Irca primū ſic ꝓceditur ⁊ q̄rit̉ utrūoriginale in oībꝰ reꝑiatur equalr̄.Et ꝙ ſic uid̓tur. Anẜ. de ori. pec..c.xxvij. Originale pccm̄ in oībꝰ eſtimo eēeqͣle. ¶ Itē hoc ip̄ꝫ uidetur rōne. Originalepccm̄ ē carētia debite iuſticie ſicut ſepe dictūē. ſꝫ qͥlꝫ illa originali iuſticia ē ſimplr̄ nudat̉⁊ priuatꝰ. ergo ſi eqͣlr̄ oēs ſunt priuati eqͣlioriginali macula ſunt īfecti. ergo in qͥbuſcūqꝫ pccm̄ origīale repitur eqͣlr̄ reꝑitur. ¶ Itēhoc ip̄m oſtēdit̉ ꝑ cāꝫ. originale pcc̄m ē ī nobis ꝓpt̓ ade īobediētiā. inobediētia ade unafuit ⁊ equaliter oēs poſteros reſpiciebat. ergo uidet̉ ꝙ oēs equalr̄ culpabiles faciebat.¶ Itē hoc ip̄ꝫ uidet̉ ꝑ penā. oēs enī habētesculpā originalē equaliter puniūt̉ .ſ. oīmodauiſione dei. Si ergo qͣntitas pene rn̄det qͣꝫtitati culpe. uidet̉ ꝙ ſi ē eqͣlitas ī carētia uiſionis dei. ꝙ ſit equalitas ī corruptiōe origīal̓.¶ Iteꝫ hoc ip̄ꝫ ꝓbat̉ ꝑ ꝯcupiſcētiā. origīale.n. peccatū ad oē malū reddit ꝓnū ꝑ ꝯcupiſcētiaꝫ. Unde dū lex ꝓhibet ꝑ ꝯcupiſcētiā ꝓhibere dicit̉ oē malū. ergo originale pccm̄ unūquodqꝫ corrūpit ulr̄. ſed ul̓em corruptiōeꝫ n̄ꝯtīgit reꝑire ẜ maiꝰ ⁊ minꝰ īmo ī oībꝰ ī qͥbusreꝑitur ī termino reꝑit̉. ergo uidetur ꝙ origial̓ culpa nō poſſit eē maior ī una ꝑſona qͣꝫī alia. ¶ Itē ſi maiꝰ ē originale ī uno qͣꝫ ī alioaut hoc ē ex actu ꝑentis. aut ex actu ꝓlis. exactu ꝑentis eē n̄ poteſt. Nā ſicut ꝓbatū ē. sͣpeccatū ꝑentis n̄ trāſit ī ꝓlem. ex actu ueroꝓlis eē nō poteſt ſicut planū ē. ergo uideturꝙ origīale nullo mō ī vno qͣꝫ ī alio reꝑiat̉ intenſiꝰ. ¶ Sed ꝯtra. Anſel. d̓ ꝯceptū uirgīa.li. ſicut ꝓpter naturā naſcit̉ corrupta ꝑſona.ſta natura ꝑ ꝑſonā efficitur maiꝰ peccatrix.ſꝫ peccatū ꝙ īficit naturā ē peccatū origīale.ergo uidet̉ ꝙ origīale pccm̄ in aliquo poſſitfieri maiꝰ ⁊ intēſiꝰ. ¶ Itē hoc uidet̉ rōe. Nullum malū ē in ſūmo. ſed qd̓ ē citra ſūmuꝫ ītēdi poteſt ⁊ augeri. ergo origīale pcc̄m ītēſibile eſt. ergo pōt maiꝰ in uno qͣꝫ ī altero reꝑiri.¶ Iteꝫ origīale pccm̄ ē ꝯcupiſcētia. ſed ꝯcupiſcētia pōt intēdi ſicut pōt ⁊ remitti. ⁊ aliqn̄remittit̉ ſicut pꝫ ꝑ exꝑimētū. ergo uidet̉ ꝙpeccatū origīale intendi ualeat. ⁊ ſit maius īuno qͣꝫ ī alio. vel etiā ītēſiꝰ ī eodeꝫ ẜm ſtatusdiuerſos. ¶ Iteꝫ feditas carnis ē rō qͣre aīaꝯtrahit origiale. ſed caro nō ē īfecta in ſūmo
⁊ ꝙ n̄ ē infectū ī ſūmo daꝫ trāſit ꝑ uiā īfectionis pōt magis ⁊ magis infici. ſi igit̉ caro noſtra trāſit ꝑ uiā īfectiōis dū ꝓpagat̉. uideturꝙ magis ⁊ magis inficit̉. ac ꝑ hoc quotidieorigīale pccm̄ augmētat̉. ¶ Itē oīs ꝓprietasqͣꝫto magis appropinquat ſue cāe ē ītenſior⁊ fortior. qͣꝫto magis elongat̉ d̓bilior. ſed corruptio origīalis ab adā ꝓducit̉ tanqͣꝫ a fōtali prīcipio ⁊ a radice. ergo uidetur ꝙ qͣꝫto aliqͥs ē ade ꝓximior tāto origīal̓ culpa ſit ī eointēſior. ¶ Itē una aīa meliora hꝫ naturaliaqͣꝫ alia. ſit̄ ī prima di. habitū ē. ſꝫ tāto corruptio peior ē qͣꝫto ē ī meliori natura. ſic̄ aug.dicit ⁊ exp̄ſſe rō manifeſtat ꝓpter dignitatem eiꝰ qd̓ corrūpit̉. ergo origialis corruptiopeior ē in una aīa qͣꝫ in alia. ⁊ ſi hoc. uidet̉ ꝙculpa intēſior ¶ ℟ſpōſio dicēduꝫ ꝙ ſicut ſiadā ſtetiſſet oēs eqͣliter eſſent īnocentes. itanūc cū adā peccauit oēs facti ſūt peccatores⁊ illa culpa origīal̓ in oībꝰ reꝑitur eqͣliter. itaꝙ nō ē maior in uno qͣꝫ in altero. nꝫ intendihabꝫ ī eod̓ ſubiecto. ¶ Ad cuiꝰ ītelligentianotād̓ eſt. ꝙ iſta tria ꝯcurrūt ad origīale peccatū. ſcilicet d̓bite iuſtitie carētia. ⁊ ꝯcupiſcetia. ⁊ carnis feditas. ⁊ primum ē ip̄i originalieēntiale. ſcd̓m v̓o materiale. ⁊ tertiū cāle. ſicsͣ. explanū fuit. Si ergo origīale d̓berꝫ augeri. ex aliquo iſtoꝝ oporterꝫ eū intēdi. cū aūtꝑ nullū hoꝝ intēdi habeat. ī oībꝰ eqͣliter habꝫreꝑiri. qͣntū ad carētiaꝫ nāqꝫ debite iuſtitie n̄pōt intendi. iſta enī carētia n̄ pōt eſſe maiorin uno qͣꝫ in alio niſi triplici de cauſa. aut qͥaſit obligatio fortior. aut quia ſit ibi priuatiomaior. aut quia modus priuandi ſit deteſtabilior. nullo iſtoꝝ modorum maior hꝫ eſſe caretia in uno qͣꝫ ī alio. nō eſt enim obligatio fortior quia omnes eqͣliter in adā obligabanturnā priuatio maior qꝛ eodē dono ſcilicet orignalis iuſtitie ꝑ origīale culpā nudantur. neqꝫmodus priuandi deteſtabilior. qͥa omnes priuati ſunt ꝑ unaꝫ inobediētiaꝫ ade. ⁊ ſic originale rōne carentie debite iuſtitie non recipitmaius ⁊ minus ſed ī omnibus equaliter. ſilinec qͣntum ad ꝯcupiſcētiam intendi habꝫ. ſienī intēditur appetitus uel ꝯcupiſentia reſpectu alicuius deteſtabil̓ in aliquo. hoc pōt eſſetripliciter. aut ex ꝯplexiōe. aut ex aſſuefaction. aut ex uīculi refrenātis ꝯfractione. prīomodo abſqꝫ dubio ꝯcupiſcētia augeri poteſt
K 3