Druckschrift 
Commentarius in secundum librum Sententiarum Petri Lombardi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

O

Extio qͣritur vtꝝ abſqꝫ grāgratū faciēte libeꝝ arbitriūpoſſit oīa mandata implere? Et ſic uidetur. deūt. xxx.Mādatū qd̓ ego precipio tibi hodie ſupra te eſt. nec ꝓcul poſitū ⁊c̄. poſt. Sꝫ iuxta eſt ſermo in ore tuo ubi facias illud.hoc aūt non eēt ſi obſeruātiā mandatoruꝫeēt ſupra poſſe liberi arbitrii. ergo uidet abſqꝫ grā gratuꝫ faciente que ē ſupralibeꝝ arbitriū ꝯtingat mādata dei ſeruari īpleri. Item hoc uidet̉ auctoritate noui teſtam̄ti Oath. xj. Iugū meū ſuaue eſt. onus meū leue ē. hec aūt non eētſi mādata dei eēt ſupra poſſe liberi arbitrii. ergo ⁊c̄. Item hoc videt̉ rōe. ml̓to benignior ē deus ſeruis ſuis qͣꝫ ſit.ſed homo pōt mādata hoīs ſeruare abſqꝫgrā gratu faciente ſunt grauia multa. ergo uidet̉ ml̓to fortiꝰ ſeruare poſſit mādata diuīa. Iteꝫ in mandatis d̓raut precipiūtur ipſa genera opeꝝ. autcipiūtur opera formata. ſi precipiūtur opera formata. ergo honorat prēm pietate naturali non faciēs illd̓ ex charitate. uidetur illud mādatuꝫ mmittere quo p̄cipitur. honora pr̄em tuū mr̄em. peccaremortal̓r qd̓ abſurdū eſt dicere. Si ergo ipſa genera opeꝝ ſūt in precepto. hecſtans ē poſſumꝰ facere abſqꝫ grā gra faciente. videtur diuīa mādata abſqꝫ dono gratie gratū faciētis ꝯtingat impleri: Item nihil difficilius eſt qͣꝫ aīaꝫſuā ponere alio. Maioreꝫ charitatē nēohēt ⁊c̄. ſicut d̓r Io. xv. ſed grā gratū faciente pōt ꝗs mortem pro alio ſubire. ergomulto fortiꝰ oīa genera alioꝝ mandatoꝝ Ad oppoſitū ſic arguit̉ Hiere. x. Sciodn̄e qꝛ non ē hoīs uia eius. neqꝫ viri vbiambulet dirigat greſſus ſuos. ergoeſt in poteſtate homīs diuīa mādata īplere. Iteꝫ act. xv. Hoc eſt iugū qd̓ neqꝫnos neqꝫ por. po. ſed per grāꝫ domī noſtriIeſu credimꝰ ſaluari. loꝗtur ibi mandatis legis. ergo diuīa mandata obſe ruari non ꝯtingit abſqꝫ diuina grā. Iteꝫobſeruatio mādatoꝝ dei facit hoīeꝫ dei amicū. vn̄ Io. xv. vos amici mei eſtis ſi feceritis ⁊cͣ. ſed nullus pōt effici dei amicꝰ

abſꝫ dono charitatis gratie gratū facientis. ergo īpoſſibile ē abqꝫ huiuſmōi do mādata dei ſeruari. Item obſeruatio mādatoꝝ dei facit hoīem dignuꝫ uitaeterna. vn̄ Math. xix. Siuis ad vitā ingredi ſerua. ſed nullus pōt mereri uitam eternaꝫ abſqꝫ dono gratie dei. vt d̓rRo. vj. Grā d̓i uita eterna. ergo abſqꝫ illa nemo pōt diuīa obſeruare mandataꝫItem ſicut fūdamentū legis veteris itafundamentū euāgeli ē amor. ſicut inſinuat Apl̓us Ro. viij. expreſſe dic̓ Auguſergo ſicut mandata legis ueteris obſeruari non poterāt abſqꝫ dei timore. ſic mādꝫta euāgelica īpleri poſſūt abſqꝫ charitatis amore. ſed donū amoris non ē abſqꝫgrā gratū faciente. ergo abſqꝫ huiuſmōidono ꝯtingit diuīa mādata impleri. Rn̄dendū. mādata dei dupl̓r ꝯtīgitimpleri. Unomō qͣꝫtuꝫ ad genꝰ oꝑis. dlio qͣꝫtuꝫ ad intentionē mādantis. Siloqͣmur de impletiōe mādatoꝝ qͣꝫtum adgenus operis. ſic grās gratis datastingit ea īpleri. ſic̄ fide mandatū adoratione. per quādam naturalē pietateꝫ deuotionē mandatu de parentū honoratiōe. ſic alijs. Alio eſt loꝗ̄ de impletione mādatoꝝ qͣꝫtum ad intētionē mandantis. ſic qꝛ d̓s precipit mādata ad hecut volūtas nr̄a ꝯformetur ſue uolūtati.hoc pōt abſqꝫ charitate charitas pōt abſqꝫ dono gratie gratū faciētis.mādata dei ẜm intentione mandātis abſqꝫ huiuſmōi dono non pn̄t ſeruari. hoceſt qd̓ dicit apl̓us Ro. xiij. Qui diligitximū legem īpleuit. Et iteꝝ. Plenitudolegis ē dilectio. et. ī Timo .i. Finis precepti eſt charitas corde puro ⁊c̄ Hoc etiāip̄m inſinuat̉ deūt. vj. vbi poſt enūeratione mandatoꝝ decalogi ſubdit̉ mādatū chritatis d̓r. Diligas dn̄m d̓m tuū ex toto corde tuo ⁊c̄. Patet ergo ex predictisqͣꝫta ſit neceſſitas gratie gratū facientis.qꝛ non ſolū eſt neceſſaria ad remiſſionempeccatoꝝ: veꝝ etiaꝫ ad uictoriā tentationum. ad obſeruantiā mādatoꝝ diuīoꝝ.Multipliciter ergo errauit Pelagiusdixit libeꝝ arbitriū donū poſſe hr̄e ut noindigeret grā gratū faciēte. Hac ergo