Si ergo deꝰ mouet prīcipalius. ergo ſi motorprincipalis excitat ⁊ mouet ꝑ motorē nō principalē. uidetur ꝙ ī oꝑatōe culpabili libeꝝ ar.excitetur a deo. ergo cū adulter luxuriat̉ ⁊ latro furatur ad tales actōes a deo excitant̉. qd̓oīo ē abſurdū. ¶ ℟. dd̓ ꝙ ſicut magr̄ dicit īlit. circa iſtā. q. fuerūt diuerſe pōnes adeo magnoꝝ uiroꝝ ⁊ adeo rōales ut nec magr̄ auſusfuerit diffinire qͥ eoꝝ magis ꝯtineat v̓itatē. attn̄ qꝛ ꝑ multā diſcuſſionē dubia ducūt̉ ad manifeſtatōeꝫ nunc coīter tenetur ꝙ illa opiniov̓ior ſit qͥ dicit ꝙ oīs actio ſiue ſubtracta peccato ſiue n̄ ẜ illud qd̓ ē actio ē a deo. neqꝫ īmerito. qꝛ illud opꝫ ponere ſi penſet̓ eminētia diuine potētie ⁊ īdigētia potētie creature. qꝛ .n.d̓s ē cā primordialiſſima. iō ē īfluētie maxīe īcās ẜas. ⁊ adeo magne īfluētie ut nec modicūnec qͣꝫtūcūqꝫ ꝑuū dū tn̄ aliquo mō ſit ens ꝓcedat ab aliqͥ cā creata niſi cooꝑāte dīna oīpotētia. Oīs etiā potētia creata qͣꝫtū ē de ſe defectiua ē nec ē pure actiua. ergo qͣꝫtūcūqꝫ faciatmodicā oꝑatōeꝫ neceſſe hꝫ adiuuari ab ea potētia q̄ ē actꝰ purꝰ ꝓpt̓ oīmodā īꝑmixtionē cuꝫmateria ⁊ q̄ ſola ſibi ſufficit nullo mō indigēsiuuari a cā̓ alia. Et iō hec poſitio qͥ dicit oēmactōeꝫ eē a deo ẜ ꝙ actio ē abſqꝫ oī ābiguitate tenēda ē. vn̄ anſel. ī li. de ꝯcordia p̄deſtina.tōis ⁊ p̄ſcīe. Oīs qͣlitas ⁊ oīs actio ⁊ qͥcqͥd hētaliqͣꝫ eēntiā a deo ē a quo ē oīs iuſticia ⁊ nullaīiuſticia. facit .n. deꝰ oīa iuſta q̄ etiā īiuſta fiūtuolūtate .i. bona oꝑa ⁊ mala. In bonis qͥdē facit ꝙ ſunt ⁊ bona ſunt. in malis vero facit ꝙſunt ſꝫ nō ꝙ mala ſunt. Et iteꝝ ibidem. Oesactōes ⁊ oēs motꝰ facit deus. qꝛ ip̄e facit res aqͥbꝰ ⁊ ex qͥbꝰ ⁊ ꝑ qͣs ⁊ ī qͥbꝰ fiūt. ⁊ nulla res hꝫullā potētiam uolēdi aut faciēdi niſi illo danteip̄m quoqꝫ uelle qd̓ aliqn̄ iuſtū ē aliqn̄ iniuſtūa deo ē. nō eē v̓o rectu nō ē qͥd nec a deo eſt.Cōcedēde ſunt ergo rōes ad primā ꝑtē īducte. ¶ Ad illd̓ v̓o qd̓ obr̄ ꝙ deꝰ nō facit ꝯͣ ſuāꝓhibitōeꝫ. dd̓ ꝙ ueꝝ e. ſꝫ deꝰ cū ꝓhibꝫ aliquaoꝑatōeꝫ nō ꝓhibet ſibi ſꝫ alij. nec ꝓhibet ſuaꝫcooꝑatōeꝫ quā nō ſubtrahit creature. ſꝫ ipſicreature ꝓhibet oꝑatiōeꝫ. ⁊ iō dū cooꝑatur einō facit ꝯͣ ſuā ꝓhibitōeꝫ ¶ Et ſi tu obijcias mihi ꝙ nihilomin actio ē ꝓhibita a deo. dd̓ ꝙ īactōe ꝓhibita eſt duo ꝯſiderare. ⁊ ꝙ ē actio. ⁊ꝙ ē ꝓhibita. ab eo aūt fit ẜ ꝙ ē actio. nō aut ẜꝙ ꝓhibita. ⁊ iō nō ſeqͥtur ꝙ ꝯͣ ſeip̄ꝫ faciat. j

Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ oīs actio q̄ ē a uolūtate bona eſt bona. dd̓ ꝙ illud v̓itatē nō hꝫ ī uolūtate īcreata loquēdo de bonitate moris. ⁊ rō hͦeſt ſta. tū aliqͣ actio ē auolūtate bona crectacu uolūtas īcreata qͣ ei cooꝑatur abſqꝫ dubiobona ſit ſimplr̄ actio illa bona ē. qꝛ tota eiꝰ cāē bona. ſꝫ cū uolūtas īcreata ē bona q̄ cooꝑat̉uolūtati create uolūtas creata pōt eē deordīata. ⁊ rōe illiꝰ pōt uenire defectꝰ ꝯͣ oꝑatōeꝫ illā.vn̄ ſicut uidemꝰ ꝙ ī aliqͣ oꝑatiōe q̄ ē a deo ⁊ auirtute creata ex defectu v̓tutis create totalr̄deficit oꝑatio illa. ſic etiā ex deordinatōe uolūtatis create ꝯuenit deprauari illā actōeꝫaſAlr̄ poſſꝫ dici ꝙ oꝑatio dr̄ duplr̄. vno mō dioꝑatio opꝰ oꝑans. alio mō opꝰ oꝑatu. ⁊ cū dr̄.ſi uolūtas ē bona opꝰ ē bonū. hoc intellr̄ d̓ oꝑeoꝑāte qd̓ .ſ. e actꝰ ip̄iꝰ uolūtatis ut uelle. ⁊ ſi ſicnō hꝫ īſtātiā ī deo. qꝛ uelle dei deꝰ ē ⁊ actio d̓ideꝰ ē illo mō. Si aūt dicatur oꝑatio ip̄m opuoꝑatū ſic nō ſeqͥtur ꝙ tale opꝰ ſit bonū bonitate ꝯpleta ſiue meritoria. ſꝫ ſufficit ꝙ ſit bonū bonitate nature ſicut patēt oꝑa q̄ ꝓcedūt auolūtate dei bona ſunt bonitate nature. ⁊ hācbonitatē hꝫ actio qͣ ſubtracta ē malicie ¶ Adilld̓ v̓o qd̓ obr̄ ꝙ deꝰ facit oīa ꝓpter ſe. dd̓ ꝙueꝝ ē ⁊ ꝯcedēdū ē etiā ꝙ actōeꝫ malicie ꝓpt̓ſe facit. ꝓpter ſe .n. cooꝑatur creature. Cū ātdr̄ ꝙ oꝑatio q̄ fit ꝓpter deū ē bona bonitatemoris. hoc intellr̄ de oꝑatōe rōalis creature.nā de deo intelligi nō pōt ꝓ eo ꝙ deꝰ nō tātūcooꝑat̉ creature rōnali ſꝫ etiā irrōnali. illa tn̄oꝑatio nō dr̄ eē bona bonitate moris. ¶ Adillud qd̓ obr̄ ꝙ qn̄ agēs creatu ꝯtinuatur regule dirigēti nō errat. dd̓ ꝙ ueꝝ ē ſi ſimplr̄ ꝯtinuetur ⁊ qͣꝫtū ad oꝑatōeꝫ ⁊ ꝙͣtū ad circūſtantias. cū v̓o exit ī oꝑatōeꝫ circunſtātijs debitispriuatā in hoc ꝙ exit in oꝑatōeꝫ ei ꝯtinuat̉.ſꝫ in hoc ꝙ priuat eā debitis circūſtātijs deſicit ⁊ ab ea diſcōtinuatur. ⁊ ita diſcontinuaturnō agēdo ſꝫ deficiēdo. ⁊ deficiēdo ē principiūmali. ⁊ ī hoc ꝙ deficit a deo recedit. ⁊ defcūsille a deo nō ē. qͣꝫuis .n. deꝰ cooꝑetur oꝑanti. n̄tn̄ deficit cū deficiēte. ¶ Ad illud quod qͦrit̉aut tota oꝑatio ē a deo ⁊c. qd̓ ꝙ tata ē a deo⁊ tota a libero. ar. nō .n. eſt ītelligendū ꝙ deꝰcoopetur libero ar. ſicut cū duo ferūt lapideꝫunº cooꝑatur alteri. ſꝫ qꝛ deꝰ ē intime agens inoī oꝑatōe. ⁊ intimus eſt ip̄i potētie eꝑanti itaꝙ potētia ip̄a in nihil exit quod nō ſit ab ip̄a