¶ Tobie
interius niniue. Non enimexcidit v̓bū dn̄i: et fr̄es nr̄iꝗ diſꝑſi ſūt a terra iſrael: reuertent̉ ad eā. Oīs aūt deẜta t̓ra eiꝰ replebit̉: et domꝰdei q̄ in ea incēſa eſt iteruꝫreedificabit̉: ibiqꝫ reuertentur oēs timētes deū: ⁊ relinquēt gentes idola ſua: ⁊ veniēt in hierl̓m: ⁊ inhabitabunt in ea: et gaudebūt inea oēs gentes terre adorātes deū iſrl̓. Audite ergo filij mei pr̄em veſtrū: Seruite dn̄o in veritate: ⁊ inquirite vt faciatis q̄ placita ſuntilli. Et filijs vr̄is mandate:vt faciant iuſticiaſ ⁊ elemoſynas: vt ſint memores dei⁊ bn̄dicāt deū in omni tꝑein veritate ⁊ in tota virtuteſua. Nunc ergo filij auditeme: ⁊ nolite manere h̓. Sꝫqͣcūqꝫ die ſepelieritꝭ mr̄emveſtrā circa me ī vno ſepulchro: ex eo dirigite greſſuſ
vr̄os vt exeatiſ hīc. Uideoenim qꝛ iniꝗtas eius finemdabit ei. Fāctū eſt aūt poͣſtobitū mr̄is ſue: tobias abſceſſit ex niniue cum vxoreſua ⁊ filijs ⁊ filioruꝫ filijs: ⁊reuerſus eſt ad ſoceros ſuos. Inuenitqꝫ eos incolumes: ī ſenectute bona: et curaꝫ eoꝝ geſſit. Et ipſe clauſit oculos eoꝝ: ⁊ oēm hereditatē domus rāguelis ip̄eꝑcepit: viditqꝫ quītā generatōeꝫ filios filioꝝ ſuorumEt ꝯpletis annis nonaginta ⁊ nouē in timore domini: cum gaudio ſepelierunteū. Oīs autē ꝯgnatio eiꝰ:oīs generatio eiꝰ ī bona vita ⁊ in ſcā ꝯuerſatōne ꝑmāſit: ita u̓t accepti eſſent tamdeo qͣꝫ hoībꝰ: ⁊ cunctis habitantibus terram.¶ Explicit liber Tobie.
poſtea vero niniuite reuerſi fuerūt ad vicia ꝯſueta: ꝓpt̓quod deſtructōem eiꝰ iteꝝ dixit dn̄s ꝑ naum ꝓph̓aꝫ: q̄peſtructō facta ē per chaldeos: ⁊ hāc deſtructōis appropīquatōeꝫ p̄dixit h̓ tobias: poſtea vero debellatis chaldeis ꝑ cyrū regē perſaꝝ filiꝰ eiꝰ cābiſes qͥ ⁊ nabuchodonoſor dictꝰ ē: viuēte adhuc pr̄e cepitregnaͣe ſuꝑ regnūaſſyrioꝝ ī ciuitate niniue: vt hr̄ iudith j. ex qͦ pꝫ ꝙhec ciuitaſ fueratinterim reedificata. h ¶ Nō eniꝫexcidet v̓bū dei. jͣ.qn̄ eſt ꝓphetia p̄deſtinatōnis: q̄ ſꝑimplet̉: qꝛ denūciat futuꝝ ꝓut ē indiſpoſitōe diuinaq̄ eſt īmutabil̓: ⁊taliſ fuit ꝓphetianaum ⁊ tobie deſb̓uerſione niniueQn̄ vero eſt prophetia ꝯminatōiſq̄ denūciat aliqd̓futuꝝ ꝓut eſt incauſis ſecūdis .ſ. īmeritis ⁊ demeritis hoīm nō ſemꝑ īplet̉: eo ꝙ merita ⁊ demerita hominū mutant̉: ⁊talis fuit ꝓphetiaione qͣ dixit: Adhuc qͣdraginta dies ⁊ niniue ⁊cͣ. hͦenī exigebāt niniuitaꝝ peccata: qͥbus penitentibuſilla ſubuerſio tūc nō fuit ſubſecuta. i ¶ Et fratres nr̄i⁊cͣ. reuertentur. qꝛ omnes qͥ captiuati fuerūt in babylone habuerūt redeūdi licentiā: ⁊ multi de regno iſrael qͥadhuc erāt in regno medoꝝ ⁊ ꝑſaꝝ redierūt: de illis vero qui erāt vltra mōtes caſpios: dicūt iudei ꝙ nulli relierūt. k ¶ Oīs aūt deſerta terra eiꝰ replebit̉. hoībus⁊ aīalibꝰ. l ¶ Et domus dn̄i ⁊cͣ. reedificabitur. per corobabel ⁊ alios de captiuitate babylonica redeuntes.
m ¶ Ibiqꝫ reuertentur oēs timētes deū. illi enī qͥ noluerūtreuerti de babylone ibi fuerūt detenti: filioꝝ qͦs genuerant⁊ poſſeſſionū qͣs acqͥſierāt amore: ſicut dc̄m fuit eſdre pͥmon ¶ Et relinquēt gētes idola ſua. quia plures de gentilibrelictis idol̓ ſuis venerūt ī hierl̓m: cū redeūtibꝰ d̓ babyloneiſta tn̄ ꝓph̓ia ꝑ p̄dicatōeꝫ apl̓oꝝ multoꝑfectiꝰ fuit impleta: ⁊de hac vr̄ tobias prīcipalit̓ loqͥ: iō ſubdit̉:o ¶ Et gaudebūt ī eaoēs reges terre. quiamulti reges gaudentī eccleſia iugo chriſtiſubmittētes colla ſua⁊ pleniꝰ implebit̉ in fine mūdi qn̄ poſt ꝑſecutōeꝫ antichriſti oēſgnaͣlit conuertent̓ adxp̄m: qui eſt rex oīmfideliū nomīe iſraelisd̓ſignatoꝝ. cetera patent ex dcīs. p ¶ Factū eſt aūt. Hic ꝯn̄terdeſcribit̉ filialis obtēꝑatō cū dr̄: q ¶ Pͣºobituꝫ mr̄is ſue tobias abſceſſit ex niniue⁊cͣ. ſicut preceperat eipater. cetera patēt vſqꝫ ibi: r ¶ Et curaꝫeoꝝ geſſit. nam erantparentes ſui rationevxoris ſue: que cumeo erat vna caro.s ¶ Et ip̄e clauſit oculos eoꝝ. modꝰ enī tūcerat: ⁊ adhuc ē in pluribꝰ t̓ris: ꝙ oculi mortuoꝝ claudunt̉ per amicos ꝓpinquos: perhoc ſignificātes ꝙ obdormiāt ī dn̄o. cetera patēt vſqꝫ ibi:t ¶ Cū gaudio ſepelier̄t eū. ꝓpt̓ finē eiꝰ optimū. cetera patent vſqꝫ ibi: v ¶ Ut accepti eēt tā deo ꝙͣ hōibꝰ. ſicut dr̄de btō ſebaſtiano. Decebat enī vt quē deꝰ tata ꝑfuderat gr̄aab oībꝰ amaret̉. ⁊ hͨ cedit ad honorē dei qͥ dat gr̄aꝫ ⁊ gl̓iampſal. lxxxiij. Cui eſt honor ⁊ gl̓ia ī ſcl̓a ſcl̓oꝝ amen.¶ Explicit poſtilla nicolai de lyra ſuper librum Tobie.