ad hec ꝙ hoc opus eſſet meritoriū. Eer hi. ncetiā modū intelligitur eē in uiris religioſis qͥ īprincipio ex charitate deuouerunt p ortare religionis pondus. quicquid .n. faciunt quod adſue religionis obſeruātiā ſpectat ex prima intentione eſt eis meritoriū ad ſalutē. niſi ſorteqd̓ abſit ꝯria intentio ſuperueniat. in aliis aūtque ad religionē non ſpectant ſecus eſt. quiailla intentio non ſe extendit ad alia habitudinalr̄. et ideo nō ē parue ſecuritatis ⁊ utilitatisreligionē introire. Fuerunt tn̄ qui dixerunt ꝙhabitudinalis intentio ſolū ſufficit ad merituꝫſatiſfactionis. opus .n. ſatiſfactoriū eſt ſi fiatin charitate. ad hoc aūt ꝙ opus ſit meritoriuꝫuite eterne dicunt neceſſe eē ꝯcurrere actualeꝫintentionē. quia nullū opus eſt meritoriū niſifiat a charitate actualr̄ mouente. ꝓbabilius eſttn̄ dicere ſicut dictū eſt ꝙ ad utrunqꝫ ſufficiathabitualis. Relationē aut habitualē uoco nonqua quis refert in generali ad deū omnia oꝑadiei uel āni. ſed qua quis refert aliquod opusad deū. ita ꝙ opus ſequens directaꝫ habet adopus primū ordinatōeꝫ ⁊ ꝯn̄tiaꝫ ſicut ē in illoqui dat centū marcas. vel intendit ire ad ſcm̄Iacobū. In alijs aut nō hꝫ locū. Habitudinaleꝫetiā intentionē ſiue relatione uoco. qn̄ nen precogitato in actu ut tūc fine ultimo ſiue deo exſola boni oꝑis ꝯſideratōe ip̄a charitas ꝓmptauel aliqua alia v̓tus charitate īformata ad ip̄ꝫbonū opus inclinat ſicut uir obediēs mereturobediendo prelato ſibi p̄cipienti etiā ſi nihil d̓deo cogitat ſꝫ ſolū ꝯſiderꝫ ꝙ bonū ē obedireOnſequenter queritur circa ſecūdūprincipale .ſ. de ꝯparatione actionismael ad uoluntatē. Et circa hoc q̄runtur tria. ¶ Primo queritur utrū oē pccm̄actuale tā mortale qͣꝫ ueniale fit uoluntariuꝫ:¶ Secūdo queritur utrū oē peccatū mortale ſitcirca uolūtatē ſicut circa ſubiectuꝫ? ¶ Tertioq̄ritur utrū puniri ſicut etiā peccare ſit ip̄iˢ voluntatis proprium:Irca primuꝫ ſic ꝓceditur ⁊ queriturutrū omne peccatū actuale ſit voluntariū: et cū certū ſit de mortali ꝙ ſitqueritur de ueniali Et ꝙ omne peccatū ueniale ſit uoluntariū uidetur. Sicut dicit aug. ⁊ habetur in lit. Uſqꝫ adeo peccatū uoluntariū vtnullo modo ſit pccm̄ niſi ſit uoluntariū. ergoſi peccatū ueniale eſt peccatū. ergo neceſte eſt

ip̄m eſſe uoluntariū. Si tu dicas ꝙ oē peccatūeſt uoluntariū aut uoluntate ꝓpria aut noluntate ade. ⁊ ueniale eſt pccm̄ qꝛ voluntariū voluntate ade. Obr̄ ꝯͣ hoc qꝛ ſi ad rōeꝫ peccatiuenialis ſufficiat ꝙ ſit volūtarium voluntateade cū illud peccatū quod adam tranſfudit innobis ſit pccm̄ originale. ueniale peccatū eſſetoriginale. ꝙ ſi hoc eſt falſū reſtat ꝙ ⁊ primū¶ Itē motꝰ īordinati ⁊ ad illicita qͥ dicūtur eēin nobis peccatu nō ſunt peccatū nec in ꝑuulisnec in furioſis. hoc aūt nō ē niſi qꝛ nō mouenſuſu rōnis ⁊ uolūtatis. ergo uidetur ꝙ hꝰ modipccā ſint in nobis uoluntaria uoluntate ꝓpria.¶ Itē qn̄ ſtomachꝰ exinanitꝰ antē horā comeſtiōis appetit comedere nulla ē ibi culpa ꝙͣꝫuisſit ille appetitꝰ īmoderatª ⁊ ad illud qd̓ nō licettali tp̄e. hoc aūt non ē niſi qꝛ motꝰ ille ineſt dͥeneceſſitate. ergo videtur ꝙ ad hoc ꝙ aliquismoiꝰ ad illicitū ſit veniale pccm̄ neceſſe ē ip̄meē pccm̄. ¶ Itē or qd̓ quis facit aut facit naturalr̄. aut facit volūtarie aut violēter. ſi ergoveniale ꝯmittimꝰ. aut ergo ꝑ violētiā. aut pernaturā. aut per uolūtatē. Si per uiolētiā. ergonulla ē ibi culpa. ſi per naturā filr̄. qꝛ in his q̄naturalr̄ fiunt nō eſt culpa. ergo ſi pccm̄ ueniale culpa eſt. neceſſe eſt ꝙ ſit a uoluntateꝫItē demonſtrato aliquo ueniali aut poteſt aliqͥs uitare hoc peccatū. aut non pōt. ſi nō pōt⁊ nullus peccat in eo quod uitare nō pōt. ergoꝯmittendo hoc peccatū nō peccat. Si pōt uitare. ⁊ quod ꝯmittimꝰ potentes vitare ꝯmittimus uoluntarie. ergo ⁊c ¶ Sꝫ ꝯͣ. ꝓuer. xxiiij.Septies in die ⁊c. Glo. Singulis diebus ꝑ neceſſitatē uel fragilitatē carnis. vel nolētes velinuiti peccamꝰ. vel uelimꝰ uel nolimꝰ. uideiurꝙ nō oē peccatū ueniale uoluntariūˡⁱ ſit. ¶ Itēaug. in li. retractationū. Sunt inqͥt q̄dam neceſſitate facta improbanda ut qͥ vult recte facere ⁊ nō pōt. vnde eſt illud apoſtoli. Quoduolo hoc facio bonū ſed qd̓ odi malū. ſed taliaſunt peccata uenialia. ergo aliqua uenialia ſūtde neceſſitate. nō ergo a uoluntate. ¶ Itemaug. xix. de ci. dei. Nōnullū uitiū eſt cum caroꝯcupiſcit aduerſus ſpūm. ſed caro concupiſcitaduerſus ſpūm frequenter ipſo nolente ſicutin littera. ergo uelit nolit homo peccat uenialiter. non ergo omne peccatū ueniale eſt uolū.tariū. Minor ꝓbatur in littera. Ille qͥ ꝯcupiſcēte aduerſus ſpm̄ carne non ea que uult facit.