Secūdus ē a uolūtate electiua. ꝑ hūc modūeſt etiam in propoſito. et ſi omnes homines natura ſcire deſiderent ⁊ uelint eſſe ſciētes. ſcientiam tamen mandatorum dei plurimi aſpernantur. Et ſic patet rn̄o ad illaduo obiecta. Nam ſciam recuſare hoc noneſt nature. ſed uoluntatis electiue. ⁊ ſi etiaꝫpacem in uniuerſali nullus recuſet. tamē hūcmodum pacis uel illum multi refugiunt̉. ⁊ideo confugiunt ad bellum. ¶ Item queritur de hoc qd̓ dicit. Non eſt confugienduꝫad ignorantie tenebras: cum enim ignorantia ſit pura priuatio ⁊ nō appetatur niſi ſubratione boni ⁊ utilis. uidetur ꝙ ignorantianon poſſit affectari uel ad eam confagi .Preterea. Nihil amatur niſi cognitum. ſedignorantie tenebre non cognoſcuntur. ergouidetur ꝙ ad eas nullus confugiat. ¶ Rnodicendum ꝙ quedam appetuntur propteraliquid appetibile ⁊ delectabile quod habētin ſe. ſicut bona ſpiritualia ⁊ corporalia.quedam appetuntur propter bonū quod adea conſequitur ⁊ ex ipſis elicitur. ſicut aliquis appetit anguſtias ⁊ tribulationes ex qͥbus peruenit ad ꝑfectionem in merito ⁊ p̄mio. Quedaꝫ appetuntur propter comꝑationem maioris mali. ſicut aliquis ne capiat̉proicit ſe de alto. ⁊ illud proprie non eſt appetere. ſed ad ipſum confugere. Per huncmodum intelligendū eſt eſſe in propoſito.quia enim homo timet deprehendi in ſcelere. ideo fugit lucem. non eniꝫ uenit ad lucene arguantur opera eius. ⁊ quia non cōtingit fugere lucem niſi in tenebris ⁊ per tenebras. ideo oculus adulteri obſeruat caliginem. ⁊ qui uult male facere diuinoꝝ mandatorum. requirit ignorantiam. non qͥa illāpropter ſe appetat. ſed refugit ſceleris deprehenſionem ⁊ amat delectationeꝫ quamamat in ſceleꝝ perpetrationem ¶ Itemqueritur de hoc quod dicit. In ip̄o homine⁊ in alio tamen extitit ut fiet deterior. Exhoc enim uidetur ꝙ homo non peccaſſet niſi dyabolus fuiſſet. ⁊ hoc uidetur falſum. qͥahomo habebat liberū arbitriū uertibile. ergo circūſcripto omni tentatione dyaboli inmalum poterat conſentire. ac per hoc peccare. ¶ Item Aug. probat ꝙ alio auctorenullus pōt fieri deterior ī prīcipio. lxxxiij.

queſtione. quia nec a minori nec a pari neca ſuperiori. minus enim non poteſt. parequali non preualet. ſuperius non nult. qͥanihil eſt ſuperius bono niſi bonum. ⁊ bonuꝫnon uult bonum deteriorare. ¶ Reſpōſiodicendū ꝙ abſqꝫ dubio nulla tenitatiōe pellente homo peccare poterat. ſicut patet inlucifero qui peccauit ſine impulſu alieno. q̄etiam excellentior erat homine prīo Magiſter autem loquitur ſupponendo modumpeccandi ẜm queꝫ homo eſt lapſus uidelicꝫad ſuggeſtionemidyaboli. Et ideo dicit ꝙin ipſo homine ⁊ in dyabolo erat ꝙ fierethomo deterior. ſed aliter ⁊ aliter. quia dyabolus ſolum erat cauſa inducens ⁊ quaſi adminiculans. ſed homo fuit cauſa perficiena⁊ ꝯſummas. ⁊ quia omne peccatum quodfacimus quoddāmodo habet ortum ⁊ pec.cato primo propter corruptiōem que inoleuit per originalis tranſfuſionem. hinc eſtꝙ non ſolum primus parens deterioratusdicitur fuiſſe a diabolo. īmo etiaꝫ omne peccatum dicitur eſſe ab ipſo. Unde Hieronyſuper Hieremiā ī originali d. cit. Quicquidnocte ⁊ die maloꝝ operum perpetramus.imperiū eſt demonis. quia uel omne peccatum procedit ex ſuggeſtione demonū īmediata. uel ex illa ſuggeſtione primaria. Etſic patet illud quod dicit Magiſter in lr̄a.Nec obſtat illud Aug. qui intelligit de principali agente uolens oſtendere ꝙ corruptionis primarie nullus potuit eſſe principalisacior niſi ipſe homo.¶ Diſtinctio xxii.AReterea ſolet queri. Cū deushomine ⁊cͣ ¶ Supra egit ¶sgiſter de lapſu primoꝝ paretuꝫin comparatione ad dyabolumtemtantē ⁊ hominem tranſgredienteꝫ. Ihac parte agit de lapſu primorū parentumin comꝑatione ad deum permittētem. Etquia non eſt equuꝫ ꝑ̄mittere aliquē inſciumab aſtuto circōneniri. ideo ut oſtendat̉ prīapermiſſio eſſe iuſta. pars iſta duas habet.¶ In prima determinat cur deus hominem

E