d

magnus mūes deſeruiat nen tātuꝫ regi ſedetiam toti familie. nec aliquem abiicit nec d̓ſpicit ut ei nō miniſtret propter uilitateꝫ ꝑſone. non enim cōſiderat quis eſt. ſed cuiusſeruus eſt. Sic ⁊ in propoſito intelligēdumeſt ſe habere. Angelus enim non hominiꝓpter ſe miniſtrat. ſed propter deum cuiꝰ gerit imagineꝫ. Uel aliter dici poteſt ꝙ v̓buꝫillud intelligitur de miniſterio ſubiectioninon preſidētie. Tuſtodire autem hominemet ſi miſterium dicat. magis tamen īportatangelum preſidere homini qͣꝫ eſſe ſubiectū¶ Ad illud quod queritur Utruꝫ habeat agratia uel a natura: vicēdū ꝙ ab utroqꝫ habet. quia .n. de natura ſua fortōr ē homine⁊ potentior. ⁊ ſimiliter in gratia eſt excellētior ⁊ ſtabilior adeo ut plus excedat hoīeꝫqͣꝫ excedat pedagogꝰ ꝑuuluꝫ. Iō ꝯuenit angelo ⁊ ex natura ⁊ gratia ut homo cōmittatur eius cuſtodie ⁊ tutele ¶ Ad illud qd̓ obicitur ex parte dei ꝙ dominꝰ ē cuſtos perfectus. dd̓ ꝙ perfectio diuine cuſtodie non excludit utilitatem cuſtodie angelice. Sicut .n.deus operatur in omībus rebus ⁊ tamē eiꝰoperatō operatōnes creaturaꝝ non excludit ſed conſeruat ⁊ adiuuat. nec tamē eiusoperatio eſt imperfecta ut operatō naturecreate ſuperfluat. Sic intelligēdū ē de cuſtodia. Sic .n. deus propter ſue bonitatis manifeſtatōnem ⁊ ordinis ſapientie oſtenſioneꝫcreaturis cōmunicauit poſſe operari. ⁊ in alias creaturas effectū ſuuꝫ imprimere. ip̄o tamen non deſerente ſꝫ cooꝑante. Sic deditangelis poſſe homineꝫ cuſtodire. cuꝫ tamena ſeruorum ſuorum cuſtodia ip̄e nūqͣꝫ deſiſtat. quia tale poſſe competebat āgelice nature ⁊ gratie. Et una iſtarum cuſtodiarumalteri nō preiudicat. īmo diuina facit ad anZęlice cuſtodie perfectōnem. angelica ueroad perfectōris diuine cuſtodie manifeſtatōneꝫ. ¶ Ad illud quod obicitur ꝙ deus ꝑ ſeip̄m debuit redimere. ergo per ſeip̄m debuit cuſtodire. dd̓ ꝙ non eſt ſimile. Redimereenim eque magnū ē ſicut condere. ⁊ ideo ſicut nullus alius debuit eē conditor niſi deꝰ.ſic nullus alius debuit eſſe redēptor. Cuſtodire autem dicit aliquem effectuꝫ beneficentie qui magis eſt exterius qͣꝫ interius. ⁊ id̓onō ē tantus. Nec ualet illud quod obicitu.

ꝙ non minor eſt uirtus tueri bona qͣꝫ acqͥrere. dd̓ .n. ꝙ illud tunc ueruꝫ ē quādo conẜuatio ⁊ acqͥſitō ē ī ptāte eiuſdē v̓tutis.Ecundo queritur Utrum competens fuerit angelum deputari ad cuſtodiam homīs cōditi.¶ Et ꝙ non uidet̉. angelus deputatur ad cuſtodiam homīs ꝓpter ſupplendos eius defectus. ſed in homine ẜm ſtatuꝫnature inſtitute nulli erāt defectus. ergo adeius cuſtodiam non debebat deputari aliqͥsangelus. ¶ Item homo ẜm ſtatum natureinſtitute non erat magis pronus ad malumqͣꝫ nnus angelus in ſuis naturalibus cōſtitutus. ergo ſi angelus conditus nullius cuſtodie eſt cōmiſſus niſi ſoli diuine. uideturſimiliter ꝙ nec homo in ſtatu īnocentie conſtitutus. ¶ Item cuſtodia dicit quādam cōfidētiam in cuſtodiente reſpcū cuſtoditi. ſedanima humana ſolus deus maior eſt niſi deprauetur per peccatū. ergo ſi homo in ſtatu innocentie nulla culpa erat deprauatusnon debuit ei per officium cuſtodie preſidere aliquis angelus. ¶ Item ſi ad cuſtodiaꝫhomīs inſtituti deputatur angelicus ſpirit̉ergo cum uirtus homīs ſit modo per pecctum multipliciter deiecta. uidetur ꝙ uni homini non ſufficiat unius angeli cuſtodia. etgo ſi nunc uni homini lapſo ſufficit unus. nidetur ꝙ tunc non indigebat cuſtodia alicui¶ Contra. ſr̄ illud Mathei. xviij. Angeleorum ⁊c. glo. Hiero. magna dignitas aīaꝫut unaqueqꝫ ab ortu natiuitatis ſue habeat̉ad ſui cuſtodiam angelum deputatum. ſi etgo deputatio cuſtodie angelice pertinet addignitatem anime. cum anima ẜm ſtatu nature inſtitute dignior eſſet qͣꝫ ẜm ſtatuꝫ nature lapſe. uidetur ꝙ ſi nunc habet angelūad ſui cuſtodiam deputatum ꝙ multo magis tunc. ¶ Item pronior eſt deus ad miſerandum qͣꝫ ad cōdemnādum. ergo ſi homēin ſtatu nature inſtitute habuit angelū mlum tentantem. ergo multo fortius diuinamiſericordia debuit ſibi dare angelum cuſtodientem. ¶ Item angeli deputati ſūt nobis cuſtodes ut per eorum oꝑatōnem retrahamur a malo. ſed homo in ſtatu innocētie