incorruptibilis et ꝓpinquus ad gloriā ē cōditus. ideo eſt ei tempus breue p̄fixum. homini uero terminus longus. ſed quia deusſic ꝯdidit vniuerſuꝫ ut maior et potentiorminorem adiuuet. ideo non tantum angelodedit uim ꝯtemplatiuam qua mereretur etad deum ꝯuerteretur. ſꝫ etiam admīſtratiuam qua homī ſuffragaret̉. qͥa ergo uis cōtemplatiua erat ip̄ius angeli in ſe. qͣntuꝫ adillam p̄fixum eſt ſpatium merendi uſqꝫ adſprimam ꝯuerſionem uel auerſiōem. ſꝫ qͥaadmīſtratiua ualet reſpectu habitꝰ ad hoīeꝫideo p̄fixū eſt angelis ſpatiū merendi quouſqꝫ hoīes aſſumerentur totalit̓ ad gloriaꝫ.manſit ergo qͣntum ad uim iſtam. ſtatꝰ merendi uel demerēdi. et manet uſqꝫ ad dieꝫiuditii. ſꝫ quoniam meritū ⁊ demerituꝫ noneſt inui admīſtratiua niſi ꝑ ꝯtemplatiuamet in bonis ꝯtemplatiua ita ē ꝯuerſa ad bonum ꝙ non poteſt auerti. ideo admīſtratīanon habꝫ niſi locum ⁊ ſpatiū merendi. ecōtra. quia in malis ita eſt auerſa ꝯtemplatīaꝙ non poteſt ꝯuerti. id̓o qͣntum ad mīſtratiuam non hꝫ niſi locum et ſpatiū demerēdi. ⁊ in hoc patet ꝙ diuinū decretuꝫ manetiuſtum ⁊ inuiolatū. qͥa tempus qd̓ a ꝯdictōne p̄fixerat non debuit auferre nec hoīs necmalis. iuſtis quidē diligentibus deū ſpatiūillud ꝯuerſum eſt in bonum. impiis auteꝫ etpeccatoribus angelis ꝯuerſum eſt in malū.⁊ ide o patet quo creſcit mala uolūtas ī malis qͣntum ad uim admīſtratiuā ſolū. nec eſtoīno ſimile in boīs ⁊ malis. qͥa uolūtas ī bonis ꝓpter influentiam ꝑfectam ſtatim ueītad terminū. ⁊ ideo ꝙͣuis plura bona facianttam uoluntas bona ꝓpter hoc non intenditur. ſꝫ in malis non eſt ita. quia corruptō uenit ab ipſis. ⁊ non poterunt ita ſe inficere.qui ad hec magis qͣꝫdiu durat tempus. vn̄et creſcit in eis malicia ⁊ etiā appetitus nocendi ⁊ domīandi homībus. non ſic in angelis bonis. Concedende igitur ſunt rōes probantes ꝙ mala uolūtas in demonibꝰ intendatur ⁊ creſcat. tum qͣntum ad uim adminiſtratiuam ſiue in ꝯꝑatōne ad hominem.¶ Ad illud quod obicitur. ꝙ inordīate mouetur in deum. dd̓ ꝙ ſicut in damnatis inordinatus motus uolūtatis cōuerſus eſt inpenam. et imputatur in ſupplitiū nō in de-

meritū. ſic in angelis malis in penam ē cōuerſus ille inordinatus motus. ¶ Ad illudquod obicitur. ꝙ in omni peccato cōtēplatꝭdeus. dd̓ ꝙ non eſt peccatum quin aſſit uisꝯtemplatiua. ⁊ qui ſit in deum aliquo mō.ſed tamen diſtinguntur hic ad inuicem qͣntum ad principalitatem actuū. Dicitur enīaliquod peccatum eſſe in deum. aliquod inꝓximum. aliquod qͣntum ad uim admīſtratiuam. aliquod qͣntum ad ꝯtemplatiuam. etẜm ꝙ diſtinguntur ſic loquimur ¶ Ad illoquod obicitur in ꝯtrarium. ꝙ oppoſita nata ſunt fieri circa idem. dd̓ ꝙ illud habꝫ inſtantiam in accedentibus inſeꝑabilibus. ſiueſit inſeꝑabile per naturam ſiue ꝑ acquiſitōnem. quia ergo in angelis bonis eſt gratiainſeꝑabiliter. id̓o impoſſibile eſt ꝙ inſit culpa. econtra intelligendum eſt in malis āgelis. accidens enim inſeꝑabile. aut eſt naturale. aut quaſi in naturam ꝯuerſum. ⁊ in eis q̄naturaliter inſunt habet illud uerbum īſtantiam etiam ẜm Philo. ¶ Ad illud qd̓ obicitur de ſtatu hominis mortui. iam patꝫ qnon eſt ſimile. quia ſimpliciter exiit ſtatuꝫmeriti. angelus non. ¶ Ad illud quod obicitur de angelis bonis ꝙ non augetur ī eisbona uoluntas. pꝫ ꝙ non eſt ſimile. qͥa uoluntas bona non ita eſt ab oꝑe ut malitia.¶ Ad illud quod obicitur de ſimplicitateangeli. dd̓ ꝙ illud argumentum deficit dupliciter. primo quia uoluntas deliberatiuacum ſit libera non mouetur ẜm totum ſuūpoſſe. qͣꝫuis nullum habeat retardatiuū. ⁊ illud manifeſtum eſt. quia angelus magis diligit unū qͣꝫ aliū. ⁊ magis odit unū qͣꝫ aliumſꝫ hoc nō eēt ſi totalit̓ moueret̉ in quēlibꝫ.et id̓o rō nō ualꝫ. Preterea. alius defectuseſt ibi. qͥa eſto ꝙ qͣntum poſſꝫ ſe ꝯuerteretprīa uite. adhuc poſſꝫ magis. qm̄ peccare ēpoſſe deficere ⁊ poſſe moueri inordinate. ⁊qͣꝫuis nō poſſit ītēſius moueri qͣntū ad motū pōt tn̄ magis d̓ordīari. qͥa ſꝑ pōt creſcere ꝓnitas ⁊ īclinatō ad malū. ⁊ ita pꝫ illud.¶ Ad illd̓ qd̓ obicit̉ ꝙ n̄ pōt euitare. dd̓ ꝙfalſū ē. qͣꝫuis enī malitia uolūtatis nō poſſitīmutare. tn̄ pōt ceſſare a nocumēto qd̓ hofac̄. ⁊ ꝓpterea ip̄e īduxit ſe ī hāc nccītatē etnō penitꝫ. ⁊ id̓o n̄ excuſat̉. nullꝰ enī excuſat̉ꝑ nccītate īductā niſi peniteat d̓ inductōne.