¶ Lbier
⁊ recipias ab eo pecuniā: ⁊roges eū venire ad nuptias meas. Scis ēnī ipſe qm̄numerat pr̄ meus dies: etſitardauero vna die plꝰ ꝯtriſtabit̉ aīa eiꝰ. Et certe videſquō adiurauit me raguel:cuiꝰ adiuramētuꝫ ſpernerenō poſſuꝫ. Tu̓nc raphaelaſſumēs qͣtuor ex ſeruis raguelis: et duos camelos inrages ciuitate medoꝝ ꝑrexit: ⁊ īueniēs gabelū deditei chirogͣphū ſuum: ⁊ recepit oēm pecuniaꝫ. Indicauitqꝫ ei de tobia filio tobieoīa q̄ geſta ſūt: fecitqꝫ eū ſecū venire ad nuptias. Cunqꝫ ingreſſus eēt domuꝫ raguelis: inuenit tobiaꝫ diſcūbētē: et exiliēs oſculati ſuntſeinuicē. Et fleuit gabelus:be̓nedixitqꝫ deum: et dixit:Bn̄dicat te deus iſrl̓: qūiafiliꝰ es optimi viri: et iuſti: ettimētis deū: et elemoſynasfaciētis. Et dicāt̉ bn̄dictioſuꝑ vxorē tuā ēt ſuꝑ parentes vr̄os: et videatis filiosvr̄os: ⁊ filios filioꝝ vr̄oruꝫvſqꝫ ī tertiā ⁊ quartā gnaͣti
onē: et ſit ſemē vr̄ꝫ bn̄dictūa deo iſrl̓: ꝗ regnat ī ſeculaſcl̓oꝝ. Cunqꝫ oēs dixiſſētame: acceſſerūt ad ꝯuiuiū.Sed cū timore dn̄i nuptiarū ꝯuiuiū exercebāt. ¶. X.Um v̓o moras face̓ttobias cā nuptiaꝝ: ſolicitꝰ erat pr̄ eiꝰ tobias dicēsPutas qͣre morat̉ filiꝰ meaūt qͣre detētus ē ibi? Putas ne gabelus mortuus ē:⁊ nemo reddꝫ illi pecuniā?Cepit aūt cōtriſtari nimisip̄e ⁊ anna vxor eiꝰ cū eo: ētceperunt ābo ſil̓ flere: eo ꝙdie ſtatuto minime reuerteretur filiꝰ eoꝝ ad eos. Flebat igit̉ mater eius irremediabilibꝰ lachrymis: atqꝫdicebat: Heu me fili mi vtꝗd te miſimꝰ ꝑegrinari: lumē oculoꝝ nr̄oꝝ: bacu̓luꝫſenectutis nr̄e: ſolātiū vitenoſtre: ſpēm poſteritatisnoſtre? Omnia ſimul in tevno habentes: te̓ non debuimus dimittere a nobisCui dicebat tobias: Tace⁊ noli turbari: ſanus eſt filius noſter: ſātis fidelis eſt
⁊ ſic vr̄ ꝙ raguel ⁊ gabelus manerēt ī eadē ciuitate: ꝓpt̓ qd̓nō oportebat angelū aſſumere ſeruos ⁊ aīalia vt iret ad gabelū. q. ad multū diſtantē locū. Ad qd̓ pōt dici ꝙ due eratciuitates diſtātes ī regno medoꝝ eodē noīe noīate: ſicut ī regno frācie ſūt plures ville diſtantes q̄ tn̄ eodē noīe noīant̉: ⁊ī vna manebat raguel: ⁊ in alia gabelus.vel alit̓ pōt dici: ꝙ ꝑnomē ciuitatis ragesnō ſolū intelligit̉ ipſaciuitas: ſed etiā totuꝫterritoriū illi ſb̓iacēsciuitati: qd̓ eſt aliqn̄ſatis magnū: ſic̄ pꝫ deterritorio ianuēſi: ⁊ īciuitate manebat raguel: in loco vero territorij ſatis diſtāte gabelus: ⁊ ſubdit̉ rō petitōis. e ¶ Scis enīip̄e qm̄ nu̓at pat̓ meꝰdies. in qͥbꝰ ꝑfici pōtiter nr̄m. ¶ Etſitar. vna die plus ꝯtriſtabit̉ aīa eiꝰ. timēs d̓morte mea vel īfirmitate. Et ſb̓dit̉ alia rōſūpta ex parte raguel̓cum ſubdit̉: g ¶ Etcerte vides ⁊cͣ. ⁊ pꝫ littera. h ¶ Tuc raphael. Hic ꝯn̄ter deſcribit̉ angeli ꝯdeſcenſio cū dr̄: Tūc raphael aſſumens qͣtuor exſeruis raguel̓. vt irethoneſtiꝰ ī ſpecie hoīsapparēs. i ¶ Et duos camelos. vnū ꝓ ſealiū ꝓ gabelo ſecū adducēdo. cetera patēt.k ¶ Cunqꝫ ingreſſuseſſet. Hic ꝯn̄ter d̓ſcribit̉ fr̄na cōgratulatiocū dr̄: Cunqꝫ ingreſſus eſſet domū raguelis .ſ. gabelus veniēscū angelo. l ¶ Inuenit tobiā diſcūbentē. ī ꝯuiuio nuptiaꝝ ſuaꝝ. m ¶ Et exiliēs .ſ. tobias. n ¶ Oſculati ſūt ſeinuicē. ī ſignuꝫ amicitie.o ¶ Et fleuit gabelus. ex pietate. p ¶ Bn̄dixitqꝫ dn̄m. debonis collatis tobie. q ¶ Et dixit: bn̄dicat te deꝰ .i. multiplicet te in bonis ſpūalibꝰ ⁊ tꝑalibꝰ. r ¶ Quia filiꝰ es optimi viri. ꝙͣtū ad ſeip̄m. s ¶ Et iuſti. erga ꝓximū. t ¶ Ettimētis deū. eius offēſā cauēdo. v ¶ Et elemoſynas faciētis. miſeriā pauꝑum releuādo. x ¶Et dicat̉ bn̄dictō ſuꝑvxorē tuā. ꝓpt̓ fecūditatē eiꝰ in ꝓle ⁊ moꝝ honeſtatē.Et ſuꝑ parētes vr̄os. ꝓpter bonitatē vr̄am: dr̄ enī cōiter debonis filijs ⁊ filiabꝰ: bn̄dicatur pr̄ qͥ genuit: ⁊ mater q̄ portauit. z ¶ Et videatis filios vr̄os ⁊cͣ. deſiderant enī parētesvidere multiplicatōem ſui ſeminis ī longinquū. a ¶ Et ſitſemē vr̄m bn̄dictū a deo iſrl̓. ip̄m multiplicādo ī ſpūalibuſbōis ⁊ tꝑalibꝰ. b ¶ Cūqꝫ oēs dixiſſent amē. optādo huiꝰor̄oīs īpletōeꝫ. c ¶ Acceſſerūt ad ꝯui. nuptiale. d. ¶ Sꝫ⁊ cuꝫ timore dn̄i. ⁊ nō cū diſſolutōibꝰ ⁊ ebrietatibꝰ: q̄ a mul
Um vero moras faceret. Deſcripto ſuꝑiꝰ itinerꝭtobie ꝓgreſſu: h̓ ꝯn̄r agit̉ de ip̄iꝰ regreſſu: cuiꝰ pͥmo deſcribit̉ ordinatio: 2º ordinati ꝓſecutio. xj.ca. 3º diuini ſecreti reuelatō. xij. ca. pͥma ī duas: qꝛ pͥmoponitur regreſſus tobie motiua rō: 2º eiuſdeꝫ debita diſpoſito: ibi Cūqꝫv̓bis. Motiua ratio regreſſus tobie iunioris erattriſticia parētū d̓mora eiꝰ: q̄ pͥmodeclaratur: ⁊º allegat̉: ibi At v̓o raguel. Circa pͥmuꝫpͥmo ponit̉ q̄rulatio pr̄is cum dr̄:a ¶ Cum v̓o mōras faceret ibi .ſ. īdomo raguel̓ ꝓnuptijs. b ¶ Solicitꝰ erat pr̄ eius.more cām ignorās. c ¶ Putasqͣre morat̉ filiusmeꝰ ⁊cͣ. nomī enīſolicito ⁊ ignorāti cauſaꝫ rei de q̄ſolicitat̉: occurr̄tmulte cogitatōesde varijs cauſispoſſibilibus: q̄ tn̄vt in pluribꝰ nonſunt vere. dAut qͣre detentꝰ ēibi. tīebat ne forte aliqͥd mali feciſſet vn̄ detentꝰ fuiſſet: vel īfirmitatēīcurriſſet: vel ꝙgabelꝰ mortuꝰ fuiſet: ⁊ ſic eſſꝫ negociū impeditum.e ¶ Et cepe. am.ſil̓ flere: eo ꝙ dieſtatuto ⁊cͣ. ꝯputauer̄t enī dietas itineris eundo ⁊ redeūdo: ⁊ ſic dixerāt tali die poteritis h̓ reuerti: qd̓ tn̄ nō fuit factuꝫ ꝓpt̓celebratōem nuptiaꝝ. f ¶ Flebat. Hic ꝯn̄ter deſcribit̉in ſpeciali lamētatio mr̄is: ⁊ pꝫ littera vſqꝫ ibi: g ¶ Lumē oculoꝝ nr̄oꝝ. qꝛ pr̄ iā erat cecꝰ: ⁊ mr̄ ex fletu ⁊ ſenectute diſponebat̉ ad cecitatē. h ¶ Baculū ſenectutꝭ nr̄e.nam ſicut infirmus baculo ſuſtentatur: ſic parentes inſenectute debent a filijs ſuſtentari. i ¶ Solatium vitenr̄e. multum enī cōſolantur parentes ex bonoꝝ pn̄tiafilioꝝ. k ¶ Spem poſteritatis nr̄e. erat enī ſenes: ⁊ tobias erat eis vnicꝰ: vt. sͣ. dcm̄ eſt: ⁊ iō nullā poſteritatisſpem habebat niſi ꝑ ip̄m: ideo cōcludit: l ¶ Oīa ſil̓ inte vno hn̄teſ .i. cū oīa illa nō habeamꝰ: niſi ꝑ tuā ꝑſonām ¶ Te nō debuimꝰ dimittere a nobis. qꝛ maiꝰ bonuꝫnō eſt exponēdum periculo ꝓ recuꝑatōe minoris bonicuiuſmodi erat debitū gabeli n ¶ Cui dicebat tobiaſ.ipſam cōſolando: in quo apparet eius magna perfectioqui poſituſ in afflictōne pro filio: ꝓ cecitate: pro ſenectute: ⁊ etiam paupertate: nihilomin tamē ꝯſolatur eam.