Druckschrift 
Commentarius in secundum librum Sententiarum Petri Lombardi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

qͣꝫ actuale qͣꝫ etiā ueniale. oīa etiā gr̄ a pccōꝝin hoc ꝯueniunt aīaꝫ reddunt dignā pena.priuant ab ea aliqd̓ bonū qd̓ ē iuſticia uel adiuſticiā ordinatu. ergo uidetur de eis uniuoce dicatur peccatū. iſi hoc. ergo uidet̉ unacoīs debeat aſſignari de pccōꝓut dr̄ debꝰ his gn̄ibꝰ. Eſt ergo utꝝ ꝯtīgat unā cōeꝫrōeꝫ aſſignare gn̄i peccati? hoc ē qͣrere utꝝpeccatuꝫ de eis dicatur uniuoce? Et ſi tu dicas ſic. ī ꝯriū ē. qꝛ uniuocātur ī aliquo hn̄tportōꝫ. ſꝫ mortalis uenialis nulla ē ꝓportio.ergo nec uniuocatio. Itē uidetur falſū dicere dicit pdcē aſſignatōes ꝯueniūt pccōueniali. veniale .n. peccatū ē dictū uel factumuel ꝯcupitū contra legeꝫ dei ſicut dr̄ ro. vij.ſuꝑ illud. ꝯcupiſces. glo. Bona ē lex que ꝯcupīaꝫ ꝓhibꝫ ora mala ꝓhibꝫ. ergo uēialiaꝓhibētur a lege dei. ſunt ergo ꝯͣ lege. ergodcā ꝯuenit ueniali. dd̓ peccatū ꝓutdr̄ de originali actuali mortali ueniali dioīo uniuoce neqꝫ dr̄ oīo eqͥuoce. ſꝫ qͣſi medio .ſ. analogice. .n. culpabilitatis primo etprīcipalr̄ reꝑitur in pccō mortali actuali ꝯn̄iī origīali poſtremo ī vēiali. notificatōesq̄dant̉ de pccō ſimplr̄ potiſſime referunt̉ adpeccatū actuale mortale qd̓ ē peccatū ſimplr̄.Et hoc pꝫ rn̄ſio ad illa que obijciunt̉. exhoc illa tria gn̄a pccōꝝ ꝯueniūt ī ī effectu ꝯcluditur peccatuꝫ dicatur eis uniuoce ſꝫ analogice. qꝛ ī his coīcāt eqͣlr̄ pri poſteriꝰ. q̄ritur utruꝫ una poſſit coīsro aſſignari. dd̓ pōt una aſſignariuenit eis priꝰ poſteriꝰ. ita coītatē analogice utpote ſi dicatur peccatuꝫ ē meritū pene priuatio boni Ad illud ergo qd̓ obr̄nulla ē ꝓportio dd̓ ſi nulla ē ꝓportio qͣꝫtūad ꝯmēẜatōeꝫ qͣꝫtitatis demeriti. ē tn̄ ꝓportioīter ueniale mortale ꝯſil̓em ꝯꝑatōeꝫ adoriginē ad effectū ꝯn̄tē. Itē qͣritur de aliadiffinitōe ambro. quā ponit. Peccatū ē p̄uaricatio legis diuine celeſtiū īobedīa mādatoꝝUidetur .n. hec ꝯueniat pccō. q̄daꝫ.n. ut dicit aug. ſunt mala qꝛ ꝓhibita. quedaꝫꝓhibita qꝛ mala. ergo ſi nulla eēt lex nec aliqͣp̄cepta data. adhuc eēt pccā. ergo peccatuꝫ ē p̄uaricatio legis ⁊cͣ. Itē ſicut obedīadiſtinguitur ab alijs v̓tutib. ita inobedīa abalijs uitijs. ergo male diffinitur peccatuꝫiobedīaꝫ. Itē ita peccat obedit p̄latoſicut obedit deo. ergo tātū ē peccatū

obedīa celeſtiū p̄ceptoꝝ ſꝫ etiā terrenoꝝ. dd̓ lex aliqn̄ accipitur ſtricte lege ſacra uel data. aliqn̄ large ꝓut ꝯp̄hēdit lege nature legē ſcripture lege gr̄ę. ī p̄dcā notiſicatōe lex accipitur large. Ad illud qd̓ obīde obedīa. dd̓ duplr̄ accipitur. vno ꝓutdicit obẜuātiā mādatoꝝ dei. ſic ē coīs oībusv̓tutibꝰ. Alio ꝓut ſpālr̄ ꝯſiderat rōeꝫ p̄ceptis. ſic ē v̓tꝰ diuiſa ab alijs. qꝛ potiſſime hꝫuſū ſuū ī his oīo ſūt bona qꝛ p̄cepta. ſicutobedīa duplr̄ accipitur .ſ. large ſtricte. īdcā notificatōe accipitur large. Ad illud qd̓obr̄ de obedīa p̄lati. dd̓ totuꝫ pēdet exdato dei deꝰ mādat obediat̉ hoī. Iteꝫq̄ritur de hoc qd̓ dicit. ꝯſiſtēte pccō viꝰ fortaſſe eēt. Uidetur .n. falſū dr̄e. qꝛ ſi eēt culpa purior eēt charitas. ergo v̓tꝰ ꝑfcōr v̓ior.Si tu dicas hoc aſſerit ſꝫ ſub dubitatōedicit. ꝯͣ. Ita falſuꝫ dicit certuꝫ ꝓponit ut dubium ſicut dubium aſſerit ut certum. Et dd̓ ī illo v̓bo ponitur nec ſignificatur v̓tꝰ exn̄te malicia. ſꝫ ſignificatur non itaapperꝫ ſicut nunc apꝑet. dicit. fortaſſiseēt .i. cognoſceretur ita. Itē queriturde hoc quod dicit ī. i. c. Pōt etiā queri peccatuꝫ ē priuatio ſiue corruptio boni. Si enimpriuatio poſitio opponunt̉. peccatuꝫ rectediffinituꝫ ē. peccatum ē dictuꝫ uel factuꝫ ⁊c.ergo male diffinit̉ priuatōꝫ. Iuxͣ hoc queritur cuꝫ uniꝰ rei una ſit diffinitio. vn̄ ē hocpeccatuꝫ ita multiplr̄ uarie diffinitur a ſcis: Queritur etiā penes qͥd ille diffinitōes diſtinguant̓:. dd̓ de pccō ē loqͥ formali mater ialr̄ .ſ. rōe ſubſtracti. qꝛ formalr̄ loquēdo priuatio ē. materialr̄ v̓o loquēdo ſubſternit ſibi actuꝫ. aliqn̄ diffinit̉ priuatōemaliqn̄ pōnē. qꝛ quedā ſunt formales diffinitōes. quedā mat̓iales. utroqꝫ multiplr̄.ſi enī ꝯſideremꝰ peccatuꝫ dicit priuatōeꝫhoc pōt triplr̄. aut inqͣꝫtū ſimplr̄ dicit receſſuꝫ a bono. aut īqͣꝫtuꝫ dicit receſſuꝫ a rectitudine nature. aut īqͣꝫtuꝫ dicit r̄ceſſuꝫ ab oīs boniꝯplemēto pſcōe ſprimo ſumit̉ diffinitiotriplex ab aug. que oēs idē circunloquunt̉ diuerſis uerbis qͦꝝ prima ſumit̉ in li. de ci. dei.ē hec. peccatuꝫ ē abſētia boni ubi dꝫ. ẜa deli. de uera reli. peccatuꝫ ē appetitio naturaꝝmalaꝝ ſꝫ defectio melioꝝ. Tertio de li. de natura boni. pcc̄ꝫ ē corruptio modi ſpēi ordīs Secundo .ſ. ꝓut peccatū dicit receſſum a