O.

ratio ⁊ diſtinctio haꝝ. ¶ Rn̄o. do̓ ꝙ magiſter non intēdit in illo verbo notificare grām gratū facientē qͣꝫtum ad ſuā eſſentiā. ſed intendit eā notificare qͣſi ꝑ poſteriꝰ ⁊ quodammō per effectu. cum eniꝫhītus cognoſcant̉ ꝑ actus ⁊ actus gratieduplex ſit ẜ duplice potentiā. uidelꝫ ẜ intellectu ⁊ affectū a d̓o. ꝑ illos het gr̄a notificari. ⁊ qꝛ in illos actus nō erit gr̄a niſi mediantibꝰ hītibus virtutū uidelꝫ fidei ⁊ charitatis. iō notificās grāꝫ dicit ꝙgrā nihil aliud eſt qͣꝫ fides cū dilectiōe. ꝓeo ꝙ ꝑ iſtos duos hītus dicit̉ aīa in actusexire ꝑ quos innoteſcit nobis grā­ ¶ Adillud uero qd̓ querit̉ primo d̓ pl̓alitate diffinitionū. dd̓ ꝙ gr̄ā hꝫ ꝯꝑari ad ſuuꝫ prīcipiū. habet ꝯꝑari ad ſuū ſubiectū. hꝫ ꝯꝑari ad ſuū oppoſitū. hēt ꝯꝑari ad ſuū effectuꝫ. hꝫ etiā ꝯꝑari ad ſuuꝫ pͥmiuꝫ. ⁊ ẜ hasdiuerſas opiniones diuerſe repiunt̉ eiusnotificatōes ẜm ꝯꝑatione ad ſuū principium eſt illa Iſidori. Grā eſt diuīe mīe donuꝫ ꝑ qd̓ bone uolūtatis ē exitus. Per ꝯꝑacōeꝫ aūt ad ſuū ſubiectū ſic eſt illa q̄ dat̉ſuꝑ illd̓ ps. vt exilaret facteꝫ ī oleo. Gr̄aeſt ꝗdam nitor aīe ad ꝯciliandū ſanctuꝫ amore. Per ꝯꝑatione ad ſuum eppoſitū ſiceſt illa q̄ dat̉ in gloſis ſuꝑ epl̓as. Gr̄a ē iuſtificatio ⁊ remiſſio peccatoꝝ. Per ꝯꝑacōneꝫ ad ſuū effectū ſic ē illa Chryſo. Gra eſanitas mētis ⁊ delectio cordis. Per ꝯpationē ad ſuū premiū ſic ē illa. Gr̄a eſt ſil̓itudo gr̄eſ ẜm aut omēs cōparatiōes iſtasſic aſſignat̉ una diffinitio magiſtralis q̇ talis ē. Gratia eſt forma a deo gratis dataſine meritis gratū faciens hn̄tem ⁊ opuseius bonū reddens. Inuenit̉ aūt ⁊ alia notificatio gr̄e q̄ dicit. Grā eſt manifeſtacoſpūs ad vtilitatē. que ſūpta eſt ex illo qd̓d̓r. j. cor̄. xij. Unicuiqꝫ datur manifeſtatioſpūs ⁊cͣ. ſed iſta eſt notificatio gr̄e gratiſdate. ¶ Item q̄rit̉ de hoc qd̓ dicit. fidesqͣ iuſtificatus es gratis tibi data eſt. Exhoc eniꝫ videt̉ uelle dicere auguſ. ⁊ magr̄ꝙ mediante fide fit iuſtificatio. Sꝫ ꝯtrariuꝫ huiꝰ eſt. qꝛ ab eodē eſt aīe iuſtificacōa quo ē uiuificatio. ſꝫ uiuificatio ē ab ipſagrā. nam fides ſine gr̄a nōuiuificat. īmomortua eſt. ergo non videt̉ ꝙ iuſtificatio

ſit a fide ſed a gratia. ¶ Si tu dicas ꝙ iuſtificatione attribuat fidei rōne adiunctegratie. queritur quare non attribuit alijuirtuti ſicut fideiꝰ ¶ Item q̄ritur quideſt qd̓ dicit ꝙ ſides impetrat iuſtificationē? aut ītelligit de inſormi aut de formata. nō de informi. qꝛ ꝑ eā nihil meremur⁊ nihil impetramꝰ. Si de formata hoc nōpoteſt ſane intelligi. nemo eniꝫ habet fidēformatā niſi ſit iuſtificatꝰ. ¶ Rn̄o. dd̓mꝙ iuſtificatio dupl̓r dici poteſt. Uno mōiuſtificatio dicit̉ iuſticie infuſio. Alio mōiuſtificatio dicitur in iuſtitia exercitacō.ẜm aūt ꝙ iuſtificatio dicit̉ in iuſticia exercitatio. ſic verbuꝫ magiſtri imo magisAuguſ. veꝝ eſt ⁊ planum. Nemo eniꝫ iniuſtitia exercitat̉ niſi mediante fide operante ꝑ dilectiōeꝫ. ⁊ hoc dicitur impetrare iuſtificationē .i. profectu iuſtitie q̄ cōſequitur ex bonorū eperuꝫ ⁊ meritoꝝ multiplicatione. quod non cōtingit eſſe ſine fide ⁊ charitate. Sine eniꝫ fidē ſicut dicitHe. xj. impoſſibile ē placere d̓o. Sine charitate etiaꝫ impoſſibile ē ſicut dicitur. .i.cor̄. xiij. Si autem dicat̉ iuſtificatio iuſtitie infuſio. ſic adhuc habet veritatemlicet non ita plane. aut enim ē infuſio iuſticie in paruulo. aut in adulto. Si in paruulo. ſic dicitur eſſe iuſtificatio per fidem non ꝓpriam ſed parentū. uel totiꝰ eēcleſie ſicut dicit Auguſ. ad Gonifaciij. Siauteꝫ ſit iuſtificatio in adulto. ſic cū quattuor concurrāt ad iuſtificatione .ſ. gre infuſio. ꝯtritio. motus liberi ar. ⁊ peccatiremiſſio ſicut dicūt magr̄i. ⁊ motus liberi arbitrii ſit motus q̄ pertinet ad uirtutem fidei. non inconueniēter dicit̉ adultꝰper fideꝫ iuſtificari. nec huic obſtat ꝙ iuſtificatur ꝑ gratiam. Illa enim quattuorneceſſario reꝗͥruntur ad iuſtificatione impni ⁊ id̓o aliqn̄ homo dicitur iuſtificari jgrām. aliquando ꝑ fidem. aliqn̄ per penitentiā. Peccati remiſſio preſupponit illatria. et per hoc patent ebiecta. Iſta enimmelins explanantur in quarto. diſtinctione. xvj.¶ Aſtinctis pxia.