Diſtūctio.

⁊ conuerſio. hinc eſt ꝙ ſuperbia dr̄ initiū oīuꝫpeccatoꝝ ⁊ cupiditas radix oīum maloꝝ. ⁊ ſil̓poſſunt ſtare illa duo. accipitur tn̄ nomen racicis aliqn̄ ꝓ noīe initij ⁊ ecōuerſo. capitale autuitiū differt a radice̓ ī hoc ꝙ ſicut caput dicitprīcipale membꝝ ⁊ mēbꝝ ꝯpletum. ⁊ quod eſtprīcipiū alioꝝ quantū ad motū ⁊ ſenſū ſic capitale uitiū noīat peccatū ꝯpletuꝫ a quo oīa aliauitia oriuntur. radix v̓o dicit aliqͥd ſub maioriīcompletōe. et ideo ꝓprie loquendo radix nōnoīat genus peccati determinatū ſꝫ ꝓnitateꝫlibidis que ꝯcurrit ad omne peccatū. Un̄ notādū ꝙ radix accipitur aliqn̄ generaliſſime. aliqn̄ general̓r. aliqn̄ v̓o minus generalr̄. Generaliſſime ut cum dr̄ libido ſiue cupiditas eſſeradix oīum maloꝝ. generalr̄ v̓o ut cū dr̄ ꝙ duplex eſt radix. amor male accendens. ⁊ timormale humilians. amor eniꝫ accipitur reſpect:boni. ⁊ timor reſpectu mali. Minus uero generaliter ut cum dr̄ triplex eſt radix .ſ. ꝯcupīacarnis. ꝯcupīa oculorum. ⁊ ſuperbia uite perꝯꝑationē ad triplex bonū .ſ. ad bonū īferi exteriꝰ ⁊ īteriꝰ ẜ ꝙ initiū peccati triplr̄ pōt accipiſiue noīari. aut ꝓut dicit receſſum liberi ar. alege maieſtatis ⁊ ſic dr̄ ſuperbia ſiue ꝯtempt̉ꝰaut a lege v̓itatis ⁊ ſic eſt error. aut a lege bonitatis ⁊ ſic eſt īſipientia que eſt ꝯtraria ſapīeEt ſic patꝫ ꝙ non eſt ꝯtrarietas qn̄ dicitur ꝙinitium omnis peccati eſt ſuperbia. ⁊ quandodicitur de errore ⁊ īfipientia. Patet etiā ꝙ nōeſt ꝯͣrietas in hoc qd̓ aliquando dicitur ꝙ unaradix. aliquando ꝙ due. aliqn̄ ꝙ tres. Patetetiam differentia initij ⁊ radicis. ⁊ ip̄iꝰ radicis⁊uitij capitalis. et hec de generali diuiſiōe pecatoꝝ dicta ſufficiāt ad pn̄s.Diſtinctio. xliij.St preterea quoddā genº peccaIAIti ⁊ ¶ Supra egit magr̄ de diſtinctōe peccatoꝝ in generali. In hacparte deſcendit ad quoddā ſpālegenus peccati ¶ Diuiditur aūt ꝑs iſta in partesduas. In quaꝝ prima magiſter vel̓mīat d̓ pecōillo ꝯꝑando illud ad alia pecōꝝ genera. In ſcd̓auero determinat de ipſo qͥd ſit ẜm aſſignatōeꝫpropriā. ibi Sed queritur quid ſit illlud pccm̄.Prima pars remanet indiuiſa. ſꝫ ſecūda diuiditur in ꝑtes tres ẜ triplice aſſignatōeꝫ peccatiin ſpūm ſcūm. Quaꝝ prima multipliciter ponit aſſignationē unā ꝑ eius differentias magis

notas que quidē ſunt obſtinatio ⁊ deſperatio.In ſecunda uero ponit eius aſſignationē ꝑ eidifferentias minus manifeſtas. ibi Eſt et aliahuius peccati aſſignatio. In tertia uero ſubiūgit ip̄ius peccati aſſignationē ꝯmunē ⁊ diffinitiuā. ibi Ideo quoqꝫ pccm̄ in ſpiritū ſanctumdiffinitiuā aſſignationē ⁊c. Prima iſtaꝝ ꝑtiumdiuiditur in ꝑtes duas. In quarū prima determinat v̓itatem. In ſecunda diſſoluit dubitationē. ibi Sꝫ queritur utrū omnis obſtinatio. Similiter ſecunda diuiditur in duas. In quaꝝ prima ponit magiſter huius peccati aſſignationēIn ſecunda ponit eius aſſignatōis explanatōꝫibi Illā tamen aſſignationē aug. ⁊c. Similitertertia pars habet duas. In quaꝝ prima ponipeccati in ſpūm ſcum ẜm ambro. diffinitiuaꝫaſ ignationē. In ſecunda uero remouet dubitationē. ibi Non itaqꝫ diſtinctio illa uerboꝝ ſicaccipienda eſt.D intelligentiā huius partis incidithic queſtio de peccato in ſpūm ſcūmde quo ẜm ip̄iꝰ triplicem ꝯparatōeꝫqueruntur tria. ¶ Primo queritur de ipſo inꝯparatione ad alia peccatoꝝ genera. ¶ Scd̓oqueritur de ip̄o quantū ad ꝯditiones proprias¶ Tertio queritur de ip̄o quantū ad eiꝰ ſpēs⁊ differentias. ¶ Circa primū queruntur duo¶ Primo queritur utrū peccatū in ſpūm ſcūꝫdicat genꝰ peccati diſtīctu? ¶ Secūdo qͣriturutrū peccatū in ſpūm ſcūm ſemper habeat aliud peccatū actuale pambulū:Irca primū ſic proceditur ⁊ queriturutrū peccatū in ſp̄m ſcūm dicat ge3nus peccati diſtinctū ab alijs generibus peccatoꝝ Et ꝙ ſic uidetur. Primo ꝑ uerbum magiſtri ī lit. Eſt quoddā peccati genusceteris grauius ⁊ abhoīabiliꝰ qd̓ dicitur pccm̄in ſp̄m ſcūm. ¶ Item hoc uidetur rōne. quiamortale ⁊ ueniale faciunt diuerſa peccatorumgenera. ergo multo fortiꝰ ⁊ remiſſibile ⁊ irremiſſibile. ſed peccatū in ſp̄m ſcūꝫ eſt aliud genus ab aliis generibus peccatoꝝ. ¶ Itē peccatū in ſp̄m ſcūm eſt peccatū ꝓcedens ex certamalicia. ſi ergo peccatū ex certa malicia diuiditur ꝯtra peccatū ex ignorantia ⁊ īfirmitate. ergo uidetur ꝙ peccatum ī ſpūꝫ ſcūm ſit genuspeccati diſtinctū. ¶ Iteꝫ quod hꝫ ſpēs ꝓpriasa ſpēbꝰ quoꝝ diſtinctū eſt genus peccati hoc ēgiſtinctū ab alijs peccatoꝝ generibꝰ. ſed pccm̄