accidētale qd̓ cauſetur uel ortū habeat abaccidēte. ſed potiꝰ cōſequitur formā in materia. uel naturā ī ſuppoſito. Ex his patꝫueritas ꝓblematis ⁊ diſſolutio obiectionum ꝓ ꝑte. Si eīꝫ queratur Utrū ꝑſōalis diſcretio ſit ꝓprietas ſubſtātialis ul̓ accidentalis? Si ſubſtātialis ꝓprietas dicat̉qͥa īmediate ſeqͥtur ſubſtantiā. ſic dicendūeſt eē ſubſtantialem. ſi ſubſtātiale dicat̉.quia non exit genus ſubſtātie. Dicenduꝫꝙ quoddāmodo ſic ⁊ quoddāmodo nō.Similiter ſi dicatur accidētalis ꝓprietasque cauſatur ab accidētibꝰ. ſic dicendumſimpliciter ꝙ nō. Si uero ē accidentalisqͥa eſt ī genere accidētis. Sic pōt dici ꝙquoddāmodo ſic quoddāmodo nō ẜm diſtinctioneꝫ p̄facta. ¶ Qd̓ ergo obicitur.ꝙ ꝑſonalis diſcretio ꝑtinet ad ſubſtantiā⁊ nō cauſatur ab accidētibus. hoc totū cōcedendū eſt. ¶ Qd̓ obicitur ī oppoſituꝫꝙ ꝓpriū omne manat de genere accidentiuꝫ. Dicēdū ꝙ Boetiꝰ loquit̉ de ꝓpriapaſſione. ⁊ hāc dicit emanare de genereaccidētiū. nō quia nō cauſetur ex prīcipiisſubiecti. ſed qͥa ⁊ ſi ex ip̄is cauſetur. foraliter tamen ē in genere accidentiū. Dupliciter ergo deficit illa rō. Prio qͥa peccat in ītellectu huiꝰ nomīs ꝓpriū. Eſt .n.ꝓprietas qͣꝫtū ad rem. ⁊ ē ꝓprietas qͣꝫtuꝫad modū. Boetiⁿ ītelligit de eo qd̓ realiter eſt ꝓpria paſſio. nō de eo qd̓ ē proprietas qͣꝫtū ad modū. Proprietas auteꝫindīdualis aūt ꝓprietas ꝑſonalis ⁊ ſi uideatur dicere ꝓprietate ꝯſequēteꝫ eē ſicutaccidēs. realiter tamē nō dicit niſi apꝓpriatione prīcipioꝝ ꝑ indīſionē. hoc dico qͣꝫtuꝫ ad ꝓprietatē indidualem. Sil̓r ꝓprietas ꝑſonalis non dicit ultra hoc niſi dignitateꝫ ſiue nobilitate nature rōnalis. que nobilitas non ē ei accn̄talis. īmo ſimpliciter⁊ oīno eēntialis. Peccat etiā p̄dicta rō īmalo ītellectu p̄dicati. qͥa ꝓpriū dicit̉ manare de genere accidētiū. nō quia manatab accidētibꝰ. ſed qͥa manat a ſubſtantiaexiſtēs de genere accidētiū. Sic ī ꝓpoſito. vnde ſicut unitas que ē prīcipiū nūeriortū habꝫ a prīcipiis ſubſtātie accn̄taliterad ip̄am relatis. nō aūt a principio aliquoqd̓ ſit in genere accidentis. Sic intelligi
pōt de diſcretione ꝑſonali ẜm id qd̓ in eaaccidetale ē. utpote cōꝑatio ad alterā ꝑi̓onam reſpectu cuiꝰ habꝫ diſtīgui ⁊ nūerariet eminētia dignitatis ī ſuppoſito reſpcualteriᵐ nature qͣs nō habuit natura hūanain xp̄o. ¶ Qd̓ obicit̉. ꝙ diſcretio ꝑſonalis ē ꝑͤ qualitatē. Dicendū ꝙ ītelligitur. d̓qualitate que ē in genere quālitatis qͣꝫtuꝫad modū. nō aūt quātū ad rē. His enimduobꝰ diſtīguntur p̄dicata. uel qͣꝫtū ad eēntiam. uel qͣꝫcum ad modū. ⁊ aliqͥd eſt ī genere ſubſtātie qd̓ nihilominꝰ habet modūaccidētis. vnde etiā ꝯſueuit diſtīgui qualitas dupliciter .ſ. ſubſtātialis ⁊ accidētal̓.Uel pōt dici ꝙ Ricar. loquitur de diſtīction ꝑſonali qͣꝫtū ad noſtra cognitionem. ⁊qͥa cognitio noſtra ē ꝑ accidetales qualitates. dixit ꝑſonas creatas diſtīgui qͣlitate.Et ꝑ hūc modū intelligitur uerbuꝫ Porphirii qui dicit īdiuiduū ꝯſtare ex collection ꝓprietatū. Loqͥtur eim ẜm rōnem etcognitione nō ẜm rem. et ſic pꝫ tertiuꝫ.¶ Qd̓ obicitur. in xp̄o hūana natura nō habuit ꝑſonalitatē. Dicendū ꝙ hoc ē rōneilbꝰ eminētie que cōſeqͥtur ad nobilitateꝫ⁊ illa ſuꝑeminētia dicit quādaꝫ dignitateꝫacciictalē ſicut priª oſteium ē. que amniitipōt nō ſolū ꝑ ceꝑditionē. ſed etiā ꝑ dignioris ſuꝑīductione. ſicut alibi meliꝰ dicet̉.¶ Qd̓ obicit̉ de ſenſu ⁊ ītellectū. Dicēduꝫꝙ ⁊ ſi ſenſus ſolūmō ſit ſignificatiuū ītellectꝰ tamē pōt eē nō ſolū uttum. ſed etiaꝫſingulariū. vnde nō eſt ītelligēda illa dr̄acū p̄ciſiōe. ⁊ hoc pꝫ. quia ſolus intellectusꝯphendit ītrinſeca pricipia petri ⁊ platonis. ⁊ circūſcriptis oībus accidētibus diciteos eē diſcretos ⁊ diſtīctos. ¶ Qd̓ obicitde nūero. Dicendū ꝙ ſicut unitatē ſubſtātialē ꝯſequitur unitas accidētalis īſeꝑabiliter. que non ē prīcipiū indīſiōis ſed ꝯſequēs ad illā. ſic diuerſitate ſubſtātialē conſequitur nuerꝰ īſeꝑabiliter. tamē ẜm reꝫ ⁊naturā diſtīctio illa ē a ſubſtātiali prīcipionon accidētali. et ſic patꝫ totum.Ertio queritur Utrū diſcretio ꝑſonalis ſit a ꝑte prīciptiformalis uel materialis? Et