Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Lbier

Tunc ſumēs tobias de felle piſcis: liniuit oculos pr̄iſuo. Et ſuſtinuit qͣſi dimidiam fere horā: et cepit albugo ex oculis eiꝰ qͣſi mēbrana oui egredi. Quā apprehendens tobias traxit aboculis eiꝰ: ſtatīqꝫ viſū recepit. Et glorificabāt deū ip̄evidelꝫ vxor eiꝰ: oēs quiſciebāt. Dicebatqꝫ tobias: Bn̄dico te dn̄e deꝰ iſrl̓:ꝗā tu caſtigaſti me: tu ſaluaſti me. Et ecce ego vid̓otobiā filiū meū. Ingreſſa ēetiā poſt ſeptē dies ſara vxor filij eiꝰ: omīs familiapecora ſana: cameli pecunia multa vxoriſ: ſꝫ illapecunia quā receꝑat a gabelo. Et narrauit parētibſuis oīa bn̄ficia dei: feciſſet circa hoīem euꝫduxerat. Uener̄tqꝫ achior nabath cōſobrini tobie:gaudētes ad tobiā: ꝯgratulātes ei oībꝰ bōis circa illū on̄de̓at deꝰ. Et ſēꝑ dieſ epulāteſ oēs gaudio magno gauiſi ſt. C. XII.Unc vocauit ad ſe tobias filiū ſuū. dixitqꝫei: Quid poſſumus dare viro iſti ſācto qui venit tecū:Rn̄dēs tobias: dixit patriſuo: Pater quā mercedeꝫdabimus ei: aut ꝗd dignūpoterit bn̄ficijs eiꝰ?duxit reduxit ſanū: pecuniam a gabelo ip̄e recepit:

vxorem ipſe me hr̄e fecit:demoniū ab ea ip̄e ꝯpeſcuit: gaudiū parētibꝰ eiꝰ fecit:meipſū a deuoratōe piſciseripuit: te qͦꝫ videre fecit lume celi: bonis oībus per repleti ſumuſ. Quid illiad hec poterimꝰ dignū dare? Sed peto te pr̄ mi: vt roges ſi forte dignabit̉ medietate de oībꝰ allata ſūtſibi aſſumere. Et vocantes: pater .ſ. filius: tulerūt īꝑtem: rogare ceperūt vtdignaret̉ dimidiā ꝑtē oīm attulerāt: acceptam hr̄e.Tunc dixit eiſ occulte: Be̓nedicite deū celi: et corābus viuētibꝰ ꝯfitemī ei: ꝗafecit vobiſcū mīam ſuā. Etenī ſacr̄m rēgis abſcōderebonū eſt: oꝑa aūt dei reuelare ꝯfiteri honorificū eſtBona ē or̄o cuꝫ ieiunio ētelemoſyna: magis qͣꝫ theſauros auri recondere: qm̄elemoſyna a morte liberat ipſa eſt que purgat peccata: facit inuenire vitameternam. Qui autē faciuntpeccatū iniquitatem: hoſtes ſūt anime ſue: Manifeſto ergo vobis veritatē:non abſcondā a vobiſ occultū ẜmonē. Qn̄ orābas lachrymis ſepeliebasmoͣtuoſ: deliq̄baſ prādiūtuū moͣtuoſ abſcōdebas diē in domo tua nocteſepeliebas eos: ego obtuli

a Tunc ſumēs. Hic ꝯn̄ter deſcribit̉ bn̄ficij collatio .ſ. tobie ſenioris illuminatō dr̄: b Et cepit albugo ex oculeius qͣſi mēbrana .i. pellicula. c Qui egredi. ex quo pꝫeiꝰ cecitas erat ex corruptōne oculoꝝ: ſꝫ ex oꝑimēto maculaꝝ: nec ē inconueniēs hec curatio fuerit ex virtute fellis: illa macula fuerit res corꝑalis: vt dictū ē ſupra. vj. ca. Etſeqͥtur gr̄aꝝ actio: primo cōiter cum dicit̉:Et glorificabant deū⁊cͣ. ſpēalit̓ ſubditur: d Dicebatqꝫtobias benedico te. i.laudo toto corde. Ve tu caſtigaſti me.ſicut filiū dilectū. prouerbioꝝ. iij. Quēdiligit dn̄s: corripit: quaſi pr̄ in filioplacet ſibi. f Ingreſſa ē. Hic ꝯn̄ter deſcribitur aduētꝰ ſequētiūſ. vxoris familie: aimaliū dr̄: g Pſeptē dies. ab īgreſſutobie iunioris ad patrē ſuū: pꝫ littera.h Uenerūtqꝫ achior nabath. vbi deſcribit̉ congratulatioamicoꝝ. cetera patētvſqꝫ ibi: i Et ſeptē dies epulātes.in comeſſatōnibusebrietatibꝰ: ſed in deitimore gr̄aꝝ actiōede bonis exhibitis tobisC XII.Unc vocauit.Poſtꝙͣ deſcripta ē circa tobiam bonoꝝ collatōhic ꝯſequēter deſcribit̉ ſecretoꝝ dei reuelatio: pͥmo reſpectup̄teritoꝝ: reſpectufuturoꝝ. ca. xiij. Prima in duaſ: qꝛ primoponit̉ huiꝰ reuelatōisoccaſio: ip̄a reuelatio: ibi Tūc dixit eis.Occaſio vero huiꝰ reuelatōis fuit retributio mercedis: quā pater filiꝰ angelo facere voluerūt: credētesip̄m hoīneꝫ: Circaquā retributōem pͥmo ponitur pr̄is filij adinuicē collatō dr̄: a Tūc vocauit ad ſe tobias filiū ſuū. ad ꝯferēdūde mercede ſui ductoris. b Pat̓ quā mercedē dabimusei. q. d. habemꝰ aliqͥd ſufficiēs ad retribuendū ſibi: adhoc allegat octo bn̄ficia ductorē ſuum ei collata dicens:c Me duxit ⁊cͣ. pꝫ ex p̄dcīs lr̄a: ſubdit̉ huiꝰ rogatio: dicit̉: d Sꝫ peto te pr̄: vt ro. ſi for. digna. med. ⁊cͣ.Medietas enī alia erat eis victu veſtitu ſuo familie

neceſſaria. Tūc dixit. Hic ꝯn̄r deſcribit̉ reuelatō veritatis ignote: Circa quā angelꝰ p̄mittit quādā p̄fatōem ſubdit ſuā reuelatōeꝫ: ibi Manifeſto. circa pͥmū dr̄:e Tūc dixit eis .ſ. angelꝰ: f Occulte. qꝛ traxerātad ꝑtē: vt dcm̄ eſt. g Bn̄dicite deū celi. lꝫ enī ſit deuſtotiꝰ creature: dr̄tn̄ ſpēalit̓ deꝰ celi: ibi relucet gl̓iaſua ſpēali.h Et corā oībviuentibꝰ ꝯfitemīei. tāꝙͣ de bn̄ficijseiꝰ grati. i Etenī ſacramētū .i.ſecretū. k Regis .ſ. terreni. IAbſcōdere bonūeſt. enī poſſetbn̄ regere regnuꝫſuum: ſi reuelaret̉cōiter ſecretū ſuūm Oꝑa aūt d̓ireue. ꝯfi. ho. ē.qꝛ cedit ad hono dei: bonuꝫ illoꝝ qui reuelantvt ad laudādumdeū alios inuitētꝓpt̓ quod vbiapparꝫ dei laudatio: ſꝫ magis deriſio: hoc ē agē: ſicut ī infidelibus obſtinatis:pter qd̓ dicit ſaluator Matth̓. vijNolite ſanctū dare canibꝰ nec margaritas vr̄as ponatis an̄ porcos⁊cͣ. n Bona ēoratio ieiunio per ieiuniū ſanant̉ peſtes corꝑiſ or̄oneꝫ vero peſtes mētꝭ. o Etelemoſyna magiſ⁊cͣ. ipſa ē ſatiſfactoria peccatꝭvt dcm̄ eſt ſupra: ꝯn̄s introductoria ad regnuꝫglorie celeſtis. theſauri vero valēt niſi ad ꝓuiſio vite pn̄tiſ: quāetiā frequēter abbreuiant: multi iugulantur pro theſauris ſuis. cetera patēt ex dcīs.p Manifeſto ergo. Hic ꝯn̄ter angelꝰ abſcōditaꝫ aꝑitveritatē: primo quātū ad beneficia fecit tobie ſareSecundo quantum ad ea que geſſit in humana effigieibi Dixitqꝫ eis. Circa primum primo recitat tobie meritum dicens: q Quando orabas cum lachrymis ſepeliebas ⁊cͣ. patet ex dictis ſupra primo ſecundocapitulis. r Ego obtuli orationem tuam domino.