce. tamenēt tunc īduit ſe cilicio exterius.d ¶ Poſuit cinerē ſuꝑ caput ſuū.⁊ vtrūqꝫ fecit adhumiliatōem ſuiſciēs ꝙ oratio humiliātis ſe nubespenetrat: Eccl̓. xxxv. e ¶ Dn̄e deus. Hic 2º ſuaꝫ petitiōem ꝓponit: īqua pͥmo petit ſuperboſ hoſtes humiliari: 2º conſtātiam ſibi dari: ibiDa mihi in animo conſtantiaꝫ.Circa pͥmum adobtinendum qd̓petit: tria ꝓponitex dei iuſticia ſcāPrimum eſt occiſio ſychimitaꝝ ꝓpter dine filie iacob violatiōem.Gen̄. xxxiiij. ⁊ hē qd̓ dr̄: e ¶ Dn̄edeus patris meiſymcon. patriarche. Sꝫ ꝯtra hoc videt̉ ꝙ in principio cap. p̄cedē. genealogia iudith reducit̉ ad ruben: ꝓpter qd̓ dicunt aliqui:ꝙ ex ꝑte patris fuit de tribu ruben: vt ibi dicit̉: ex partev̓o matris de tribu ſymeon: vt dicit̉ hic: ſꝫ melius videt̉dicendū ꝙ ſimpl̓r fuerit de tribu ſymeō ex ꝑte patris ⁊mr̄is: qꝛ muliēs nō debebāt ꝯiungi viris alterius tribꝰ:Nu. xxxvj. nec ille ruben ad quē reducit̉ genealogia iudith. c. p̄ce. videt̉ fuiſſe ruben pr̄iarcha: nā ibi dicit̉: filijſymeō: filij ruben: Gen̄. v̓o. xlvj. ⁊ j. paly. v. vbi nūerant̉filij rubē: nō ponit̉ ibi aliqͥs qͥ vocet̉ ſymeon. Itē qꝛ pl̓eſgnationes vident̉ fuiſſe int ruben ⁊ iudith: ꝙͣ ponantur