I

rōnali uero ex ꝑte ē formalr̄. in ſenſualitateuero utroqꝫ modo .ſ. cauſaliter ⁊ formaliterIdeo dico ꝙ in rōali parte ⁊ ſenſualitate eſtformalr̄. qꝛ actus qui ē ꝯcupiſcere ſicut uultaug. eſt ꝓprie ipſius aīe. ideo v̓o cālr̄ dr̄ eē īcarne. qꝛ caro infecta iuncta aīe ex ſua īfection reddit eā ꝯcupiſcentē. vnde ſi quis uellꝫꝓprie ſubiectū ꝯcupīe carnal̓ aſſignare. nectm̄ diceret carne. nec tm̄ diceret aīaꝫ ſꝫ ip̄mꝯiūctū ut ſicut ſentire ē actus ꝯiūcti. ſic etiāactus ꝯiuncti eſt delectari carnalr̄ ⁊ ꝯcupiſcere. Propter qd̓ notandū ꝙ caro duplr̄ dr̄ inſcriptura. Aliqn̄ dr̄ caro hō exterior carnal̓⁊ ſenſualis. ⁊ ſic ꝯp̄hendūt carnē cū potentiaaīe ſenſitiua. et hoc mō ꝓprie ē ſubiectu carnalis ꝯcupīe. Alio mō dr̄ caro ꝑs hoīs ꝯſtitutiua. et hoc mō nō ē ꝯcedēdū ꝙ ꝯcupīa ſitin carne niſi dicatur in ea eē ſicut in cā. Rōnes ergo on̄dētes ꝙ ꝯcupīa magis ꝓprie ēin aīa qͣꝫ in carne ꝯcedēde ſunt. ¶ Ad illadaūt qd̓ obr̄ de v̓bo apl̓i. video aliā legem inmēbris meis ⁊. dd̓ ꝙ mēbꝝ nō tm̄ uocaturibi caro exterior ſꝫ etiā accipitur ibi ꝓ carneet v̓tute appetitiua. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ deHug. rn̄deri pōt ſimilr̄ ꝙ carnem accipit ꝓhoīe carnali. vel ſi caro dicatur ip̄m corpustūc intelligit de p̄dicatōe cāli ut ꝯcupīa dicatur carne inficere .i. carnis feditas uel corruptio ex qua ꝯcupīa ip̄a oritur. ¶ Itē Ad illd̓qd̓ obr̄ de lege carnis. dd̓ ꝙ caro ibi accipit̉ꝓ hoīe carnali ⁊ exteriori. ⁊ ſimilr̄ ī ultimaauctoritate qua dicitur. caro cōcupiſcit aduerſus ſpūm. ¶ Ad illud uero quod obr̄ ꝗin aīa ſeparata non eſt ꝯcupiſcētia carnalis.qd̓ ꝙ ex hoc non ſequitur ꝙ caro ſit ꝓpriūſubiectu ꝯcupiſcētie. ſꝫ ex hoc bene ſequiturꝙ ꝯcupiſcētia non eſt aīe niſi ut carni vnite¶ Ad ultimū iam pꝫ rn̄ſio ex his que dictaſunt. cū eniꝫ dicitur. caro ꝯcupiſcit aduerſusſpūꝫ. caro ibi ẜm ꝙ glo. dicitur hō carnalisſiue ſenſualitas carnis.Ecūdo queritur circa hoc a quo ſitip̄a ꝯcupīa tanqͣꝫ a principio. et eſtq̄ſtio utrū ſit a deo. Et ꝙ nō uidetur. Ro. vj. Uetus hō nr̄ crucifixus ē. Glo.Uetus homo ē fomēs qui ex nobis ē nō exdeo. ¶ Itē aug. in li. v. rn̄ſionū. Credite malū ex diabolo nō bonū ex deo eē libidine. ſꝫlibido ⁊ ꝯcupīa idē. ergo ⁊cͣ. ¶ Itē dei filius

aſſumpſit oē qd̓ in natura nr̄a plantauit. ſedꝯcupiſcentiā nō aſſumpſit. ergo ꝯcupīa noneſt in nobis a deo. ¶ Iteꝫ oē quod ē a deo ēbonū ⁊ de ſe ad bonum ordinatū. ſꝫ ꝯcupīaeſt malū ī ad malū ordinata cū eius uſus .ſ.actus ꝯcupiſcendi ſit malus. ergo uidetur ꝙꝯcupīa nō ſit a deo ¶ Itē fomes inquantuꝫhꝰ mōi ē cā originalis ī ꝓle ⁊ ē cā neceſſaria ⁊d̓eterminata. ꝙ nō attēditur ibi libertas uolūtatis ſꝫ ꝙ eſt cā alicuius rei neceſſario etdeterminate ordinate ad malū. ē cā mali. Siergo fomes eſſet a deo tunc ſeqͥretur ꝙ percatu originale eēt a deo. ꝙ ſi hoc eſt falſumreſtat qd̓ primū. ¶ Sꝫ ꝯͣ aug. de li. ar. Oīspena pccī iuſta ē ⁊ ſuppliciū noīatur. ſꝫ ꝯcupiſcētia q̄ remanꝫ poſt baptiſmū pena ē. etgo iuſta ē. ſꝫ oē qd̓ iuſtū eſt a deo ē. ergo ge.¶ Itē oīs pena aūt eſt acta. aut inflicta. autꝯtracta. Sꝫ fomes nō ē pena acta. qꝛ in paruulis qui nihil boni uel mali egerūt. Nō ē pena ꝯͣcta. qꝛ fuit in adā qui nō ꝓceſſit ex alioparente. reſtat ꝙ ē pena inflicta. ſꝫ oīs talispena ē a deo. ergo ⁊c. ¶ Itē ꝯcupiſcētia dicit amoris inteſione. amoris aut intēſio dicitpoſitōeꝫ. Sꝫ oē quod dicit aliqua ponē ē abillo a quo ꝓcedit oē ens. ergo ⁊c. ¶ Itē eiusē auferre dn̄ium cuius eſt ⁊ dare. ſi ergo dededit dn̄iū hoī uel ſpūi rōali ſuꝑ uires inferores. uidetur ꝙ illius ſolius fuit auferre. ſedauferre dn̄iū nō ē aliud qͣꝫ infligere deordinatōeꝫ ꝯcupīe in ſenſualitate ob quā caro ꝯcupiſcit aduerſus ſpūm ⁊ ſpūs aduerſus carnēSi ergo illud dn̄iuꝫ a deo eſt ablatu. uideturꝙꝯcupiſcētie uitiū ab ip̄o ſit inflictū. ¶ Itēꝙ beſtie homini nō obtēperēt hoc eſt ex diuina diſpōne ẜm quam ſapiēter oīa regūturergo pari rōe ꝙ uires inferiores nō obediātſuꝑiori. hoc ē ex ultiōe diuīa. et ꝙ iſtud ueꝝſit multe auctoritates ſcōꝝ uidētur dr̄e queīnuūt ꝙ rebellio hōī inflicta ē. qꝛ hō fuit robellis do. hec aūt rebellio nihil aliud ē qͣꝫ ꝯcupiſcētie uitiū. ¶ ℟. dd̓ ꝙ dupl̓r̄ eſt loqui deipſa ꝯcupīa. aut ẜ ꝙ pena. aut ẜ id qd̓ ē ꝯcipiſcentia. Si loquamur de ipſa ẜm ꝙ pena.ſic dicit ordinem ad penam. et hoc modo hꝫcauſam ꝓmerentem. ⁊ cauſam ordinantemMeretur enim homo habere talem rebellionem ex ſua culpa ⁊ inobediētia. d̓us v̓o hocmalū ad aliud p̄exiſtēs ordīat ex ſua iuſticia