Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Iudith

dua erat filia merari: filijidox: filij ioſeph: filij ocie: filij elai: filij iamnor: filij gedeon: filij rafōīm: filij achirobfilij melchie: filij enam: filijnathanie: filij ſatalathiel: filij ſymeon: filij rubē: vir eꝰfuit manaſſes: mortuꝰ eſt īdiebꝰ meſſis ordeacee: inſtabat .n. ſuꝑ alligātes manipulos in capo: venit eſtꝰ ſuꝑcaput eiꝰ: mortuꝰ eſt in bethulia ciuitate ſua: ſepultꝰeſt illic pr̄ibꝰ ſuis. Erāt ātiuditb relicta eiꝰ vidua iamannis tribꝰ mēſibꝰ ſex. Etin ſupe̓rioribꝰ domꝰ ſue fecitſibi ſecretū cubiculuꝫ ī quo puellis ſuiſ clauſa morabat̉: et hn̄s ſuꝑ lūbos ſuosciliciū: ieiunabat oībꝰ diebꝰvite ſue: p̄ter ſabbata neomenias: feſta domꝰ iſraelErat auteꝫ eleganti aſpectunimis cui vir ſuꝰ reliq̄rat diuitias ml̓tas familiam copioſaꝫ: ac poſſeſſiōes armētis boū gregibꝰ ouiū plenas. Et erat hec ī oībꝰ famoſiſſima: qm̄ timebat dn̄ꝫ valde: nec erat loq̄ret̉ de illa

v̓bū malū. Hec itaqꝫ audiſſet: qm̄ ocias ꝓmiſiſſettranſacto ꝗnto die traderetciuitatē: miſit ad p̄ſbyteroschabri charmi. Et vener̄tad illā dixit illis: Quod ēhoc v̓bū in ꝯſenſit ocias:vt tradat ciuitatē aſſyrijs: ſiītra ꝗnqꝫ dies non veneritvob̓ adiutoriū? Et qui eſtisvos tētatis dn̄m? Non eſtiſte ſermo mīaꝫ ꝓuocet: ſꝫpotiꝰ irā excitet: furoreꝫaccēdat. Poſuiſtis vos tp̄smiſeratōiſ dn̄i: in arbitriūvr̄m dieꝫ ꝯſtituiſtis ei. Sedqꝛ patiēſ dn̄s ē: ī hoc ip̄o peniteamꝰ: īdulgētiā eiꝰ fuſislachrymiſ poſtulemꝰ. Nonenī qͣſi deꝰ ꝯminabit̉: neqꝫ ſic̄ filiꝰ hoīs ad iracūdiāīflāmabr̄. Et ide̓o hūiliemꝰilli aīas nr̄aſ: in ſpū ꝯſtituti hūiliato: ſeruiētes illi: dicamꝰ flentes dn̄o: ut ẜm volūtatē ſuā ſic faciat nobiſcūcito mīaꝫ ſuā: vt ſic̄ ꝯturba eſt cor nr̄m in ſuꝑbia eo: ita ēt de nr̄a humilitategloriemur: quōniā ſumꝰſecuti pctā patrū nr̄orum

in tres: qꝛ pͥmo iudith inducit ppl̓m ad ſpeꝫ diuine miſeratōis: ſe munit armis or̄onis ca. ix. ſe exponit ꝑiculo mortis ca. x. pͥma in duas: qꝛ pͥmo deſcribit̉ eiꝰuerſatio v̓tuoſa: eiꝰ locutio gratioſa: ibi Hec itaqꝫaudiſſet. Circa pͥmuꝫ p̄mittit̉ eiꝰ linea ꝑentalis: cuꝫ dr̄:b Que erat filia Merarij filijidox ⁊cͣ. qd̓ facitad ꝯmēdatōeꝫ iudith: iſti fuer̄tnobileſ gne̓: moribus nobilioresa quibꝰ iudithdegenerauit ſꝫ inmeliꝰ ꝓfecit: ſb̓dit̉ ſtatꝰ eius ꝯiugalis cuꝫ dr̄: Etvir eiꝰ fuit manaſſes. ſtatꝰ vidualis dicit̉: c Erat āt iudithreli. vi. eiꝰ iaꝫ annis tribꝰ mēſibꝰſex. ex quo pꝫ eiꝯtinētia: qꝛ adhuc eēt ſatꝭ iuuēiſtranſire tn̄ noluitad ſcd̓a vota.d Et in ſuꝑio.do. ſue fec̄ ſibi ſe.cubi. ⁊cͣ. vt ſic aſpectꝰ hoīuꝫ colloquia meliꝰ declinaret: liberiusor̄oni vacaret.e Et ha. ſuperlu. ſu. cili. ieiunabat ⁊cͣ. ad rep̄ſſio ꝯcupiſcētie carnal̓: ꝑcitas enī victus: aſꝑitas veſtitus ſt̓ cuſtodescaſti atꝭ. Eratāt ele. aſpe. nimiscui vir ſuꝰ reli. diui. ml̓tas. ex pꝫv̓tus ſue caſtitatꝭ:qꝛ pl̓chritudocorꝑis: nec copia diuitiaꝝ: ſt̓ fom̄ta libidis: ꝑtraxeūt ad ſcd̓as nuptias. cet̓a patēt. g Hec itaqꝫ. Hic ꝯn̄t̉ponit̉ eius locutio gr̄oſa: pͥmo ponit̉ hꝰ locutōis actꝰ: ip̄ius effectꝰ: ibi Et dixerunt illi. Circa pͥmuꝫ v̓bo ſuoredarguit̉ dcā ꝯuentio: pͥmo repetit̉ cum dicit̉: Hecitaqꝫ audiſſet qm̄ ocias p̄miſiſſet ⁊cͣ. ſacerdotibꝰ mittit̉ dicit̉: Miſit ad p̄ſb̓ros ⁊cͣ. aūt iuit adeos fuit ex defectu hūilitatis: ſꝫ ex celo caſtitatꝭ honeſtatis vidual̓: quo refugiebat vicos diſcurrere: inpalaꝫ corā hoībus apparere. h Quod ē hoc v̓bumin quo ꝯſenſit ocias ⁊cͣ. Ex hoc videt̉ non erat ibi: qꝛloquit̉ de eo qͣi de abſente: verū tn̄ ſuꝑuēit an̄ꝙͣ inde recederēt ſacerdotes: vt pꝫ īfra eo. ca. pōt etiā dici a pͥncipio fuit ibi: verū tn̄ iudith direxit ſermonem ad ſacerdotes: qͣi magis culpabiles: ex illo cōſenſu ſequebat̉deſtructio diuini cultꝰ: vt ſtatiꝫ dicet̉: quo ſacerdoteſdebebant celare plus ꝙͣ principes. i Epqui eſtis voqui tētatis dominū ⁊cͣ. Ad intellectum huiꝰ ſciendum:

ex captione illius ciuitatis patebat via ad hieruſalem: et ꝯn̄s deſtructio diuini cultus: ꝓpter qd̓ debebant ciuitatēillam ꝙͣdiu poſſent defendere ēt in maxima afflictōe: niſi ſuper hoc haberent mādatum dn̄i per verbum ꝓph̓e: ſic̄ hieremias ꝯſulebat ſedechie redditōem ciuitatis regi babylonis: ſic aūt erat inpropoſito: ꝓpter qd̓peccauerunt p̄figentes redditionis terminum. Si aūt dicatur chriſtiāi aliqn̄ ſinepecccato ſic p̄figuntterminū redditionisalicuiꝰ caſtri ſaraceniſDicendū non eſt ſimile: nam ex hocſequit̉ generalis ceſſatio ſacrificij eccl̓ie: qd̓offerri pōt vbiqꝫ: ſacrificium v̓o veterꝭ legis offerri poteratextra hieruſalem niſiex ſpeciali diſpenſatōne diuina: ſic̄ legit̉ heliaſ in monte carmeliſacrificaſſe. iij. Regū.xviij. ꝓpter qd̓ in prefixione p̄dicta eratdaꝫ tētatio diuina inquantuꝫ volebanthoc experiri effectuꝫauxilij diuini: ſb̓ditur: eſt iſte ſermoqui miſericordiā prouocet ⁊cͣ. k Sꝫ qꝛpatiens eſt. Hic verbum iudith induc̄ adpenitentiam ſalutarēallegādo pͥmo dei patientiam: cuꝫ dicitur:Sed qꝛ patiens dn̄s ē⁊cͣ. non eniꝫ quaſi homo ſic deus cōminabit̉. qd̓ eniꝫ homominatur ſtatiꝫ implere conatur inquantūpoteſt: deus auteꝫ aliqn̄ cōminatur: qd̓ inferre intēdit: ſic̄ Ione. iij. dr̄. Adhuc. xl. dies niniue ſb̓uertet̉. qd̓ tn̄ deus non intendebat facere: qꝛ preuidebat penitentiā niniuitaꝝ ex qua parceret eis: hoc eſt qꝛ talesminationes ꝓferuntur ẜm ordineꝫ diuine p̄ſcientie queīmutabilis eſt: ſed ſcd̓m exigentiam demeritorum: que eſtmutabilis: ſic fuit in niniuitis. m Et ideo humiliemilli animas noſtras. non tm̄ corpora. n Ut ẜm voluntatem ſuam ſic faciat nobiſcuꝫ. confidebat enī iudith exhumiliatione populi negociuꝫ v̓teretur in oppoſituꝫ: ſicutdictum eſt de liberatōne niniuitarum: huius confidentiecauſa ſubditur: cum dicitur: o Quoniam non ſecuti ſumus peccata patrum noſtrorum qui dereliquerunt deum.per multiplicem idolatriam: vt patꝫ. iiij. Reguꝫ. .ij. Paraly. a reditu vero captiuitatis babylonice non legitur populus iſrael idolatraſſe: niſi aliqui pauci tēpore antiochi epiphanis: ad hoc inducti timore mortis. p Et nunc fratres. Hic conſequenter iudith inducit populum ad confidentiam: hoc per ſacerdotes qui erant populi doctores:

aA 4