Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Tobie

or̄onem tuam dn̄o: Et ꝗaacceptꝰ eras d̓o neͣceſſe fuitvt tentatio probaret te. Etnu̓nc miſit me dn̄s vt cura te: ſarā vxorē filij tui ademonio liberarē. Egōſum raphael angelꝰ: vnusex ſeptē aſtam an̄ dn̄m.Cunqꝫ hec audiſſēt turbati ſunt: tremētes cecider̄tſuꝑ terrā in faciē ſuā. Dixitqꝫ eis angelus: Pax vob̓.Nolite timere. Etenī eſſem vobiſcū per voluntatēdei: vidēbar quideꝫ vobiſcum manducare bibere:ſꝫ ego cibo inuiſibili potu qui ab hominibꝰ viderinon pōt: vtor. Tempꝰ ē ergo vt reuertar ad eum quime miſit: vos aūt benedicite deuꝫ: narrate oīa mirabilia eiꝰ: ip̄m bn̄dicitetate ei. Et cum hec dixiſſet

ab aſpectu eoꝝ ablatꝰ eſt: vltra vide̓ potuer̄t.Tu̓nc ꝓſtrati horas tresī faciē: bn̄dixer̄t deū. Et exurgētes: narrauer̄t oīa mirabilia eius..XIII.¶Periēs aūt tobiaſ ſeInior os ſuuꝫ: bn̄dixitdn̄m: dixit: Magnus esdn̄e ī eternū: ī oīa ſcl̓a regnū tuū: qm̄ tu flagellasſaluas: deducꝭ ad inferosreducis: et ē effugiatmanū tuā. Cōfitemī dn̄o filij iſrl̓: et ī ꝯſpectu gētiū laudate: qm̄ id̓o̓ diſꝑſit voſint̓ gētes ignorāt eum: vtvos enarretꝭ mirabilia eiꝰfaciatꝭ ſcire eos: qꝛ ē aliꝰdeꝰ oīpotēs p̄ter. Ip̄e caſtigauit noſ ꝓpt̓ īiꝗtateſſtraſ: lēt ip̄e ſaluabit nospter mīam ſuam. Aſpicitēergo que̓ fecit nobiſcum:

angeli ſūt adminiſtratorij: ī miniſteriū miſſi ꝓptereos qui capiūt hereditatē ſalutis: Hebre .j. Sciendū tn̄ angeli non offerūt or̄ones iuſtoꝝ corā dn̄o ad aliqͥdſibi manifeſtādū: oīa ſūt nuda aꝑta oculis eiꝰ: etiāan̄ꝙͣ fiāt: ſed ad ꝯſulēdū ſuꝑ hoc diuinū ꝯſiliū: qͥd ꝓpt̓hoc ſit agēdū circa iuſtos: vn̄pter hoc fuit miſſus a deo ad illuminandū tobiaꝫ:vt poſtea ſb̓ditura Neceſſe fuitvt tentatio ꝓbaret te .i. fuit vtiletibi meritū: alijs exemplū:ſic dr̄ in prīcipioporphirij: ſitneceſſariuꝫ griſerori .i. vtile.Et nūc miſit̉ medn̄s deus. ꝓpt̓ tuum ſare me̓itūvt dcm̄ eſt ſupraiij. caº. c Egoenī ſū raphael angelus. noīant̉ enīangeli ī ſcripturaẜm ꝯueniētiaꝫ adofficia: ꝓpt̓ mittūt̉: vn̄ Eſaie. vj.Angelꝰ miſſus adpurgādum labiaeſaie vocatur ſeraph: ꝙͣuiſ eētde ordīe ſeraphi: ſic angelꝰ iſtevocat̉ raphael .i.medicꝰ vel medicina dei: qꝛ miſſus fuit ad ſanādū tobiā. d Unꝰ exſeptē qui aſtamꝰ an̄ dn̄m. accipit̉ hic aſtare ꝓut diſtīguit angelos aſſiſtētes a mīſtrātibꝰ: raphael eſtſuꝑioribꝰ ordinibꝰ: mittūtur ad hec inferiora: ꝓpt̓qd̓ dicūtur aſſiſtētes deo: ſed de īferioribꝰ mittunt̉ꝓpt̓ qd̓ mīſtrātes dicūt̉: raphael aūt fuit miſſus ad curadū tobiā: liberādū ſara: ſꝫ accipit̉ hic aſtare eſſepn̄tē deo aꝑtā viſionē fruitōeꝫ: ꝯuenit angel̓bꝰ ſanctis: ſꝑ vidēt pr̄em in cel̓ ē. qd̓ aūt dr̄: YdUnꝰ ex ſeptē. accipit̉ nus detminatꝰ īdet̓minato .ſ. provniuerſitate angl̓oꝝ: ſic̄ dic̄ Greg. homel̓. xxv. Qm̄ tēpꝰ ſeptē diebꝰ ꝯp̄hēdit̉: recte ſeptēario nuo vniuerſitas deſignat̉: in angel̓ eſt valde magna: Dan̄. vij. Milia miliū mīſtrabāt ei: decies cētena milia aſſiſtebantei. e Cūqꝫ audiſſent turbati ſunt .i. admirati ſunt ſtupefacti ex diuina ꝯdeſcēſione circa ip̄os. f Ettremētes cecider̄t. ſtupor admiratio reddunt hoīeꝫtremētē: ſtare potentē. g Dixitqꝫ eis angelus.Hic ꝯn̄ter reuelat veritatē occultā de his fecerat ī humana effigie: pͥmo tn̄ ꝯſolat̉ eoſ dicēs: h Pax vobiſnolite timere ⁊cͣ. q. d. veni ꝓpt̓ malū veſtꝝ ſꝫ bonū.i Etenī eēm vobiſcū. cōicas vt: k Per volutatē dei. erā enī ab eo miſſus ad: ꝓpt̓ qd̓ ſūt illi gr̄epͥncipalit̓ agēde: ſubdit̉: Ip̄m bn̄dicite ⁊cͣ. k Uidebar quidē vo.. bi. ī comeſtione enī potatōe pͥmoeſt cibi potꝰ ſumptio: cibi ſūpti potꝰ in vētrē traiectio iſta fiūt motū localē: ꝓpter qd̓ poſſunt fieri ab

angelis in corꝑe aſſumpto: qꝛ natura corꝑalis obedit angelis quātū ad localē motū. in comeſtione potatōe eſt cibi attracti ꝯuerſio virtutē nutritiuā: qd̓ pōt in angelis: qꝛ hn̄t corꝑa ſibi naturalit̓ vnita: nec ꝯn̄s nutribilia: ſubdit̉: l Sꝫ ego cibo īuiſibili ⁊cͣ. vtor .i. reficior hūc cibū inuiſibilē potū vocat dei clara viſionē fruitōeꝫadiunctā. mpus ē ⁊cͣ. miſit meꝑfecta mea legatōne: eſt hoc ītelligen angl̓i a deo miſſi a deo recedāt: qꝛ ſꝑintra deū currūt: cuꝫſit vbiqꝫ pn̄s: ſꝫ hancreuerſionē vocat diſparitōeꝫ: ſequiturn Et hec dix. abaſpe. eoꝝ abla. ē. qꝛfecerat ſuā legatōneꝫ.o Tūc ꝓſtrati perhoras tres. ꝓpt̓ triabn̄ficia .ſ. illuminatōnis tobie: directōisſui filij: liberatōnisſare a demonio. IEt exurgēteſ. a gr̄arūactōe. q Narrauerūt oīa mirabilia eiꝰ.ad manifeſtandū deibonitatem: ſicut eisdixerat angeluſ. Capl̓m. XIII.Periēs auteꝫtobias. Hicꝯn̄ter deſcribit̉ reuelatio diuini ſecreti ꝙͣtū ad futuradonū ꝓphetie datū tobie: ad qd̓ diſponit eleuatio mentisper orationem: ꝓpter quod primo ponit̉ tobie oratio: futuri releuatio: ibi Hierl̓m ciuitas dei. Circa primum dicit̉:a Aperiens autem tobias ſenior os ſuum. ad deum manifeſte laudandum: primo confitetur eius poteſtatemeternitatem dicens: Magnus es domine ⁊cͣ. b Quoniam tu flagellas ſaluas. qm̄ pene a deo iuſtis inflicte ſuntquedam medicine. c Deducis ad inferos .i. ad penamtuam iuſticiā. d Et reducis. tuā miſericordiā. e Etnon eſt effugiat manū tuā. exiens de manu ſue miſericordie incidit ī manū ſue iuſticie. ꝯn̄ter inducit alios ad deilaudem dicēs: f Cōfitemini dn̄o filij iſrl̓. qꝛ corde creditur ad iuſticiā: ore aūt fit ꝯfeſſio ad ſalutem. Roman̄. x.g Et ī conſpectu gētiū laudate eum. vt timeatis neqꝫerubeſcatis laudē eiꝰ corā infidelibus: ſubdit̉ ratō: hQm̄ ideo diſꝑſit nos int̓ gentes ⁊cͣ. lꝫ enī deꝰ filios iſraelpter peccata ſua diſꝑſerit inter gentes: vt ſic non remaneretdedecꝰ culpe ſine decore iuſticie: tn̄ ex hoc elicuit aliud bo .ſ. iudei in cultu dei firmi narrabant mirabilia que fecit deus populo iſrl̓ in exitu de egypto: in trāſitū maris rubri: etiā in deſerto: ꝯſimilibꝰ: quibꝰ auditis multi gentiles relicta idolatria ꝯuertebant̉ ad vnū verū deū. i Ip̄ecaſtigauit nos. Ipuniendo. k Et ipſe ſaluauit nos propter mīam ſuam. inter gentes nos cuſtodiendo: ſecundum dicitur Trenoruꝫ. iiij. capl̓o: In vmbra tua viuemus ingentibus. l Aſpicite ergo. diligenter conſiderando.m Que fecit vobiſcū. per ſuam iuſticiā miſericordiā.