in quo manifeſtaretur eius ſumma iuſticia ⁊ſumma miſericordia. ſed ſumma iuſticia n̄manifeſtatur ꝑfecte niſi ī ſeueritate punitionis maloꝝ. ſumma miſericordia nō manifeſtatur ꝑfecte niſi in liberatiōe miſerorum ⁊remiſſione delictorū. hoc autem nō poſſeteſſe niſi rōnalis creatura facta eſſet in ſtatuin quo. poſſet peccare ⁊ expugnari. ergo diuina iuſticia ⁊ miſericordia exigebat hoīemuertibi ē ⁊ expugnabilē fieri. ¶ Rn̄o. Adpredictoꝝ intelligentiā eſt notandū. ꝙ et ſiipſa diuina operatio non indigeat approbatione. pro eo ꝙ quicquid deus facit bene facit ⁊ recte facit. verūtamen ad exercitandādeuotionē in mente fideliū. ⁊ cōpeſcendā rabiem in ore blaſphemantiuꝫ. ⁊ deum in ſuisoperibus inculpantiuꝫ. quadruplex poteſtratio aſſignari quare deus talem fecit hoīeꝫut poſſet ab aduerſario expugnar̄i. ¶ Et prima eſt manifeſtatio diuine potētie. Uoluitdeus oſtendere homini. quia ſicut ſine eofactus non fuerat. ita nec ſine ipſo p̄ſiſterepoterat. ut ergo homo noſcet ꝙ diuinumpoſſe non ſolūmodo eſt omnis potentie cauſatiuū. ſed etiaꝫ omnis potentie cōſeruanꝫ⁊ ip̄m ſoluꝫ ē quod non poteſt deficere necexpugnari. ideo placuit ſibi creaturā rōnalem facere uertibilem ⁊ expugnabilem. necipſam confirmare quouſqꝫ experimēto diſceret qd̓ ip̄e ſolus ē in quo nō cadit niſi poſſe ¶ Secunda ratio eſt manifeſtatio diuineſapietie. Maioris eīm ſapientie oſtenſiuūeſt ſcire ordinare bona cum malis ⁊ elicerebona ex malis qͣꝫ ordinare ſolum bonū cuꝫbonis. ⁊ ideo cum non deceret deum malafacere. debuit talem facere creaturam quepoſſet in operando deficere ī malum cōmittere. ut deus mala illa ordinando ſuam ſapientiam declararet. ¶ Tertia ratio ſumiturex manifeſtatione diuine miſericordie. quepotiſſime manifeſtata eſt. cū unigenitū filiūſuum tradidit ad liberatiōeꝫ ſerui ¶ Quartaratio ſumitur ex manifeſtatione diuine iuſticie. que potiſſime manifeſtatur in hoc ꝙ deus tribuit unicuiqꝫ ẜm opera ſua precipuein eterna punitione malorum. hec autemretributio ⁊ punitio ⁊ etiam prefata miſericordie liberatio non eſſet niſi deus creatu

uertibilitatis feciſſet. ⁊ ita potentem impugnari ⁊ expugnari. ⁊ ideo congruum fuitdeum hominem in tali ſtatu facere. Et cōcedende ſunt rationes ad hoc inducte.¶ Ad illud quod primo obicitur ꝙ deuadebuit facere hominem optimum. Dicendum ꝙ eſt optimum ſimpliciter ⁊ optimuꝫin ordine. Tum autem dicit Oyoniſius ꝙoptimum eſt optima adducere. non intelligit abſolute. ſed in ordine. ⁊ ideo ex hoc n̄ſequitur ꝙ debuerit fieri in optimo ſtatuſimpliciter. ſed in ſtatu in quo optime ſaluaretur uniuerſitatis ordo ⁊ pulcritudo. ⁊ ſicfactus eſt cum productus fuit in ſtatu uertibilitatis. ut ordinato proceſſu perueniret merito ad premiuꝫ. ab imperfecto ab perfectuab inferiori ad ſupremum. ¶ Ad illd̓ quodobicitur de ſumma liberalitatē. Dicenduꝫꝙ ⁊ ſi deus ſit liberaliſſimus cum liberalitas non precludit uiam iuſticie ⁊ ſapientie.ideo ſic dicta ſua diſtribuit largiter. ut tamēnon excludatur ſapientie recta ordinatio. ⁊iuſticie iuſta retributio. ideo non ſtatim debuit beatificare ⁊ confirmare. ſed merita hominis expectare. ¶ Ad illud quod obiciturꝙ maioris ſapientie eſt precauere malū ⁊c̄.Dicendum ꝙ falſum eſt. īmo multo maioris ſapientie eſt morbum bene curare qͣꝫ naturam a morbo preſeruare. Unde Aug. inEnchę. Melius iudicauit deus de malis bona facere qͣꝫ mala nulla permittere. ⁊ maiori etiam ſapientie atteſtatur ut predictuꝫeſt. ſic res ordīare ut ex ſuperueniēte etiādeordinatione non deturpentur. ſed earumordinatio decoretur. ¶ Ad illud quod obicitur de potentia. Dicendum ꝙ ſi in omnibus operibus diuinis manifeſſetur diuinapotentia. ea tamen que ſpectant ad homīsgratificationem ⁊ glorificationem plꝰ ſuntad manifeſtat onem diuine miſericordie etiuſticie qͣꝫ potentie. ideo maior eſt congruentia in propoſito qͣꝫ in oppoſito. nihilominus tamen ad aliquem modum ex ipſahumana infirmitate ⁊ indigentia plus innoteſcit homini diuina potentia qͣꝫ ſi homonunqͣꝫ conſpexiſſet uertibilitatem in rationali creatura.

2b