Druckschrift 
Commentarius in secundum librum Sententiarum Petri Lombardi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

accidētale qd̓ cauſetur uel ortū habeat abaccidēte. ſed potiꝰ cōſequitur formā in materia. uel naturā ī ſuppoſito. Ex his patꝫueritas ꝓblematis diſſolutio obiectionum ꝑte. Si eīꝫ queratur Utrū ꝑſōalis diſcretio ſit ꝓprietas ſubſtātialis ul̓ accidentalis? Si ſubſtātialis ꝓprietas dicat̉qͥa īmediate ſeqͥtur ſubſtantiā. ſic dicendūeſt ſubſtantialem. ſi ſubſtātiale dicat̉.quia non exit genus ſubſtātie. Dicenduꝫ quoddāmodo ſic quoddāmodo.Similiter ſi dicatur accidētalis ꝓprietasque cauſatur ab accidētibꝰ. ſic dicendumſimpliciter. Si uero ē accidentalisqͥa eſt ī genere accidētis. Sic pōt diciquoddāmodo ſic quoddāmodo ẜm diſtinctioneꝫ p̄facta. Qd̓ ergo obicitur. ꝑſonalis diſcretio ꝑtinet ad ſubſtantiā cauſatur ab accidētibus. hoc totūcedendū eſt. Qd̓ obicitur ī oppoſituꝫ ꝓpriū omne manat de genere accidentiuꝫ. Dicēdū Boetiꝰ loquit̉ de ꝓpriapaſſione. hāc dicit emanare de genereaccidētiū. quia cauſetur ex prīcipiisſubiecti. ſed qͥa ſi ex ip̄is cauſetur. foraliter tamen ē in genere accidentiū. Dupliciter ergo deficit illa. Prio qͥa peccat in ītellectu huiꝰ nomīs ꝓpriū. Eſt .n.ꝓprietas qͣꝫtū ad rem. ē ꝓprietas qͣꝫtuꝫad modū. Boetiⁿ ītelligit de eo qd̓ realiter eſt ꝓpria paſſio. de eo qd̓ ē proprietas qͣꝫtū ad modū. Proprietas auteꝫindīdualis aūt ꝓprietas ꝑſonalis ſi uideatur dicere ꝓprietate ꝯſequēteꝫ ſicutaccidēs. realiter tamē dicit niſi apꝓpriatione prīcipioꝝ indīſionē. hoc dico qͣꝫtuꝫ ad ꝓprietatē indidualem. Sil̓r ꝓprietas ꝑſonalis non dicit ultra hoc niſi dignitateꝫ ſiue nobilitate nature rōnalis. que nobilitas non ē ei accn̄talis. īmo ſimpliciter oīno eēntialis. Peccat etiā p̄dicta īmalo ītellectu p̄dicati. qͥa ꝓpriū dicit̉ manare de genere accidētiū. quia manatab accidētibꝰ. ſed qͥa manat a ſubſtantiaexiſtēs de genere accidētiū. Sic ī ꝓpoſito. vnde ſicut unitas que ē prīcipiū nūeriortū habꝫ a prīcipiis ſubſtātie accn̄taliterad ip̄am relatis. aūt a principio aliquoqd̓ ſit in genere accidentis. Sic intelligi

pōt de diſcretione ꝑſonali ẜm id qd̓ in eaaccidetale ē. utpote cōꝑatio ad alterā ꝑi̓onam reſpectu cuiꝰ habꝫ diſtīgui nūerariet eminētia dignitatis ī ſuppoſito reſpcualteriᵐ nature qͣs habuit natura hūanain xp̄o. Qd̓ obicit̉. diſcretio ꝑſonalis ē ꝑͤ qualitatē. Dicendū ītelligitur.qualitate que ē in genere quālitatis qͣꝫtuꝫad modū. aūt quātū ad. His enimduobꝰ diſtīguntur p̄dicata. uel qͣꝫtū ad eēntiam. uel qͣꝫcum ad modū. aliqͥd eſt ī genere ſubſtātie qd̓ nihilominꝰ habet modūaccidētis. vnde etiā ꝯſueuit diſtīgui qualitas dupliciter .ſ. ſubſtātialis accidētal̓.Uel pōt dici Ricar. loquitur de diſtīction ꝑſonali qͣꝫtū ad noſtra cognitionem.qͥa cognitio noſtra ē accidetales qualitates. dixit ꝑſonas creatas diſtīgui qͣlitate.Et hūc modū intelligitur uerbuꝫ Porphirii qui dicit īdiuiduū ꝯſtare ex collection ꝓprietatū. Loqͥtur eim ẜm rōnem etcognitione ẜm rem. et ſic pꝫ tertiuꝫ. Qd̓ obicitur. in xp̄o hūana natura habuit ꝑſonalitatē. Dicendū hoc ē rōneilbꝰ eminētie que cōſeqͥtur ad nobilitateꝫ illa ſuꝑeminētia dicit quādaꝫ dignitateꝫacciictalē ſicut priª oſteium ē. que amniitipōt ſolū ceꝑditionē. ſed etiā dignioris ſuꝑīductione. ſicut alibi meliꝰ dicet̉. Qd̓ obicit̉ de ſenſu ītellectū. Dicēduꝫ ſi ſenſus ſolūmō ſit ſignificatiuū ītellectꝰ tamē pōt ſolū uttum. ſed etiaꝫſingulariū. vnde eſt ītelligēda illa dr̄a p̄ciſiōe. hoc pꝫ. quia ſolus intellectusꝯphendit ītrinſeca pricipia petri platonis. circūſcriptis oībus accidētibus diciteos diſcretos diſtīctos. Qd̓ obicitde nūero. Dicendū ſicut unitatē ſubſtātialē ꝯſequitur unitas accidētalis īſeꝑabiliter. que non ē prīcipiū indīſiōis ſed ꝯſequēs ad illā. ſic diuerſitate ſubſtātialē conſequitur nuerꝰ īſeꝑabiliter. tamē ẜm reꝫnaturā diſtīctio illa ē a ſubſtātiali prīcipionon accidētali. et ſic patꝫ totum.Ertio queritur Utrū diſcretio ꝑſonalis ſit a ꝑte prīciptiformalis uel materialis? Et