OLUMMODOHoc inueni ꝙ deꝰ fecerit hominem rectuꝫet ipſe ſe infinitis immiſcuerit queſtiōibꝰ.Solicite conſiderantipreſentis libri .i. ſcd̓iſententiaruꝫ prīcipalem intentionē et totalem continuationeꝫ. illud occurrit ad quodſuam inquiſitionē dicit ſapiens eſſe ꝑductaꝫEccleſiaſtes. vii. in uerbo ꝓpoſito. Cū aūtcuncta tētaſſet in ſapientia et plus defeciſſꝫqͣꝫ profeciſſet. tādem hoc ſe inueniſſe fatetur. ꝙ deus fecerit hominem rectum ⁊c. Inquo uerbo duo clauduntur. ſcilꝫ ꝙ hominisrecta formatio et rectitudo eſt a deo. ⁊ hoctangitur cum dicitur. Deus fecit hominemrectum. Aliud eſt ꝙ hominis miſera obliquatio eſt a ſe ipſo. et hoc tāgitur cum dicitur. Et ipſe ſe infinitis miſcuit queſtionibus. In his autem duobus clauditur terminus totius humane comprehenſionis ut cognoſcat originem boni. et cognoſcendo requirat. et ad illam ꝑueniat et ibi requieſcat.et ut cognoſcat originē et principiū mali. etillud uitet et caueat. In his etiaꝫ clauditurtota intentio tractatus libri preſentis. quecirca duo uerſatur. ſcilꝫ circa hominis condictionem et eius deuiationem. Hominisautem condictio tangitur cum dicitur ꝙ deus fecerit hominem rectum. Qualiter autem intelligitur illud ꝙ deus fecerit homīeꝫrectū explicat Eccle. xxvii. vbi dicit Deꝰcręauit hominē de terra. hoc dicit qͣꝫtuꝫ adcorpus. et ẜm imaginē ſuam fecit illū. hocdicit ꝙͣꝫtum ad anime naturam. et iterū cōuertit illum in ipſaꝫ. hoc dicit quātū ad gratiam ſuꝑadditam que animā conuertit addeum per uirtutū habitus. et ideo ſubiungit. et ẜm ſe ueſtiuit illū uirtute. ¶ In hocuerbo oſtenditur ꝙ deus non tantū fecit homineꝫ poſſibilem ad rectitudinē ſuaꝫ ei imaginem conferendo. ſed etiā fecit hominemrectum ip̄m ad ſe conuertendo. Tunc eīmhomo rectus eſt quando intelligentia adectur ſumme ueritati in cognoſcendo. noluntas conformatur ſumme bonitati in diligendo. ⁊ uirtus continuatur ſumme poteſtati inoperando. hoc autem eſt quando homo ad
deum conuertitur ex ſe toto ¶ Primo ergohomo factus eſt cum intelligentia ſummeueritati equatur. Equari autem dico nonper omnimodaꝫ impletiōem. ſed ꝑ quādaꝫimitationem. Si eim ueritas ut dicit Anſelmus. Eſt rectitudo ſola mente ꝑceptibilis. ⁊ rectitudini nō poteſt equari niſi rectum. cum ītellectus noſter equatur ueritati neceſſario rectificatur. Tunc aūt equatquando actualiter ſe conuertit ad ueritateꝫveritas enim in actu diffinitur ꝙ ē adequatio rei et intellectus. Intelligentia autemnoſtra ad ueritatem conuerſa uerificatur. acꝑ hoc ueritati equatur. et dum equatur rectitudini rectificatur. quoniā ſine ueritatenullus recte iudicat. ut dicitur in libro de uera religione. et qui aſpicit ad ueritatemiudicat recte ẜm ꝙ dominus dixit SimoniLuce ſeptio. Recte iudicaſti ideſt recte decreuiſti. Similiter homo rectificatur dū uoluntas ſumme bonitati conformatur. Sūma eīꝫ bonitas eſt ſumma equitas ſiue iuſticia. Tanto eim quis melior quāto iuſtior.ſed ut dicit Anſelmus. Iuſticia eſt rectitudo uoluntatis. nihil autē conformatur rectitudini niſi rectum. Dum ergo uoluntasbonitati ſumme et equitati conformatur.neceſſario rectificatur. Tunc auteꝫ conformatur cum ad ipſam conuertitur diligēdo.vnde Hugo. Scio anima mea ꝙ dum aliquid diligis. in eius ſimilitudinem tranſſormaris. qui eīm diligit bonitatem rectus ē.Et hoc eſt qd̓ dicitur Can. primo. Rectidiligunt te. recti eīm ad tuam bonitatemſunt conuerſi. et tua bonitas ad eos inclinatur. unde anima expta clamat. et dicit. qͣꝫbonus iſrl̓ deus his qui recto ſunt corde. etquia ſoli recti exꝑiuntur. ideo rectos decercollaudatio. Nihilominus rectificatur homo dum uirtus ſumme poteſtati continuaRectū eīm eſt cuius mediuꝫ non exit ab extremis. extrema ſunt primū et ultimum.alpha ⁊ o. prīcipium ⁊ finis. medium interhec eſt operatio ꝑ quā efficiens ꝑuenit infinem. Illa ergo uirtus recta eſt cuiꝰ operatio eſt a principio primo et ad finem ultimū.quoniaꝫ ergo diuina uirtus omnia operaturet propter deum. hinc eſt ꝙ rectiſſima eſtin oꝑando. nihil autē cōtinuatur recto niſi
A