Druckschrift 
Commentarius in secundum librum Sententiarum Petri Lombardi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

diminuit de rōe peccati. ꝓpterea ſolū excuſat ſꝫ etiā multū aggrauat. rōe īprobitatis ꝓprie. tu rōe cognitōis adiuncte. vtriuſqꝫ.n. ē aggrauare. Et ſic pꝫ qͣre peccatū in ſp̄m̄ſcm̄ maxīe oculos dei offendit .ſ. qꝛ ē ex certamalicia. Ex hac etiā eadē naturā ledit. leſio.n. peccati principalr̄ ꝯſiſtit ī deordinatōe voluntatis. qͣꝫto uoluntas magis īprobe ad aliqͥd ſe īclinat tanto magis ſe deordinat deprauat. qꝛ ex certa malicia hoc pccm̄ ꝓceditideo ī hoc peccati gn̄e ſciēter prudēter īmoetiā īprudēter pcc̄or peligit malū. ideo uolūtas eiꝰ in hoc pccō magis reſpuit bonū qͣꝫ inalijs. qꝛ āpliꝰ īficit̉ uolūtatis guſiꝰ. hīc ē etiā reſpuit medicamētū quēadmodū guſtꝰ maxime īfectꝰ reſpuit bonū cibū. Qm̄ ergo hocpccm̄ ex certa malicia ꝓcedit. hīc ē ē ceterisalijs grauiꝰ abhoīabiliꝰ quantū ē ex gn̄e peccati. hinc e etiā ē maxīe nature leſiuū maxime oculoꝝ diuine maieſtatis offenſiuū. Etideo ꝯcedēde ſunt rōes on̄dentes hoc peccatūeſſe grauiſſimū. Ad illud qd̓ primo obr̄peccatū ex ignoratia magis a ſanitate elōgatdd̓ maior inſanabilitas ex duplici pōt uenire. aut ex ꝯditōe morbi. aut ex ꝯditōe infirmi. ergo dr̄ nemo ē īſanabilior eo quiſibi ſanus uidetur. hoc intellr̄ qͣꝫtū ad ꝯditōeꝫ ſtatū infirmi. eo talis ſentiēs ſe īfir q̄rit medicū. ita nunqͣꝫ ſanatur. qͣꝫtuꝫaūt ad ꝯditōeꝫ morbi hꝫ vitatē. ſi .n. pec.cans ex ignorātia erudiatur de facili recipit ſanitate. peccās aūt in ſp̄m ſcm̄ rebellis ē eruditioni ex ip̄a natura talis morbi. et ideo quātūē de ſe peccatū illud grauiꝰ ē inſanabilius. Ad illud qd̓ obr̄ peccatū ī patrē ē eque graue uel magis qͣꝫ pccm̄ ī ſp̄ꝫ ſcūꝫ qꝛ pr̄i appropriatur maieſtas. dd̓ illud peccatū dr̄grauiꝰ alijs eo ī eo magis ꝯtēnat̉ ꝑſonaſp̄s ſcī qͣꝫ ꝑſona pris. ī pccō ꝯtēnit̉ unmaieſtas triū ꝑſonaꝝ. vn̄ ſicut hoc genꝰ diſtīguit̉ a pccō ī pr̄eꝫ ex hoc hic ꝯtēnat̉ ſp̄sſcus ibi pr̄. ſic nec hoc grauiꝰ iudicat̉ ſꝫ exhoc grauiˢ. qꝛ ī ip̄o āplius ꝯtēnitur triū ꝑſona maieſtas alijs gnibꝰ pccōꝝ. magis .n. impugnat grāꝫ ē totiꝰ trinitatis effectꝰ. et ideomaiꝰ ē peccati genꝰ. illa ꝓcedit ex falſointellcū. Ad illud qd̓ obr̄ malicia ē penaiflicta. ergo dꝫ excuſare ſicut alie pene. dd̓ ē ſil̓e. hꝰ ē qꝛ malicia reſpicit uolūtatē

ſe. ignorantia reſpirit intellcūꝫ infirmitasreſpicit carnē. et illa adeo ſunt in volūtateſicut in ip̄a malicia. ideo magis dīminuuntde rōe peccati qͣꝫ malicia. Preterea peccatū inſpūꝫ ſcūꝫ tm̄ eſt ex malicia ꝯtracta īmo eſtex malicia ꝯflata malicia ꝯtracta maliciapria ſicut ſupra dīctū eſt. Ad illud qd̓ obr̄ illud peccatū eſt grauius in quo magis regnat libido. dd̓ libido maior dr̄ dupliciter.aut rōe maioris uoluptatis. aut rēne maiorisimprobitatis. libido .n. nominat uolūtate voluptuoſaꝫ improbā. ergo dr̄ grauitaspeccati attenditur qͣꝫtitatē libidinis. dd̓ ue eſt quantitas libidinis penſatur iprobitatē uoluntatis. ſed noͣ eſt ueꝝ pēſaturpenes delectatōeꝫ ſicut pꝫ. qꝛ grauius peccatſenex fornicator uel adulterator qͣꝫ iuuenis.ex improbiori enim uoluntate mouetur qͣꝫuisiuuenis amplius delectetur. Licet ergo in alijsgeneribꝰ peccatoꝝ magis abundat libido ꝙͣꝫtūad delectationem. qꝛ tn̄ in hoc peccato magisabundat quantū ad improbitatem uoluntatisgrauius eſt iſtud. Ad illud qd̓ obr̄ maioreſt corruptio in pccō infidelitatis. dd̓ maiorcorruptio pōt duplr̄. aut intenſiue. aut extenſiue. Extenſiue loquendo plura bona priuantur in pccō infidelitatis qͣꝫ in pccō in ſp̄mſanctu. qꝛ in illo peccati genere tollitur totiusſpūalis edificij fundamētū. Intenſiue aūt magis fit priuatio in pccō in ſp̄m ſanctū. eomagis īhabilē reddit ad bonū ampliꝰ firmatin malo. vn̄ illud peccatū recte pōt dici grauiꝰin quo eſt maior boni priuatio intenſiue. qꝛpeccatū hereſis frequētiſſime hꝫ ꝯiunctū percatū in ſp̄m ſanctū utpote obſtinatōeꝫ. hinc ē illud peccatū ē ualde ꝑiculoſuꝫ. ſi .n. ſolumex ignorantia heretici mouerentur faciliꝰ adhiberetur ſibi remedium. ſed qꝛ aīo obſtinatoptumaciter adherēt errori ſuo. ideo frāgūturpotiꝰ qͣꝫ iuuentur.Ecundo queritur de huiꝰ peccati irremiſſibilitate. et illud peccatū ſitirremiſſibile on̄ditur. Oat. xij. Xp̄sblaſphemie remittetur. Et poſt. Qui dixerit v̓bū ꝯͣ ſpꝫ ſāctū remittetur nec ī hocſeculo nec in futuro. ſꝫ xp̄s nullo pōttiri. ergo illud peccatū nullo pōt remitti. Itē glo. ſuꝑ dictū locū. Glaſphemia remittet̉