Diſticlio.1

perſone increate. uel uere uel modo trāſumpto. ¶ Iſte tn̄ modꝰ accipiendi non ꝯpetitꝓpoſito. et ꝑ hoc patent qͣ obiecta ſunt. ¶Item q̄ritur d̓ hoc ꝙ dicit In principio .i. infilio creauit d̓s celū ⁊ terraꝫ. Si enim creatiomutatio ē. ⁊ in filio nihil mutatur. ergo in filio nihil creatur. ¶ Iteꝫ q̄ritur quare iſta accipitur pater eſt in filio ⁊ creat in filio. ita ꝙhec p̄poſitio. in. refertur ⁊ ad v̓bum eēndi ⁊ad v̓bum operandi. hec auteꝫ non recipiturpater eſt ꝑ filiuꝫ. qͣꝫuis iſta recipiatur pateroperatur ꝑ filiū. ¶ Queritur etiā quaꝫ habitudinem importat hec p̄poſitio. ꝑ. cū dicit̉pater creat per filiū. ¶ ℟. dd̓m ꝙ hec p̄pōin pōt importare cālitatem. ⁊ pōt importare idētitatem. cauſalitatē cum d̓r oīa ſunt ind̓o. idētitatem ut cū dicitur pater eſt in filio.Hec aūt p̄poſitio. p. qͣꝫtum eſt d̓ ſe importat cālitatem. Dico ergo ꝙ ꝯuenienter dicitur d̓s oꝑari in filio. ⁊ rōe idētitatis qꝛ pateroperans ē in filio. ⁊ rōne cālitatis qꝛ filiꝰ eſtcā effectus ꝓducti a pr̄e. ⁊ ideo hec p̄poſitioin cū ſuo caſuali accipitur in diuinis cū v̓biabſolutis ⁊ cū tranſitiuis rōne duplicis habitudinis .ſ. cālitatis ⁊ idētitatis. Hec aūt prepoſitio ꝑ. qm̄ importat habitudinē cauſe etprincipii. non reꝑitur niſi in illis v̓bis q̄ important aliquē effectum reſpectu cuius filiuſhabet cālitatem. ⁊ ideo recipitur ꝙ pr̄ oꝑat̉per filium. ſed tn̄ non recipitur ꝙ pr̄ ſit ꝑ filium. Sed hec planius dicta ſūt in primo li.diſ. xxxij. Et ideo ad pn̄s ſufficiant hec.¶ Diſtinctio. xiiij.Ixit quoqꝫ d̓s. fiat firmamētuꝫ ⁊cͣ ¶Supra egit magr̄ d̓ꝓductiōe illiꝰ forme q̄ eſt qͣ-ſi generale principiū diſtinguēdi ceteras corporales formas. In hac ꝑteagit d̓ ꝓductione reꝝ qͣꝫtum ad formas ſpeciales Et qm̄ quedam res ſunt ſimplices. cdam mixte. ſiue q̄dam ſunt inſenſibiles. qͥdam ſenſibiles. Ideo pars iſta hēt duas partes. In prima agit magr̄ d̓ ꝓductiōe ſimpliciuꝫ ⁊ infenſibiliū. In ſcd̓a uero d̓ ꝓductionemixtoꝝ ⁊ ſenſibiliuꝫ. infra diſ. xv. ibi. vlxitquoqꝫ d̓s. ꝓducant aque reptile ⁊cͣ ¶ Et qm̄

corpora ſimplicia ſiue inſenſibilia ſūt in duplici dr̄a. Quedā eniꝫ ſunt ꝯtinētia. quedaꝫꝯtenta. ideo ꝑs prima duas hꝫ. In prima agit d̓ ꝓductione ⁊ diſtinctōe corporaliū qͣꝫtūad res ꝯtinentes. In ſcd̓a uero qͣꝫtuꝫ ad resꝯtentas. ibi. Seqͥtur dixit d̓s ꝯgregētur ac̄⁊ ¶ Prima ꝑs in qͣ .ſ. agitur de rebus ꝯtinentibus utpote de celis ⁊ celoꝝ diſtinctione hētqͣttuor ꝑtes. In prima det̓inat celoꝝ naturā.In ſcd̓a tangit qōnem de figura. ibi Querietiaꝫ ſolet angulus figure ⁊cͣ. Inicia q̄rit demotu. ibi Queritur etiā ſi ſtet aut moueat̉.In qͣrta uero remouet quoddam dubiuꝫ. ibiPoſt hec qri ſolet quare ⁊cͣ. ¶ Oēs he ꝑtesremanēt indiuiſe p̄ter primaꝫ q̄ diuiditur induas. In prima determīat naturā celoꝝ ẜ ueritatē. In ſcd̓a ẜ quorūdā opinionē. ibi Quidam v̓o celum ⁊cͣ. Et ſic breuiter tria inquirit magr̄ in hac ꝑte. celoꝝ naturā. ⁊ figuram⁊ motum.D intelligentiaꝫ aūt huius ꝑtiſincidit hic qō de celis. Et qͦruntur hic tria. ¶ Primo ergo decelis qͣꝫtuꝫ ad naturā. Scd̓a qd̓eſt d̓ eis qͣꝫtuꝫ ad figurā. ¶ Tertia qō eſt qͣꝫtum ad motoris influentiā. ¶ Circa primūq̄runtur duo. ¶ Primo qͣritur de natura celicryſtallini. ¶ Scd̓o de natura celi firmam̄ti.Irca primū ſic ꝓceditur. Et ꝙritur vtꝝ celuꝫ cryſtallinū ſit d̓natura aq ¶ Et ꝙ ſic uidetur ꝑauctoritate ſcripture. Gen̄. primo. Fiat firmamentū in medio aqͣrum ⁊ diuidat aqͣs ab aquis. qͥ aūt ſola diuiſiōe diſtīguntur ſunt eiuſd̓ nature. ergo aque qͣ ſuntſuꝑ firmamentū ⁊ q̄ ſub firmamēto ſūt eiuſdeꝫ nature. ¶ Si tu dicas ꝙ firmamentū ibiuocatur non celū ſidereū ſed aer. Obuiat textus ſequēs. ubi dicit̉ ꝙ ſtelle poſite ſūt infirmam̄to. obuiat etiā illud qd̓ ſcribit̉ Dan̄.iij. Bn̄dicite aque qͣ ſuper celos ſunt dn̄o. etpoſtea ſubdit̉. Bn̄dicite ſol et luna. ergo acͣille ſunt ſuꝑ ſolem. ¶ Si tu dicas aqͣs illaseē ſpūales. obuiat illud qd̓ dicitur in p̄s. Extendaꝫ celum ſic̄ pellem qͥ tegis aqͥs .ſ. eius.ſed celū extenſuꝫ eſt corporale. ergo aque qͣtegunt ſūt corporales. ¶ Item hoc uideturQ