Tobie
bias: dixitqꝫ ei: Sāra exurge ⁊ dep̄cemur deū hodie⁊ cras ⁊ ſecūdū cras: quiāhis tribꝰ noctibꝰ deo iungimur: tertia aūt trāſacta nocte: ī nr̄o erimꝰ ꝯiugio. Filijꝗppe̓ ſcōꝝ ſumꝰ: et nō poſſumꝰ ita ꝯiūgi ſicut gentesq̄ ignorat deū. Surgentesaut ꝑiter īſtant̓ orabāt āboſil̓: vt ſanitas daret̉ eis. Dixitqꝫ tobiās: Dn̄e deꝰ pr̄mnr̄oꝝ: bn̄dicant te celi: terremareqꝫ ⁊ fōtes ⁊ flumina:et oēs creature tue q̄ in eisſūt. Tū feciſti adā de limoterre: dediſtiqꝫ ei adiutoriūeuā. Et nūc dn̄e tu ſcis: ꝗanō luxurie cā accipio ſororē meā ꝯiugē: ſꝫ ſola poſteritatꝭ dilectōe in qͣ bn̄dicat̉nomē tuū in ſcl̓a ſcl̓oꝝ. Dixit itaqꝫ ſara: Miſerere nobis dn̄e: miſerere nob̓: ⁊ cōſeneſcamꝰ ambo ꝑiter ſaniEt factū eſt circa pulloruꝫcātuꝫ accerſiri iuſſit raguelẜuos ſuos ⁊ abierūt cū eoꝑiter vt foderēt ſepulchruꝫDicebat enī ne ſil̓i mō euenerit ei: qͦ ⁊ ceteris alijs ſeptē viris ꝗ ſūt īgreſſi ad eā.Cūqꝫ paraſſet foſſā: reu̓ſuſraguel ad vxorē ſuaꝫ dixitei: Mitte vnā ex ancill̓ tuiſ⁊ videat ſi mortuꝰ ē: vt ſepeliā eū an̄qͣꝫ illuceſcat. At illa miſit vnā ex ancill̓ ſuis.Que īgreſſa cubiculū rēpperit eos ſaluos ⁊ incolumes: ſecū ꝑiter dormiētes.Et reuerſa nūciauit bonuꝫnūciū. Et bn̄dixe̓rūt dominū: raguel videlicet ⁊ anna
vxor eius. Et dixerūt: Benedicimus te dn̄e deus iſrlqu̓ia nō ꝯtigit nob̓ quēadmodū putabamus. Feciſtieī nob̓cū mīaꝫ tuā: et excluſiſti a nob̓ inimicū ꝑſequentē nos. Miſertꝰ es aūt duobꝰ vniciſ. Fāc eos dn̄e pleniꝰ bn̄dicere te: et ſacrificiūlaudis tue ⁊ ſue ſanitatꝭ offerre u̓t ꝯgnoſcat vniu̓ſitasgentiū: quia tu es deꝰ ſolꝰ īvuiu̓ſa terra. Statīqꝫ precepit ſeruis ſuis raguel vt replerēt terra foſſaꝫ quā fecerāt: pͥuſqͣꝫ eluceſcet. Uxoriaūt ſue dixit vt inſtruerꝫ cōuiuiū: ⁊ p̄pararet oīa q̄ incibos erāt iter agētibus neceſſaria. Duas quoqꝫ pingues vaccas: ⁊ qͣtuor arietes occidi fecit: ⁊ ꝑari epulas oībꝰ vicinis ſuis: cūctiſqꝫ amicis. Et adiurauit raguel tobiā: ut duas hebdomadas moraret̉ apud eū.De oībꝰ aūt q̄ poſſidebatraguel dimidiā ꝑteꝫ dedittobie: ⁊ fec̄ hāc ſcpͥturaꝫ: vtꝑs dimidia q̄ ſuꝑerat: poſtobitū eoꝝ tobie dominiodeueniret.C. IX.Unc vocauit tobiasangelum ad ſe: quemquidem hominem exiſtimabat: dixitqꝫ ei: Azariafrat̓: peto vt auſcultes v̓bamea. Si me̓ipſum tradamtibi ſeruū: nō ero ꝯdignꝰ ꝓuidētie tue. Tame obſecrote vt aſſumas tibi aīalia ſiueẜuitia: et vadas ad gabelūī rages ciuitatē medoꝝ reddaſqꝫ ei chirogͣphū ſuum:ptos. d ¶ Et vadaſ ad gabe. ī ra
nis meritoria cū dr̄: f ¶ Sara exurge ⁊cͣ. vt deuotiuspoſſimꝰ deū exorare. g ¶ Quia his tribꝰ noctibꝰ deoiungimur .i. iungi debemꝰ ꝑ deuotōeꝫ ⁊ or̄oeꝫ: anteꝙͣ ꝓcedamꝰ ad actū ꝯiugalē h ¶ Tertia aūt trāſ. no. ī noſtro erimꝰ ꝯiugio. ip̄m ꝯſūmado. i ¶ Filij qͥppe ſcōrūſumꝰ .i. colētiū verū deū k ¶ Et n̄poſſumꝰ .i. debe.mꝰ l ¶ Ita ꝯiūgiſicut gentes. idolatre. m ¶ Orabāt ambo ſimulvt ſanitas daret̉eis. ꝑ totalem expulſionē demōisn ¶ Dixitqꝫ tobias. orādo deuoteo ¶ Dn̄e deꝰ pr̄mnr̄oꝝ. qͥ verus esdeus ⁊ nō dij gētilium. p ¶ Andicāt te celi ⁊ terre.⁊ ꝑ hoc ītelligunt̉creature medie.q ¶ Et oēs creature q̄ in eis ſunt.tam ītellectualescuiuſmodi ſūt angeli: ⁊ hoīes: qͥbꝓprie ꝯpetit deūlaudare: ꝙͣ intellectu carentes: q̄ dicunt̉ bn̄dicere deum: eo ꝙ intellectualibꝰ creaturiſſunt materia laudandi deū. rTu feciſti adā delimo terre. Gene.j. s ¶ Dediſtiqꝫei adiutoriū eua.ad ꝓlis ꝓcreationem: ad quā reqͥrit̉ vis actiua inmaſculo: ⁊ paſſiua in femina. cetera patēt. t ¶ Etfactū eſt. Hec ē ꝑſſcd̓a in qͣ ponit̉ tumuli p̄paratō adponendū tobiā ſecrete: ſi ei ſic̄ alijsꝯtigiſſet: ⁊ pꝫ lr̄avſqꝫ ibi: v ¶ Atilla miſit vnaꝫ exancill̓ ſuis. ad ſciēdū ſtatuꝫ filie ſue⁊ tobie. x ¶ Repperit eoſ ſaluos ⁊īcolumēs. ꝑ ſignavite manifeſta.y ¶ Secū ꝑit̓ dormiētes. poſt laborē or̄onis. z ¶ Et bn̄dixerūt. Hic ꝯn̄ter deſcribit̉ raguelis ⁊ anne gr̄aꝝ actō cū dr̄: a ¶ Benedicimus te dn̄edeus iſrl̓. lꝫ enī ẜm veritatē eſſet deus oīm: erat tn̄ deuſ
iſrl̓ ſpālit̓ ꝑ legē ab eo receptā: ⁊ ſpecialē cultū. b ¶ Quianō ꝯtigit no. quēad. putabamꝰ .i. timebamꝰ. c ¶ Et excluſiſti a nobis inimicū ꝑſequētē nos. ī viriſ filie nr̄e. d ¶ Miſertꝰ es aūt duobꝰ vnicis. erat enī eis ſara vnica: ⁊ ſil̓r tobiaſvnicꝰ parētibꝰ ſuis: vt pꝫ ex p̄dcīs. e ¶ Fac eos dn̄e plenibn̄dicere te. ꝑ augmētū virtutis ⁊ gr̄e: L fEt ſacrificiuꝫ laudistue ⁊cͣ. Alia vero ſacrificia nō poterāt extra hieruſalē offerre.g ¶ Ut cognoſcat vniuerſitas gētiū. int̓ qͣserāt filij iſrl̓ captiuatih ¶ Quia tu es deſoluſ .ſ. verꝰ. cetera patent. i ¶ Uxori aūtſue. Hec ē qͣrta ꝑs hꝰcapl̓i in qͣ pōit̉ nuptiarū celebratio cū dr̄:Uxori aūt ſue dix. vtinſtrueret ꝯuiuiuꝫ. ꝑfamiliā ſuam: ip̄a tn̄diſponente. ⁊ patꝫ lr̄avſqꝫ ibi: k ¶ Et adiurauit raguel̓ tobiā.i. ad iurādū induxit.l ¶ Ut duas hebdomadas moraret̉ apd̓eū. vt ſic in aſpectu filie ⁊ viri ſui gauderꝫ⁊ d̓ regimine ſuo eoset. cetera patēt.Unc ¶ Ivocauit. Pꝰꝙꝙͣ deſcpͥtū eſtillud qd̓ actū eſt circatobiā in termino vieſue. Hic ꝯn̄ter deſcribit̉ quid actum eſt ꝓeo in termino vie angelice: nam vltra ꝓceſſit ad recuperādū debitū a gabelo. ⁊ diuiditur in tres ꝑtes: qͥaprimo circa hoc ponitur humil̓ tobie deprecatio: ⁊º angeli cōdeſcēſio: ibi Tunc raphael. 3º fr̄na congratulatō: ibi Cūqꝫ īgreſſus ēet. circa pͥmū dr̄:a ¶ Tūc vocauit adſe tobias angeluꝫ. vtiret ad recuperādumd̓bitū. b ¶ Si meipſū tradā tibi ẜuū ⁊c̄.hūilit̓ loqͥtur ⁊ gratāter: vt impetret ab eonouū bn̄ficium. cTn̄ obſe. te vt aſſu. tibi aīa. ſiue ſeruitia .i.ſeruos ad eūdū tecū ao ¶ Ti vada au gabe. īra. ciui. medoꝝ. ſꝫ hͦ vr̄ ꝯͣdiſupra dc̄is. iij. ca. vbi dr̄: ꝙ ſara filia raguel̓ in rageſ ciuictate medoꝝ audiuit improperiū ab vna ex ancillis patris: