MA.

nos. aut ad nos conuertitur. aut non. Si nōergo fruſtra mittitur. Si ſic. cum non poſſit ſiml̓ ⁊ ſemel moueri diuerſis motibꝰ. ergo deſinit eē beatus. ¶ Item uidet̉ ex hocgenerari angelo piudiciuꝫ. quia quātūcūqꝫaliquis ſit feruētis charitatis feruētius mouetur quādo mouetur in deum qͣꝫ qn̄ mouetur ī ꝓximū. ergo feruētius mouet̉ angelus cum deo aſſiſtit qͣꝫ cum nobis miniſtratſed cum minuitur feruor dilectōnis minuit̉dilectio deuotōis. ergo miſſio angelorū adnos ⁊ minuit ī eis feruorē charitatis ⁊ d̓liciasiocunditatis. ergo eſt in p̄iudicium eorum.Item hoc ip̄m uid̓t̓. anima ꝙͣuis hēat plur̄spotentias. tamen quia ille potentie in unaſubſtantia ſimplici radicātur. cum ītēdituruna remittitur altera. ergo pari rōne in angelis. cum angelus ſollicitatur circa ea queſunt uirtutis mīſtratiue. minuitur eius contemplatio. ergo ⁊ dilectio. ¶ Itē angelꝰ beatus locatur in celo empyreo tāqͣꝫ in loco cōgruo ſibi deputato. ergo appetit ibi eē. ſiergo egreditur extra empyreū aliquis appetitus erit in eo incompletꝰ. ergo uideturꝙ miſſio in angelis ponat incōpletōnem. ſiergo angeli beati ſunt in ſtatu oīmode perfectionis. uidetur ꝙ nullo modo competateis mitti. ¶ ℟. dd̓ ꝙ abſqꝫ dubio beati angeli ad nos mittūtur a deo. ⁊ ſi de hoc poſſint aſſignari plures rōnes. vna tamē potiſſima ſumitur ex lege charitatis. hec .n. miſſio concordat charitati diuine ⁊ charitati angelice ⁊ humane. charitati diuine qͥa ī hocmanifeſtatur diuina bonitas cuꝫ noſtraꝫ ſalutem diligat. dum nobiliſſimos ſpūs qͥ eiintima charitate cōiūgunt̉ dirigit ⁊ trāſmittit ad procurādum ſalutem noſtraꝫ. Cōpetit etiam charitati angelice. cum .n. charitatis ardentis ſit maxime deſiderare alioruꝫſalutem. ob quā etiam dicit dn̄o ſicut dixityſaias. Ecce ego domīe mitte me. ⁊ angeli poſſunt nos iuuare ꝓ eo ꝙ uidēt nos ſuoauxilio indigere ⁊ malos angelos nos indeſinenter impugnare. ideo ꝙ ad nos mittantur lex exigit charitatis angelice. Competit etiam hoc charitati humane que qm̄ ꝑuula eſt qͣꝫdiu ſumus in uia indiget foueri ⁊nutriri ⁊ excitari. ⁊ qm̄ angeli ſunt cōciuehomībus cum non ſint eis iuncti ꝑ ſimilito

dinem nature que excitat ad amorem opoſtuit iangi ꝑ obſequium beneficentie. Underōnes ad hoc inducte ſunt concedende .Ad illud ergo quod obicitur in ꝯtrariuꝫ. ꝙdeus nobis preſens eſt. dd̓ ē ꝙ qͣꝫuis deusſit preſens. tamē ꝓpter cecitatem ⁊ caligīeꝫintellectus noſtri in qua ſumus ip̄m cognoſcimus ut abſentem. ⁊ quia illi ſpūs ꝓpt̓erclaritatem lumīs ⁊ beatitudis perfectōemſemper uident deum facie ad faciem. ⁊ ſūtei preſentes quēadmoduꝫ illi qui ſunt ī camera regis indicant his qui ſunt exteriusregis uolūtateꝫ. ⁊ ad hoc mittūtur a ſuo domino. ſic intelligēduꝫ eſt in propoſito. Necualet. Dominus pōt per ſe facere. ergo nōdebet ad hoc nuncium mittere. multa enimpōt ille qui preeſt per ſe facere que tameniniūgit ſeruo uel nuncio ut ſeruetur in miniſterio ⁊ actōnibus decens ⁊ congruus ordo. ¶ Ad illd̓ quod obicitur ꝙ filiꝰ ⁊ ſpūsſanctus ſufficiēter procurāt ſalutem noſtrā.dd̓ ꝙ et ſi ꝓcurarēt ſufficiēt̉ qͣꝫtū ē ex ſe. nōtamen excludunt noſtri liberi arbitrij libertatem. coadiutores .n. dei ſumus ſicut dicitapl̓us. ⁊ quia noſtrum arbitrium pigrum eſt⁊ non bene gratie cooꝑatur. iō indiget excitari. ad hoc autem nullus eſt. magis idoneqͣꝫ ſit angelus. ⁊ iō cōueniēs ē ut ad nos mittant̉. non ꝓpter indigētiam ꝓcuratōnis ſalutis nr̄e ex parte filij uel ſpūs ſancti. ſed ꝓpter negligētiam cooꝑatōnis ex parte nr̄i.Ad illd̓ quod obicitur ꝙ ſi mouet erga nosnon ergo erga deum. dd̓ ꝙ illud argumētūdupl̓r peccat. primū quide qͥa nō mouet̉ erga nos niſi propl̓deum. vno motus eiꝰ nōquieſcit in nobis ſed nos ſemꝑ refert ad deum. ⁊ ideo motus ille non aufert motum indeum. ſꝫ potius diſponit ad illum. Alia etiāratō ē. quia ꝙͣꝫuis una ſubſtātia runica potētia ſimul ⁊ ſemel non poſſit ſe cōuerter̄ addiuerſa per naturam. pōt tamē per diſpenſatōneꝫ diuinam ſiue per gratiā perfectamcuiꝰ mōi eſt gloria. Unde angelus ſimul ⁊ ſemel ⁊ d̓ nobis cogitat ⁊ d̓ deo. ſic etiam eritd̓ beatis. Et per hec patēt duo ſequētia. ſcꝫd̓ amiſſione feruoris charitatis. ⁊ remiſſiōeactōnis uirtutis agentis. hoc enim uerum ēubi una conuerſio impedit alteram. qd̓ qͥdēnon eſt in ꝓpoſito. Et iſtud ſatis claruꝫ eſt

I5