Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Aeemie

Soͣrtes ergo miſimꝰ ſuperoblatōem lignoꝝ int̓ ſace̓rdotes leuitas et ppl̓m vt inferrent̉ in domuꝫ dei nr̄idomos patꝝ nr̄oꝝ tēꝑaa tꝑibꝰ anni vſqꝫ ad annuꝫvt arderēt ſuꝑ altare dn̄i d̓inr̄i: ſicūt ſcriptū ē ī lege moiſi. Et ūt afferremꝰ pͥmogenita terre nr̄e: et primitiuavniuerſi fructꝰ oīs ligni: abanno in annū: ī domo dn̄i pͥmitiua filioꝝ nr̄oruꝫ ētpecorū nr̄oꝝ ſicut ſcriptuꝫeſt in lege: pͥmitiua bouꝫnr̄oꝝ ouiū nr̄aꝝ vt offerrētur ī domo dei nr̄i ſac̄dotibꝰ miniſtrēt ī domo deinr̄i. Et pͥmitias ciboꝝ noſtroꝝ libaminuꝫ nr̄oꝝpoma oīs ligni: vindemieqͦꝫ olei afferemꝰ ſacerdotibus ad gacophilaciū deinr̄i: et decimā ꝑtē terre nr̄eleuitis. Ipſi leuite decimaſaccipiēt ex oībꝰ ciuitatibusoperū noſtroꝝ. Erit auteꝫſacerdos filiꝰ aaron cum leuitis in decimis leuitarum leuite offerēt decimā par

decime ſue in domo deinoſtri ad gacophilaciū indomo theſauri. Ad gacophilaciū enī deportabūt filij iſrl̓ filij leui primitiasfrumenti vini olei: e̓t ibierūt vaſa domini ſcīficata:et ſacerdoteſ cātores ianitores miniſtri: et dimittemus domū dei nr̄i.Abitāuerūt aūt/ XI.brincipes ppl̓i in hieruſale. Reliqua v̓o plebsmiſit ſorteꝫ vt tolleret vnāparteꝫ de decē habitaturi eſſent in hierl̓ꝫ ciuitate ſācta: nouem vero partes inciuitatibus. Bēnedixit aūtppl̓s oībus viris ſe ſponte obtulerant/ vt habitarētin hieruſalem. Hi ſunt itaqꝫ principeſ prouincie quihabitauerunt in hierl̓min ciuitatibus iuda. Habitauit aūt vnuſꝗſqꝫ ī poſſeſſione ſua ī vrbibꝰ ſuis iſrl̓: ſac̓dotēs leuite nathīnei: filij ẜuoꝝ ſalomōiſ. Et ī hierl̓ꝫ hītauer̄t filijs iudafilijs bēiamī. De filijs iuda

a Sortes ergo miſimꝰ ſuꝑ oblatōeꝫ lignoꝝ. qͥbꝰ nutriebat̉ ignis ꝯtinue in altari holocauſtoꝝ: cuiꝰ nutritiotinebat ad ſacerdotū officiū: vt hr̄ leuit. vj. Apportatolignoꝝ ad officiū nathineoꝝ: vt hr̄ ioſue. ix. ſolutiotinebat ad ppl̓m: dr̄: b Int̓ ſacerdotes leuitas.ſub quibꝰ ītelligūtur nathinei. cEt ppl̓m. ſortes fuit ordinatūqͣlit̓ ſacerdoteshebdomadasdies nutrirent il igneꝫ vices ſibi ſuccedētes: ſimilit̓ de officio leuitaꝝ nathineoꝝ: eodē deſolutōe ppl̓m.d Sicut ſcpͥtūeſt ī lege moyſi. leuitici. vj. e Etvt afferremꝰ pͥmogenita terre nr̄epͥmitiua. pͥmogenita ꝓprie dicebātur pͥmo nata deaīalibꝰ hoībꝰfuerūt d̓o obligata a tꝑe ꝑcuſſitpͥmogēita egyptiorū Primitiuaaūt ꝓpͥe dicebant̉illa de aīalibꝰt̓renaſcētibꝰ ſacerdotibꝰ debebant̉ſ. l. pars. tn̄ magis deuoti addentes dabant. xl. minꝰ deuoti v̓o ſubtrahētes dabantlx. aliqn̄ tn̄ accipunt̉ pͥmogenitapͥmitiuis ſeu pͥmitijs ſic̄: f Primogēita terre noſtre ⁊cͣ. ſil̓r pͥmitiua pͥmogēitis ſb̓dit̉: g Et pͥmitiua filioꝝ noſtroꝝ. redimebāt quinqꝫ ciclis. h Et pecoꝝ nr̄o. de qͥbꝰ pͥmogenita aīaliū īmolaticioꝝ īmolabanturdn̄o. Primogenita vero aīaliū īmolaticioꝝ redimebant̉ excepto pͥmogenito aſini qd̓ mutabat̉ oue loco eiꝰīmolanda: pͥmogenito canis qd̓ int̓ficiebat̉: ꝓut dictūfuit diffuſiꝰ exodi. xiij. i Afferemꝰ ſa. ad gazo. d̓i nr̄i. i.ad locū vbi talia reponebant̉ victū ſacerdotū. kEt decimā ꝑtē terre nr̄e .i. fructuū terre nr̄e. l Leuitis. ad eoꝝ ſuſtentatōeꝫ: tn̄ iſti leuite de iſtis decimis appl̓o receptis dabāt ꝑtē decimā ſummo ſacerdoti: ſb̓dit̉: Et leuite offerēt decimā ꝑtem decīe. m Et ibi er̄tvaſa dn̄i ſanctificata .i. ad miniſteriū templi neceſſarian Et ſacerdotes ⁊cͣ. i. miniſtri debiti. o Et non dimittemꝰ domū dei nr̄i. ſine debito cultu. XI.Abitauerūt aūt. Poſtꝙͣ deſcpͥta eſt ciuitatꝭ muItatio: murate clauſio: hic ꝯn̄ter deſcribit̉ eiuspopulatō: qꝛ ciuitas magna erat reſpectu ppl̓iibi habitare volentꝭ: neceſſariū fuit ordinare qui habitarēt in hierl̓m: qui ī ciuitatibꝰ alijs. Circa qd̓ pͥmo

deſcribit̉ hec ordinatō in gnaͣli: magis ī ſpeciali: ibi De filijs iuda. Circa pͥmū ſciēdū: gētiles habitabāt circa hieruſalē inuidia moti īferebāt habitatoribꝰ eius multas moleſtias: vt pꝫ ex p̄cedentibꝰ: pauci volebant ibi remanere: ꝓpt̓ quod oportuit de hoc ſortes ordinare: hoc ī tribubꝰ iuda beniamin leui: de iſtis enī tribubꝰ tenebant̉ ibi aliqui hītare ad defēſio eiꝰ: ne ab hoſtibusmuri iteꝝ deſtrue̓nt̉:qꝛ ciuitas hierl̓ꝫ eratꝑtī ī ſorte iude: ꝑtī īſorte bēiamin: vt dictum fuit ioſue. xv.xviij. qꝛ tēplū eratibi cui debebat miniſtrare tribꝰ leui. iſtiſ tribubꝰ fuer̄t aliquifortes magnanimi: ſpōte ſe obtuler̄t adhītādū ī hierl̓ꝫ: ēqd̓ dr̄: a Hītauer̄taūt prī. ⁊cͣj. i. pͥncipales ī fortitudīe magnanimitate: qd̓ aūtſb̓dit̉: Optīateſ abſqꝫſorte ī medio ppl̓i hitabāt. ē ī hebreo necē de textu: ſꝫ modūgloſe fuit appoſitū:poſtea īꝑitiā ſcpͥto textui īſertū: int̓ reliqͦs v̓o de t̓bꝰ tribubꝰp̄dcīs: obtuler̄t ſeſpōte ad hītādū ī hierl̓ꝫ: ordīatū fuit ſortes: decīa ꝑs regniiude ī hierl̓ꝫ hītaret:nouē aūt ꝑtes ī reliqͥſcitatibꝰ: ē qd̓ dr̄b Reliqͣ v̓o plebſ miſit ſortē. qd̓ aūt ſeqͥt̉:Decīa ꝑs po. eli. vttet ī hierl̓ꝫ: qꝛ vrbſ vacua erat. ē ī hebreo:ſꝫ appoſitū fuit modū gloſe: poſtea īẜtū ē textui ſic̄ dealio predictū eſt. c Benedixit aūt ppl̓us viris omnibuſqui ſpōte obtulerāt ⁊cͣ. īprecando eis bona: eo ſponte ſeofferebant ꝑiculis pro ciuitate ſācta. d Habitauit autēvnuſqͥſqꝫ ī poſſeſſione ſua in vrbibus iſrl̓. qꝛ illi qui erantde regno iſrael: qui captiuatis alijs ſalmanaſar euaſerāt tn̄ poſtea regno iude captiuati fuerāt nabuch̓. cumeis redierāt de licētia cyri: ꝓut dcm̄ fuit eſdre .j. ſunt coacti ſortes habitare ī hierl̓m: ſꝫ dimiſſi ſūt ire ad poſſeſſiones ſuas ſua volūtate: qꝛ erāt pauci: qꝛ ſic tenebātur ad cuſtodiā ciuitatis hierl̓m ſic̄ illi de tribubꝰ p̄dcīsvt pꝫ ex p̄dcīs. e Sacerdotes leuite ⁊cͣ. deſcēderātgentilibꝰ: vt dcm̄ fuit ſupra eſdre. ij. de oībus iſtiſ illi quierant neceſſarij miniſterio templi cuſtodia ciuitatis: fuerūt dimiſſi ī vrbibꝰ alijs. f De filijs iuda. Hic deſcribitur ordinatio predcā magis in ſpeciali: pͥmo quantuꝫ adhītātes hierl̓ꝫ: ꝙͣtū ad hītātes in alijs ciuitatibꝰ: ibi Et reliqͥ ex iſrl̓. Circa primū ponūt̉ noīa prīcipaliū ſūma omnium: tamen per partes: primo quantum ad illos de tri iuda dicit̉: De filijs iuda athaias ⁊cͣ. patet littera