patet rn̄ſio per ea que dicta ſunt. ueruꝫ eſt .n.ꝙ ꝓhiberi uel precaueri non pn̄t generalr̄ itaꝙ nullus infurgat. quilibꝫ tn̄ per ſe precaueripōt. vnde ⁊ huius ſignū eſt quia nos non ponimus peccatū eē circa primos motus nutritiue ſicut generatiue. actus enim nutritiue neceſſarius eſt ad ſalutē nutriti. non aūt actus generatiue. lꝫ ⁊ alia ratio poſſit aſſignari. qꝛ nutritiua eſt corrupta tm̄. generatiua eſt corrupta⁊ infecta. prima tn̄ rō melius ualet. nam ſicutuult aug. in primo de ci. dei. Si aliqua muliercorrumpatur uiolenter ſi oīo repugnat abſqꝫoī culpa ē ⁊ tn̄ a delectatōe oīo īmunis n̄ ē. aueniꝫ ſic. Si illa ꝯcupiſcibilis inobedīa q̄ adhucin mēbris habitat ꝓpter uolūtatis lege ⁊ legeſua mouetur ⁊ abſqꝫ culpa eſt in corpore nonꝯſentientis. Ex hoc patet ꝙ ſi uenialia rōemculpe habent hoc eſt quia a uoluntate in particulari ⁊ diuiſimuitari ⁊ precaueri poſſunt.Ad illud quod obr̄ ꝙ ſi poteſt uitari hoc ⁊ illud ⁊ ſic de ſingulis. ergo omne. qd̓ ꝙ hoc eſtduplex. ille poteſt uitare peccatū veniale ſicuthoc. ille poteſt uincere omneꝫ homine. aut qꝛpotentia uitandi uel uincendi ꝯparatur ad obiectū ꝯiunctim uel diuiſim. ſi diuiſiꝫ ſic eſt ueraiſta. ille poteſt uitare uel precauere omne ueniale peccatū. qꝛ nō ē dare aliquod qd̓ nō poſſꝫuitari. Si aūt ꝯiunctim tunc falſa ē. eſt .n. ſenſus ꝙ poſſit facere ut oīo ſit abſꝫ ueniali peccato. ⁊ hoc ſenſu dr̄ ꝙ nō poſſum oīa peccatauenialia uitare. vnde ualet rō illa. poſſū uitarehoc ⁊ illud ⁊ illud. ergo oīa ſimul. īmo eſt ibi figura di. ſiue ex diuerſa ſuppōne huiꝰ ꝙ dicouenialia. ſiue potiꝰ qꝛ ꝓceditur a pluribus determinatis ſuppōnibꝰ huius v̓bi pōt ad unā ſi(ut ſi argueretur. iſte poteſt ferre hunc lapide⁊ illū ⁊ illū ⁊ ſic uſqꝫ ad. x. ergo pōt ferre hosdecē lapides. ⁊ ſicut ſi diceret̉. homo ē ſorteshomo eſt plato. ergo homo ē ſortes ⁊ plato.p̄miſſe ſunt uere ⁊ ꝯcluſio falſa. ⁊ ꝓceditur apluribꝰ ſuppōnibus determīatis ad unā. Suꝑpoſitio aut determinata dr̄ qn̄ terminus nonꝯfunditur. ſꝫ debet reddere locutionē uerā ꝓuno ſicut ē cū dr̄. homo currit. ſic ⁊ ī ꝓpoſitointelligendū ē. qꝛ hoc v̓bū eſt ꝓut accipitur reſpectu oīs uenialis ꝯiunctim recipit oē uenialetāqͣꝫ obiectū. vnde ⁊ dicit unā ꝑfectā potēti āexcedentē ⁊ uincente oēm impulſum ad ueniale peccatū. ſicut ſi diceretur. ille poteſt uincere

decē homines uel ferre decem lapides. Et ſicpatet ꝙ ille ꝓceſſus non tinet. quia non ſeruatur ibi lex illationis recte.Ecundo queritur atrum omne peccatū ſit circa uolūtatē ſicut circa ſubiectū ꝓprium? Et ꝙ ſic uidetur. primo ꝑ Anſel. in li. de originali peccato. Nuſqͣniſi in uoluntate peccatū eſt. ¶ Item hoc ip̄mꝓbatur tali rōe. Mēbra ⁊ opera ⁊ quicqͥd nosſumus ſubiecit deus imperio uoluntatis. qͥcqͥdergo faciunt totū īputandū eſt uoluntati. ſi ergo in eo eſt culpa cui imputatur. ergo omnisculpa eſt in uoluntate tanqͣꝫ in ſubiecto ꝓprio¶ Item in ea ſola potentia eſt culpa in quaꝫnata eſt eſſe iuſticia. qꝛ obiecta ſunt nata fiericirca idē. ſꝫ iuſticia eſt in uolūtate tanqͣꝫ in ſubiecto. qꝛ ut dicit Anſel. iuſticia nihil aliud ē qͣꝫuoluntatis rectitudo. ergo in eadem potentia.ſ. in uoluntate eſt culpa tanqͣꝫ in ſubiecto ꝓprio. ¶ Item in ea ſola potentia eſt culpa q̄cogi non poteſt. nam nullus peccat niſi in eoa quo libere poteſt abſtinere. ſed ſola potētiauoluntatis eſt que cogi non poteſt. ergo ⁊cͣ.¶ Item in ea ſola potentia eſt culpa que aliquando denominatur bona aliquando malaſed nos non dicimur hr̄e intelligentiaꝫ vel memoriā malaꝫ ſed ſolā uoluntatē malā. ſi ergoaccn̄s denominat ſubiectū ⁊ culpa denominatuoluntatē ſolā. ergo calpa eſt in ſola uolūtatetanqͣꝫ ī ſubiecto. ¶ Item in ea ſola potentiaeſt culpa tanqͣꝫ in ſubiecto proprio ad cuiꝰ actūꝯparatur ſicut ad cauſam ꝓximā ⁊ īmediataꝫſed nulla potentia anime eſt cauſa proxima ⁊īmediata culpe niſi ſola potentia rōnalis. nammemorari malū uel intelligere malū nō ē culpa ſed uelle malū culpa eſt. ergo ⁊c. ¶ Sed ꝯNūqͣꝫ peccatur niſi per ꝯſenſum. ſed ꝯſenſusnon tantumodo eſt uoluntatis ſed etiam rōis.Si ergo culpa eſt ꝯͣ illam potentiā per cuiusactū perpetratur. ergo non tm̄ eſt ꝯͣ uoluntatēſed etiam ꝯͣ rōem. ¶ Item non tm̄ peccaturaffectione ſed oblitione ſicut dicitur deū. vj.Taue ne obliuiſcaris dn̄i dei tui. ⁊ frequenterin ſcriptura eos reprehedit dn̄s qui eius ſuntobliti. ſi ergo oblitio eſt in memoria. videturꝙ non tm̄ pccm̄ ſit in volūtate ſed etiā in memoria. ¶ Item non ſolum peccatur delectatione uerum etiā in cogitatione ẜm ꝙ homoꝯfitetur quotidie. ſed cogitatio eſt intellectꝰ.