Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Tobie

bias: dixitqꝫ ei: Sāra exurge ⁊ dep̄cemur deū hodie⁊ cras ⁊ ſecūdū cras: quiāhis tribꝰ noctibꝰ deo iungimur: tertia aūt trāſacta nocte: ī nr̄o erimꝰ ꝯiugio. Filijꝗppe̓ ſcōꝝ ſumꝰ: et nō poſſumꝰ ita ꝯiūgi ſicut gentesq̄ ignorat deū. Surgentesaut ꝑiter īſtant̓ orabāt āboſil̓: vt ſanitas daret̉ eis. Dixitqꝫ tobiās: Dn̄e deꝰ pr̄mnr̄oꝝ: bn̄dicant te celi: terremareqꝫ ⁊ fōtes ⁊ flumina:et oēs creature tue q̄ in eisſūt. Tū feciſti adā de limoterre: dediſtiqꝫ ei adiutoriūeuā. Et nūc dn̄e tu ſcis: ꝗanō luxurie cā accipio ſororē meā ꝯiugē: ſꝫ ſola poſteritatꝭ dilectōe in qͣ bn̄dicat̉nomē tuū in ſcl̓a ſcl̓oꝝ. Dixit itaqꝫ ſara: Miſerere nobis dn̄e: miſerere nob̓: ⁊ cōſeneſcamꝰ ambo ꝑiter ſaniEt factū eſt circa pulloruꝫcātuꝫ accerſiri iuſſit raguelẜuos ſuos ⁊ abierūt cū eoꝑiter vt foderēt ſepulchruꝫDicebat enī ne ſil̓i mō euenerit ei: qͦ ⁊ ceteris alijs ſeptē viris ꝗ ſūt īgreſſi ad eā.Cūqꝫ paraſſet foſſā: reu̓ſuſraguel ad vxorē ſuaꝫ dixitei: Mitte vnā ex ancill̓ tuiſ⁊ videat ſi mortuꝰ ē: vt ſepeliā eū an̄qͣꝫ illuceſcat. At illa miſit vnā ex ancill̓ ſuis.Que īgreſſa cubiculū rēpperit eos ſaluos ⁊ incolumes: ſecū ꝑiter dormiētes.Et reuerſa nūciauit bonuꝫnūciū. Et bn̄dixe̓rūt dominū: raguel videlicet ⁊ anna

vxor eius. Et dixerūt: Benedicimus te dn̄e deus iſrlqu̓ia nō ꝯtigit nob̓ quēadmodū putabamus. Feciſtieī nob̓cū mīaꝫ tuā: et excluſiſti a nob̓ inimicū ꝑſequentē nos. Miſertꝰ es aūt duobꝰ vniciſ. Fāc eos dn̄e pleniꝰ bn̄dicere te: et ſacrificiūlaudis tue ⁊ ſue ſanitatꝭ offerre u̓t ꝯgnoſcat vniu̓ſitasgentiū: quia tu es deꝰ ſolꝰ īvuiu̓ſa terra. Statīqꝫ precepit ſeruis ſuis raguel vt replerēt terra foſſaꝫ quā fecerāt: pͥuſqͣꝫ eluceſcet. Uxoriaūt ſue dixit vt inſtruerꝫ cōuiuiū: ⁊ p̄pararet oīa q̄ incibos erāt iter agētibus neceſſaria. Duas quoqꝫ pingues vaccas: ⁊ qͣtuor arietes occidi fecit: ⁊ ꝑari epulas oībꝰ vicinis ſuis: cūctiſqꝫ amicis. Et adiurauit raguel tobiā: ut duas hebdomadas moraret̉ apud eū.De oībꝰ aūt q̄ poſſidebatraguel dimidiā ꝑteꝫ dedittobie: ⁊ fec̄ hāc ſcpͥturaꝫ: vtꝑs dimidia q̄ ſuꝑerat: poſtobitū eoꝝ tobie dominiodeueniret.C. IX.Unc vocauit tobiasangelum ad ſe: quemquidem hominem exiſtimabat: dixitqꝫ ei: Azariafrat̓: peto vt auſcultes v̓bamea. Si me̓ipſum tradamtibi ſeruū: nō ero ꝯdignꝰ ꝓuidētie tue. Tame obſecrote vt aſſumas tibi aīalia ſiueẜuitia: et vadas ad gabelūī rages ciuitatē medoꝝ reddaſqꝫ ei chirogͣphū ſuum:ptos. d Et vadaſ ad gabe. ī ra

nis meritoria cū dr̄: f Sara exurge ⁊cͣ. vt deuotiuspoſſimꝰ deū exorare. g Quia his tribꝰ noctibꝰ deoiungimur .i. iungi debemꝰ ꝑ deuotōeꝫ ⁊ or̄oeꝫ: anteꝙͣ ꝓcedamꝰ ad actū ꝯiugalē h Tertia aūt trāſ. no. ī noſtro erimꝰ ꝯiugio. ip̄m ꝯſūmado. i Filij qͥppe ſcōrūſumꝰ .i. colētiū verū deū k Et n̄poſſumꝰ .i. debe.mꝰ l Ita ꝯiūgiſicut gentes. idolatre. m Orabāt ambo ſimulvt ſanitas daret̉eis. ꝑ totalem expulſionē demōisn Dixitqꝫ tobias. orādo deuoteo Dn̄e deꝰ pr̄mnr̄oꝝ. qͥ verus esdeus ⁊ nō dij gētilium. p Andicāt te celi ⁊ terre.⁊ ꝑ hoc ītelligunt̉creature medie.q Et oēs creature q̄ in eis ſunt.tam ītellectualescuiuſmodi ſūt angeli: ⁊ hoīes: qͥbꝓprie ꝯpetit deūlaudare: ꝙͣ intellectu carentes: q̄ dicunt̉ bn̄dicere deum: eo ꝙ intellectualibꝰ creaturiſſunt materia laudandi deū. rTu feciſti adā delimo terre. Gene.j. s Dediſtiqꝫei adiutoriū eua.ad ꝓlis ꝓcreationem: ad quā reqͥrit̉ vis actiua inmaſculo: ⁊ paſſiua in femina. cetera patēt. t Etfactū eſt. Hec ē ꝑſſcd̓a in qͣ ponit̉ tumuli p̄paratō adponendū tobiā ſecrete: ſi ei ſic̄ alijsꝯtigiſſet: ⁊ pꝫ lr̄avſqꝫ ibi: v Atilla miſit vnaꝫ exancill̓ ſuis. ad ſciēdū ſtatuꝫ filie ſue⁊ tobie. x Repperit eoſ ſaluos ⁊īcolumēs. ꝑ ſignavite manifeſta.y Secū ꝑit̓ dormiētes. poſt laborē or̄onis. z Et bn̄dixerūt. Hic ꝯn̄ter deſcribit̉ raguelis ⁊ anne gr̄aꝝ actō cū dr̄: a Benedicimus te dn̄edeus iſrl̓. lꝫ enī ẜm veritatē eſſet deus oīm: erat tn̄ deuſ

iſrl̓ ſpālit̓ ꝑ legē ab eo receptā: ⁊ ſpecialē cultū. b Quianō ꝯtigit no. quēad. putabamꝰ .i. timebamꝰ. c Et excluſiſti a nobis inimicū ꝑſequētē nos. ī viriſ filie nr̄e. d Miſertꝰ es aūt duobꝰ vnicis. erat enī eis ſara vnica: ⁊ ſil̓r tobiaſvnicꝰ parētibꝰ ſuis: vt pꝫ ex p̄dcīs. e Fac eos dn̄e plenibn̄dicere te. ꝑ augmētū virtutis ⁊ gr̄e: L fEt ſacrificiuꝫ laudistue ⁊cͣ. Alia vero ſacrificia nō poterāt extra hieruſalē offerre.g Ut cognoſcat vniuerſitas gētiū. int̓ qͣserāt filij iſrl̓ captiuatih Quia tu es deſoluſ .ſ. verꝰ. cetera patent. i Uxori aūtſue. Hec ē qͣrta ꝑs hꝰcapl̓i in qͣ pōit̉ nuptiarū celebratio cū dr̄:Uxori aūt ſue dix. vtinſtrueret ꝯuiuiuꝫ. ꝑfamiliā ſuam: ip̄a tn̄diſponente. ⁊ patꝫ lr̄avſqꝫ ibi: k Et adiurauit raguel̓ tobiā.i. ad iurādū induxit.l Ut duas hebdomadas moraret̉ apd̓eū. vt ſic in aſpectu filie ⁊ viri ſui gauderꝫ⁊ d̓ regimine ſuo eoset. cetera patēt.Unc Ivocauit. Pꝰꝙꝙͣ deſcpͥtū eſtillud qd̓ actū eſt circatobiā in termino vieſue. Hic ꝯn̄ter deſcribit̉ quid actum eſt ꝓeo in termino vie angelice: nam vltra ꝓceſſit ad recuperādū debitū a gabelo. ⁊ diuiditur in tres ꝑtes: qͥaprimo circa hoc ponitur humil̓ tobie deprecatio: ⁊º angeli cōdeſcēſio: ibi Tunc raphael. 3º fr̄na congratulatō: ibi Cūqꝫ īgreſſus ēet. circa pͥmū dr̄:a Tūc vocauit adſe tobias angeluꝫ. vtiret ad recuperādumd̓bitū. b Si meipſū tradā tibi ẜuū ⁊c̄.hūilit̓ loqͥtur ⁊ gratāter: vt impetret ab eonouū bn̄ficium. cTn̄ obſe. te vt aſſu. tibi aīa. ſiue ſeruitia .i.ſeruos ad eūdū tecū ao Ti vada au gabe. īra. ciui. medoꝝ. ſꝫ hͦ vr̄ ꝯͣdiſupra dc̄is. iij. ca. vbi dr̄: ꝙ ſara filia raguel̓ in rageſ ciuictate medoꝝ audiuit improperiū ab vna ex ancillis patris: