īmo etiā deſcēdit ad particulare. nec tm̄modomouetur motu ſimplici īmo etiam collatiuo.nec miꝝ qꝛ ꝯſiſtit in rōne cuius quidē rōnis ēvnū ab altero diſcernere ⁊ unū ad alteꝝ ꝯferre. et ideo lꝫ ꝯſcīa ꝓut ſtat ī uniuerſali ⁊ mouetur aſpectu ſimplici ſit ſemꝑ recta. ꝓut aūtdeſcēdit ad ꝑticularia ⁊ ꝯfert pōt fieri erronea ꝓpter hoc ꝙ intermiſcet ſe actus ratiōisdeliberatiue. Et hoc pꝫ ſic. ꝯſcīa .n. iudeoꝝ exip̄o dictamine naturali dictabat ꝙ deo ē obediēdū. ⁊ ip̄i poſtmodū aſſumūt ꝙ deus p̄cepitnūc circūciſionē ⁊ ciboꝝ diſcretionē. et ex hocꝯformatur ꝯſcīa in ꝑticulari ut ſe circūcidantia cibis abſtineāt. error autē ille non uenit exprimo principio qd̓ quidē ueꝝ fuit ſꝫ uenit exaſſumptōe quod quideꝫ non fuit ꝯſcīe ꝓut eſtnaturale iudicatoriū ſꝫ potiꝰ rōnis errones qͣquidē ſpectat ad libeꝝ arbitriū. ſyndere ſis autqͣꝫtū ē de ſe mouetur motu ſimplici in remurmurando ꝯͣ malū ⁊ in inſtigando ad bonum.Preterea mouetur ꝯͣ malū nō in hoc uel illudſed in uniuerſali. uel ſi aliquo modo inclineturſyndere ſis in deteſtandū hoc malum uel illudhoc non eſt inqͣꝫtū hoc ſed inqͣꝫtū malū. ⁊ hinceſt ꝙ ſyndereſis nō obliquatur ſicut ꝯſciētiaerrat. Alia etiā poſſet reddi rō. qꝛ ſyndereſisnoīat ip̄am potentiā naturalē ꝓut ē naturalihabilitata. ꝯſcīa aūt noīat nō tm̄ naturalē ſedetiā acqͥſitū. et qꝛ natura qͣꝫtū eſt de ſemperrecte mouetur. qd̓ aūt acqͥritur poteſt habere⁊rōneꝫ rectitudinis ⁊ obliquitatis. hinc eſt ꝙſyndereſi ſemꝑ exn̄te recta ꝯſcīa poteſt eſſe ⁊recta ⁊ erronea. ¶ Ad illud quod obr̄ ꝙ donū ſapīe eſt circa ſyndereſim. qd̓ ꝙ falſum ē.omnia eniꝫ dona ⁊ oēs v̓tutes ⁊ beatitudinesreſpiciunt uoluntateꝫ ẜ ꝙ eſt deliberatiua. ꝙaūt dr̄ ſyndere ſis poſtulare pro nobis gemitibus inenarrabilibꝰ hoc intellr̄ cāliter. quia nosinſtigat ad gemituꝫ pro malis quibus īmerſiſumus. ¶ Ad illud quod obr̄ ꝙ bonis mediocribus ꝯtingit male uti. dd̓ ꝙ ueꝝ ē de his q̄mouentur ad nutū liberi ar. ẜm eius actū proprie intellr̄ uſus ⁊ abuſus. ſyndere ſis aūt cuꝫſit potentia naturalis ⁊ naturalr̄ moueatur nōſubeſt imperio liberi ar. ⁊ ideo nō ſequitur ꝙꝓpter hoc. Preterea eſto ꝙ poſſet illa abutiadhuc nō ſeqͥtur ꝙ ꝓpter hoc in ip̄a eēt peccatū. qͣꝫuis enim libeꝝ ar. abutatur oculo cū intuetur ad ꝯcupiſcēdū tn̄ pccm̄ nō dr̄ eē ī oculo

peccatū .n. non eſt in eo quo quis abutitur ſedpotius in abutente.N parte iſta ſunt qōnes circa lr̄am.Et primo queritur de hoc qd̓ dicit.ꝙ uelle malū malū eſt ſꝫ intelligeremalū nō ē malū. Queritur vnde hoc ſit? ⁊ videtur ꝙ ſimilr̄ ſit in actu intelligendi ⁊ ī actuuolendi. actus enim reſpicit denoīatōeꝫ ab obiecto. ergo ſicut uelle malū eſt malū. ita ⁊ intelligere. ¶ Itē intelligere dicit motū a rebꝰ adaīaꝫ. ⁊ uelle dicit motū ab aīa ad res. ergo uidetur ꝙ plus pendeat actus intelligendi a reintellecta qͣꝫ actus uolendi a re uolita. ergo ſimalicia eſt a uolito ⁊ intellecto potius dꝫ deprauari actus intelligendi qͣꝫ actus uolēdi.℟. qd̓ ꝙ a malicia exn̄te ī obiecto magis deprauatur actus uolendi qͣꝫ actus intelligendi.Et rō huius duplr̄ ſumitur. tū ex parte v̓tutis. quia tanta eſt uis amoris ut tranſformetamantē in amatū. vn̄ qui diligit iuſticiā iuſtusfit. ⁊ qui diligit iniquitatē iniquus fit. ⁊ ꝓpterea dr̄ de malis ꝙ facti ſunt abhoīabiles ſicutea que dilexerunt. non ſic ē de actu intelligēdinam etſi aliquo mō ꝯformet nō tn̄ tranſformat. hoc aūt ꝯtingit ꝓpter maiore uimunionis que conſiſtit in ip̄o amore. ſicut enim dicitDio. amorē dicimus nim unitiuā. ꝓpterea dil. cor. vj. Qui adberet deo unus ſpiritus fit.Alia eſt rō ex parte obiecti. Bonū .n. inqͣꝫtuꝫbonū eſt obiectū affectus non intellectus. ītelligentie aūt ⁊ memorie obiectū ē ueꝝ ſub rōeueri uel bonū ſab rōne ueri. ⁊ hinc ē ꝙ intellectus qn̄ intelligit falſū eſt falſus. nō tn̄ quādointelligit bonū eſt bonus. affectus uero nō dieſſe falſus quia uelit falſuꝫ qͣꝫuis dicatur eſſemalus quia uelit malū. uel bonus cū uult bonūUirtus enim a ꝓprio obiecto denoīari habetEt per hoc pꝫ rn̄ſio ad utrūqꝫ obiectū. Illudaūt melius infra patebit di. xl. vbi inqͥrit magiſter utꝝ peccatū omne habeat eē a uolūtate¶¶ Itē queritur de hoc quod dicit ꝙ ſuperiorſcintilla rōnis bonū uult ⁊ malū ſemꝑ odi ¶ Sꝫꝯͣ. Impoſſibile ē ſimul ⁊ ſemel uoluntate moueri motibꝰ ꝯͣrijs uel etiā diſpatis. ſꝫ hō aliqn̄uult malum. ergo nō uidetur ꝙ illa hora uelitbonū. falſum ergo dicit cuꝫ ait ꝙ illa ſcintillaſemꝑ uult bonū Si tu dicas ꝙ uoluntas naturalis ⁊ deliberatiua ſunt diuerſe potentie ⁊ itaſimul poſſunt moueri diuerſis mōtibꝰ. Cōtra

o 2