I

poſſet ſtatim ſi uellet ſine noua diſpoſicione adueniente dimittere ſe cadere. ſic uoluntas q̄ recta ꝯſiſtēs ⁊ in ordine ad ultimū finēpōt in illū exire. ⁊ exitꝰ ille pcc̄m̄ ē. Ex dictisergo pꝫ qͣlr̄ malū ē a uoluntate deficiente. etex his manifeſta ē rn̄ſio ad oīa q̄ obiecta ſūtin ꝯͣriū ¶ Ad illud qd̓ primo obr̄ ꝙ aīa ē cāmali ſicut ignis calefieri. dd̓ ꝙ nō ē ſil̓itudoqͣꝫtū ad modū candi ſpālē ſꝫ gn̄alē. in gn̄alimō cāndi ē ꝯueniētia. qꝛ utrūqꝫ ſe hꝫ in rōnecauſe efficiētis. ſꝫ in ſpāli ē dr̄ia. qꝛ ignis ē cāꝑ modū nature ⁊ neceſſitatis. aīa v̓o ꝑ morlibertatis. ille ꝑ modū ponis ⁊ v̓e efficientisilla ꝑ modū priuatōis ⁊ deficiētis. ¶ Ad illd̓qd̓ obr̄ ꝙ nullū pōt prius eē qͣꝫ ſit ⁊cͣ. dd̓ ꝙmalū eo mō quo hꝫ eē eo mō habꝫ ⁊ fieri. ⁊qm̄ malū priuatio ē ⁊ defectus ſicut patebitīfra. hīc eſt ꝙ ſicut malū eē nō ē aliqͥd v̓e eēſic nec malū effici ē ab aliquo fieri v̓e ut efficiente ſꝫ ut deficiente. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ ꝙoīa magis pōt in malū. dd̓ ꝙ ſufficientia ī deficiēdo nō ē ſufficiētia ſimplr̄ ſꝫ ẜ qͥd. ſufficiētia aūt ẜ qͥd ē ſimplr̄ inſufficientia. ⁊ iō ex tali ſufficiētia īferre uerā efficaciā ē ꝑalogiſmẜ qͥd ⁊ ſimplr̄. primo .n. de ſufficiētia intelliꝓpō ſimplr̄ ſicut pꝫ inſpicienti. ¶ Ad illudqd̓ q̄ritur utꝝ ille defectꝰ ſit culpa uel pena ⁊utꝝ ſit naturalis uel p̄ter natural̓: ⁊ iteꝝ reſpectu cꝰ? iā pꝫ rn̄ſio. oībꝰ .n. his modis vtdictu eſt pōt accipi. ꝓut aūt accipitur ꝓ defcūnaturali qͥ īeſt creature ex hoc ꝙ de nihilo n̄uocatur defectꝰ ibi ꝯditio tanqͣꝫ cā ꝓxīa ⁊ īmediata ip̄iꝰ peccati ꝓut priꝰ dictū ē. ꝓut aūt accipitur ꝓ culpa nō uocatur ꝙ an̄cedat ẜ qd̓uolūtate denoīat. nunqͣꝫ .n. ē deformis actꝰ auolūtate qͥn uolūtas deformetur ꝓut accipit̉ꝓ pena nō notatur p̄cedere ſꝫ ꝯcomitari. etꝑ hoc patet illa tria. patet ⁊ alia q̄ qͣrūt̉ ꝯn̄t̉.Ertio qͣritur utruꝫ malū ſit a bonoẜ intentōeꝫ uel p̄ter Et ꝙ p̄ter intentōeꝫ uidet̉. primo ꝑ Dio. ī qͣrtode di. nō. Halū ē p̄ter intētōeꝫ naturā ⁊ cāꝫSi p̄ter intentōeꝫ hēo ꝓpoſitū. Itē dioꝰ.Nemo oꝑatur ad malū aſpiciens. ſꝫ qͥ oꝑat̉aliqͥd ꝑ intentōꝫ ad illud aſpicit qd̓ intendit.nā ītentio eſt qͥdā mentis ītuitꝰ. ſi ergo nullus oꝑans ad malū aſpicit. uidetur ꝙ nullusmalū intēdit. ¶ Itē malū dicit deordinatōeꝫad finē. ſꝫ intētio dicit uolūtatē ad fine dire

ctū. ergo malū nō cadit ſub intentōe. ergo ac¶ Itē oē malū qd̓ ē in natura ē p̄ter intētōꝫnature. ergo pari rōe oē malū qd̓ ē ī moribe pter intentōꝫ uolūtatis rōalis. ¶ Itē bonū⁊ finis idē. ſꝫ intentio eſt reſpectu finis. ergoreſpectu boni. ergo nō uidetur ꝙ ſit reſpcūmali. ergo nullo mō malū ab oꝑante ꝑ uolūtatē intēditur. redit ergo idē qd̓ priꝰ. ¶ Sꝫꝯͣ. Uolūtas rōalis eſt agens ꝑ intentōeꝫ ⁊ deliberatōeꝫ. ergo ſi oē malū culpe actualis eſtuolūtariū. oē eſt ꝑ intentōeꝫ factū. ¶ Itē nullus peccat niſi hn̄s uſū rōis. ⁊ oīs talis oꝑāsꝑ intentōeꝫ eſt. ergo pccm̄ hꝫ eſſe ꝑ intētōeꝫ¶ Itē qd̓ fit ab agēte uoluntarie p̄ter intentionē fit a caſu ⁊ fortuna. ergo nō eſt ab agēte p̄ter intentōeꝫ ¶ Itē nullus iudicat̉ malusa fcō ſꝫ ab ītētōe. hec .n. ē qͥ nom̄ īponit opſꝫ ab eo res ꝓprie ⁊ principalr̄ ꝓcedit a quorecipit ꝯplementū ⁊ denoīatōeꝫ. ergo ⁊c.Itē qͥ peccāt ex malicia peccāt ex certa ſcia⁊ nullꝰ agēs aliqͥd ex certa ſcīa ⁊ malicia agitillud p̄ter intentōꝫ. ergo ſi ꝯtingit ſic malū facere vtpote cū peccatur pccō in ſpūm ſcūm.uidetur ⁊c. ¶ ℟. dd̓ ꝙ de malo ē loqͥ duplr̄aut de eo qd̓ eſt malū. aut de malo ſub rōnemali. Cū ergo qͣritur utꝝ fiat ꝑ intētiōeꝫ uelp̄ter? dd̓ ꝙ intentio ſi ꝯꝑetur ad illud qd̓ eſtmalū ſic bn̄ ꝯtingit malū intendere ⁊ tanꝙͣfine ⁊ tāqͣꝫ illud qd̓ ē ad finē. ſicut aliqͥs finalr̄intendit luxuriari uel uane gloriari. tanqͣꝫ idqd̓ eſt ad finē ſicut faciens furtū intendit vtide poſſit uiuere uoluptuoſe. et ītendit m̄tiriut poſſit falſo laudari. Si v̓o intētio ꝯpeturad malū ſub rōe mali pōt eſſe duplr̄. aut itaꝙ intendat hoc facere tanqͣꝫ malū ſimplr̄ etmalū ſibi. ⁊ hoc mō nullus intendit. qꝛ nihilappetit̉ a uolūtate niſi ſub rōne boni ſimpliuel boni ſibi. aut ita ꝙ intēdat hoc tanqͣꝫ malū ſimplr̄ uerūtn̄ ut bonū ſibi. ⁊ ſic malū pōtfieri ꝑ intentōeꝫ ⁊ fit aliqn̄. licet nō ab oībſed a malicioſis qͥbꝰ ꝓpter corruptōem palati īterioris mala ſapiunt ut bona. qm̄ ergoillud qd̓ eſt malū cadit ſub intentōe. ⁊ aliquaſunt qͥ hn̄t maliciā ꝯiunctā inſeꝑabilr̄. ⁊ quiintendit aliquid per ꝯſequens iudicatur intendere quod eſt illi unitum inſeparabiliter.hinc ē ꝙ malū iudicatur ⁊ punitur ut ſcm̄ ꝑintētōeꝫ. Ex his pꝫ r̄n̄ſio ad. q. ad quā nō ērn̄dēd̓ ſimplr̄ ſꝫ diſtinguēdo. pꝫ etiā rn̄ſio ad