¶ Paralypo.
byſſum in domo iuramētiet ꝗ ſtare fecit ſolem: uiriqꝫmedacij ⁊ ſecurꝰ ⁊ incedēſ:qui pͥncipes fuer̄t in moabe̓t que reuerſe ſūt in lehem.Hec aūt verba vetera. Hiſunt figuli hābitātes in plātationibꝰ ēt ī ſepibus apudregē in oꝑibus eius: cōmoratiqꝫ ſunt ibi. Filij ſyme̓o:namuel et iamin iarib ęara
ſaul. Sellum filiꝰ eius: mabſam filiꝰ eiuſ: maſma filiꝰ eiꝰFilij maſma: amubel filiuseiꝰ: zachur filiꝰ eiuſ: ſemmeifiliꝰ eius. Filij ſemmei ſedecim ⁊ filie ſex. Fratres autēeiꝰ nō habuerūt filios multoſ: vniuerſa cognatio noͣnpotuit adequare ſummā filiorum iuda. Habitauerūtautē in berſabee et molada
Dicūt expoſitores cōiter ꝙ domꝰ iuramēti vocat̉ hic tabernaculū moyſi: vel ẜm alios templū ſalomonis: et ꝙ iſti dequibꝰ hic agit̉ fecerūt cortinas de byſſo in tabernaculo moyſi vel in tēplo falomonis: vel forte in vtroqꝫ: ẜm tn̄ diuerſas generatōes ſibi ſuccedentes in diuerſis tꝑibuſ: ⁊ deſcēderunt de ſela filio iudeet ſic intelligit̉ qd̓ dr̄ꝫEt cognatōeſ domuſoperantiū byſſuꝫ ⁊cͣ.ſubintelligendū eſt deſcenderūt de ſela.t ¶ Et qͥ ſtare fecit ſolem. Expoſitores nr̄idicūt cōiter ꝙ hoc intelligit̉ d̓ elimelech: qͥorauit dn̄m vt ſol ſtaret: vt ꝑ hoc hoīeſ illius tꝑis implicati ml̓tis peccatis a malo retraherent̉ viſo tali ſigno: qd̓ cum nō feciſſent: dn̄s immiſit famem: ita ꝙ elimelechqui erat de potētioribꝰ in bethleem coactꝰ fuit ꝑegrinari interrā moab cū vxore ſua ⁊ duobꝰ filijs: vt habet̉ Ruth. j.v ¶ Utriqꝫ mendacij. Iſti ſunt chelyon ⁊ mahalon filij elimēlech: qͥ mortui ſunt in t̓ra mōab ſine ꝓle: ⁊ iō dicunt̉ virimēdacij: qꝛ nō reliquerūt effectū ſui matrimonij. x ¶ Securus ⁊ incedenſ. interp̄tationes ſunt iſtoꝝ noīm mahalon⁊ chelyon. y ¶ Qui pͥncipes fuer̄t in mōab. In hebreo hr̄Qui mariti fuerūt in moab. qꝛ ibi acceperūt mulieres moabitidas vt hr̄ Ruth. j. z ¶ Et qͥ reuerſe ſunt in bethleem.In hebreo tn̄ nō hr̄ beth ſed tm̄ lehem: ſubintelligit̉ tn̄. hecaūt lr̄a dr̄ de noemi ⁊ ruth: qui moͣtuis maritis venerūt inbethleem: qꝛ ruth voluit dimittere ſocrū ſua redeuntē. Adhoc gͦ inducte ſunt iſte ꝑſone: ad on̄dendum ꝙ deſcenderūtde ſela filio iude: cum dr̄: Et qui ſtare fecit ſolē .i. elimelech⁊ cetere ꝑſone deſcēderūt de ſela: excepta tn̄ ruth moabite.a ¶ Hec aūt ſunt v̓ba vetera. Iſtud addit̉ qꝛ hiſtoria elimelech que hr̄ in libro ruth p̄ceſſit tꝑa regum: ꝓpter q̄ ſcriptꝰfuit iſte liber paralyp̄. ⁊ maxime ꝓpter dauid: vt frequēterſupra dictū eſt. Hebrei v̓o dicunt ꝙ elimelech nō fecit ſtareſolē or̄onibꝰ ſuis: ſed magis cā auaricie tꝑe famis iuit in terram moab: nolens diſtribuere bona ſua pauꝑibus hebreisrecurrentibꝰ ad ip̄m: qꝛ erat vir potēs ⁊ diues: ꝓpter qd̓ punitus fuit a deo: qꝛ mortuꝰ fuit in tra moab: ⁊ filij ſui ī paupertate: qd̓ patet ex hoc ꝙ noemi vxor ſua redijt in bethleēvacua tꝑalibus boniſ: ꝓpter qd̓ ruth nurus ſua iuit ad colligendū ſpicas in agro alieno: vt hr̄ Ruth. ij. et ꝓpt̓ hoc hebrei paſſum iſtū aliter exponunt: nec mirū: qꝛ lr̄a hebraicamultū diſtat a tranſlatōe nr̄a. pͥmo gͦ lr̄a ẜm hebreos ponetur ꝑ partes iuxta tranſlatōem nr̄am: vt magis videat̉ vbiē diſſonantia ⁊ etiā ꝯſonantia. pͥmo gͦ vbi trāſlatio nr̄a hꝫ:Et qͥ ſtare fecit ſolem. in hebreo hr̄: Et iochim. ⁊ eſt nomen ꝓpriū vnius hoīs: nec vr̄ ꝙ eiꝰ interp̄tatio aliquo mōſignificat ꝙ fece̓it ſtationē ſolis. v ¶ Uiriqꝫ mēdacij. in hebreo hr̄: Et viri cōgeba. ⁊ hoc eſt ꝓpriū nomē loci vt dicūthebrei: licet cogeba ꝓut eſt nomē appellatiuū ſignificet mēdaciū: ſicut in latino aliqͣ noīa ſunt eqͥuoca ad ꝓpriū ⁊ appellatiuū: ſic̄ ꝯpendiū eſt ꝓpriū nom̄ cuiuſdā ville ſatis note in frācia: ⁊ ē nom̄ appellatiuū: ẜm ꝙ dr̄. ij. Re. xviij. Currens āt achimaas ꝑ viā ꝯpendij ⁊cͣ. x ¶ Et ſecurꝰ incedēſ.in hebreo hr̄: Et ioas ⁊ ſaraph. licet āt ſaraph poſſet interp̄tari incedens: tn̄ ioas nō interp̄tatur ſecurꝰ: nec ẜm hieronec ẜm remigiū qui interp̄tati ſūt noīa hebraica. y ¶ Quipͥncipes fuerūt in moab. in hebr̄. hr̄: Qui mariti fuerūt in
moab. ¶ Et q̄ re. ſūt in bethleē. in he. hr̄: Et hītatoreſbethleē. ⁊ hec gͦ eſt lr̄a ẜm hebreos: Et iochim ⁊ viri cōceba ⁊ ioaſ ⁊ ſaraph qͥ mariti fuer̄t in moab: ⁊ hītanteſſeu hītatores bethleē. q̄ ſic exponit̉ ab eis: Et iochim .i.quidā vir famoſus ſic noīatus: Et viri cogeba .i. de taliloco a qͦ ſūt noīati: ſic̄ pariſienẜ apariſiꝰ. Et ioas etſaraph. noīa ſuntviroꝝ qui maritifuer̄t in moab: qꝛibi iuer̄t ad ꝑegrinandū ex aliqͣ cā:ſic̄ ⁊ elimelech: etibi acceper̄t vxores. Et hitantes īleem .i. in bethltē⁊ ſupplendū ē: oēſiſti p̄dicti deſcēderūt de ſela filio iuda ſic̄ ⁊ p̄cedētes.a ¶ Hec at ſunt v̓ba ve. hoc aūt additum ē ab eſdra ſcriptore huiꝰ libri vt dicūt hebrei: qꝛin genealogia tribꝰ iude genealogicauerat aliqͦs ſui tꝑisſic̄ iechonias ⁊ corobabel ⁊ aliqͦs alios qͥ fuer̄t eſdre ꝯtēporanei ne crederet̉ ꝙ iſti genealogizati de ſela eſſent ſuitꝑis: iō dixit: a ¶ Hec ſūt v̓ba ve. q. d. iſti fuer̄t longean̄ tꝑa nr̄a. b ¶ Hi ſūt figuli ⁊cͣ. h̓ on̄dit ꝙ iſti vltimodc̄i fuer̄t artifices in plurib artibꝰ: qꝛ aliqͥ eoꝝ fuerūt figuli .i. formātes vaſa teſtea: vl̓ ẜm aliqͦs faciētes formaſſeu moduloſ ad fundēdū vaſa cuprea: ⁊ ꝙͣtū ad iſtoſ dr̄Hi ſūt figuli. aliqͥ v̓o de p̄dc̄is fuer̄t plātatores ⁊ cultōeſvinearū: ⁊ ꝙͣtū ad iſtos ſubdit̉: c ¶ Hitantes in plāta.qꝛ in talibꝰ fuer̄t occupati. d ¶ Et in ſepibꝰ .ſ. faciēdisad clauſurā vinearū ⁊ plātationū. hebrei tn̄ dicūt h̓: Etin clauſuris ſiue muris. ⁊ dic̄ h̓ glo. hebraica ꝙ hoc dr̄ꝫqꝛ aliqͥ de p̄dc̄is erāt artificeſ muroꝝ lapideoꝝ.ᵏ e ¶ Apud regē in ope. ſuis. erāt .n. p̄dc̄i artifices excellētes ī artibꝰ p̄dc̄is: ⁊ iō vocabant̉ ad oꝑa regis. f ¶ Cōmoratiqꝫ ſūt ibi .i. ꝓpe loca vbi erāt oꝑa regꝭ fiēda. g ¶ Filijſymeon. h̓ ꝯn̄ter agit̉ de generatōibꝰ tribꝰ ſymeo. ⁊ pͥº incōi: 2º in ſpēali ꝙͣtū ad viros notabilis fortitudinis: ibiMoſobab qͦꝫ. Circa pͥᵐ ſciend̓ ꝙ poſt tribū iude īmediate h̓ agit̉ de t̓bū ſymeon an̄ ruben qͥ fuit pͥmogenitꝰ: qꝛfilij ſymeō hītauer̄t in ſorte iude ꝑ magnū tp̄s ex cauſisq̄ poſtea tāgunt̉. dic̄ igit̉: Filij ſymcō namuel ⁊ iamin ⁊cͣ⁊ legat̉ ſic̄ iacet lr̄a vſqꝫ ibi: h ¶ Fr̄es āt eiꝰ nō ha. fili.mul. ⁊ vni. cognatio .ſ. ipſiꝰ ſymeō. i ¶ Nō po. adeqͣreſum. fi. iuda. hoc dc̄m ē ꝙ in tribu ſymeō fuer̄t pauci reſpectu tribꝰ iude ⁊ iō recepti fuer̄t in ſorte iuda: cuiꝰ vnacā fuit qꝛ filij iuda habuer̄t duplicē ſortē: vnā qͣſi acqͥſitam: aliā qͣſi acqͥrendā vi armoꝝ ſi poſſent qꝛ erat tribꝰbellicoſior: ꝓut dc̄m fuit pleniꝰ Ioſ. xix. ⁊ iō in diuiſiōet̓re. vij. t̓bꝰ qͥ n̄ acceptauerat he̓ditatē vt hr̄ Ioſ. xix. aliqͦciuitates de t̓bū iude fuer̄t aſſignate filijs ſymeō: ⁊ aliq̄filijs dan̄. Alia cā fuit ꝙ filij iuda lꝫ eēent plures ꝙͣ filijſymeō vt dc̄m ē: tn̄ nō erāt tot ꝙ poſſent ſufficient ppl̓are t̓rā ſibi aſſignatā: ⁊ ſors ſymeo ꝓ maiori ꝑte erat occupata adhuc ab aduerſarijs: ita ꝙ n̄ hēbāt locū ſufficientē: iō filij iuda receper̄t eos in aliqͥbꝰ locis ſuis p̄ter ciuitates eis aſſignatas ꝑ ioſue: volūtarie tn̄ ad tp̄s vt. jͣ.videbit̉ ne creſcent beſtie ꝯͣ eoſ: ſi t̓ra eoꝝ ꝓ ꝑte remanetinhītata: ⁊ vt fr̄es ſui filij ſymeō hērēt locū: ⁊ vt mutuoſe iuuarēt ꝯͣ aduēſarioſ vt̓uſqꝫ tribꝰ: vt hr̄ Iudi. j. vn̄ ſb̓dit̉: k ¶ Hīta. āt ī berſabee. ⁊ cet̓is q̄ erāt de ſorte iude