Sermo

aperuiſſe ſe nouit qui dixit. Paratum cormeū deuſ: paratū cor meū. Quomō oſtioeget Ieſus qui in euangelio ait. Ego ſuꝫoſtium? Miranda ratio. Oſtiū eſt: et pulſat ad oſtium. Intrare vult ꝑ quē quiſqͥsintroierit ſaluabit̉ ⁊ paſcua īueniet. Magna eſt oſtiorum diſtātia. Eſt enim oſtiūquoddā in argumentis nature: in ſacramentis eccleſie: eſt oſtiū in experimentisgratie. In primo illo oſtio naturalis rationis ductu innoteſcit nobis per oꝑa operans ſapientia. ⁊ ad aliquid veritatis ītromittitur. diuinitatis colligimus noticiaꝫ.nō tamen perſonalē in deitate diſtantiamcoſtio non diſtinguit̉ perſona: necratia. Ideo nō debet eſſe aſſiduconferī3: nō nimiꝰ ad hoc oſtiū pulſator. Perī in eo ꝙ ſalutaribꝰ īitiamur ſacranentis: ad eccl̓ie vnitatē intramus ad cōinionē ſanctoꝝ. In hoc ſecundo oſtiont. vt tamen quaſi forisſic quidā intusſint donec ad tertiū accedant: quod famiiarē iterp̄tamūacceſſum per charitatiſaffectū in copion quandā cōtemplationem dilecti. Oſtiū hoc tam ſecretū tam inatet: ſed ſoli ſponſe pretimū: nō oībet acceſſum. In Ezechiele multoꝝ oſtiorum diſtātias legis: quas modo lōgumeſſet proſequi. Uerūtamen parū quidemintereſſe reputo tu ne ad illū ingrediarisan ad te ipſe: niſi ꝙ tūc videris ingredi adip̄m: cū tu quaſi peruenis ⁊ prior rogas?Ip̄e vero ad telcuꝫ ip̄e te preuenit. pulſataffectum. improuiſus illabit̉: ⁊ nil tale meditantem; inſperate dulcedinis mouet attactu. Quādo pulſat hoc modo ad oſtiuꝫtuū: noli morari: ſurge feſtina: ne forte declinet. Nā ⁊ in hoc loco ſic habes. Peſſulum oſtij mei aperui dilecto: at ille declinauerat atqꝫ trāſierat. Cur abis Aeſu bone?cur declinas? cur defraudas dilectā a deſiderio ſuo? Tu deſideriū inducis: tu delectatiōem ſubducis. An forte hoc modo īmaiorē auiditatē ⁊ ardentius deſideriumcōcupiſcentiā protrahis: dū copiam ſubtrahis. Ita eſt. Plane iſta eſt. Iſte amorꝭfallacie ip̄m amorē magis inflammāt. adeius cumulū proficiūt dū ſic decipiūt Ille dominice reſurrectiōis apparitōnes qͣꝫbreues erāt: qͣꝫ ſubite. qͣꝫ ſucciſe. Quibuſdam vix iā agnitus eſt: ⁊ ſtatim elapſus ē.Nō ſe patit̉ ab aliquibꝰ tangi. Alijs clau-

ſis illabitur ianuis: oſtij apertione nō indigens. Illud enī oſtium maxime illi aperitur. qd̓ alijs omnibꝰ negocijs clauditurCū putatur teneri quaſi furatur p̄ſentiaꝫgratam: furtim accedēs ⁊ furtim recedēsGaudiū enim cōtemplationis inſtar eſtpuncti. Uelociter recedit et excellent̓ tranſcendit omnē humane capacitatis virtutem. Quo ip̄a vadit nō poſſumus equiseam in hac carne paſſibus ſequi. Dixi (inquit Salomon) ſapiens efficiar: ⁊ ip̄a lōgius receſſit a me. multo magis qͣꝫ anteaerat. Perceptio eius melius qͣꝫ pͥuatō docet qͣꝫ ſit tranſcendēs eius maieſtaſ. eo ip̄oquo vehemētior eſt/ velocius tranſit. Ip̄e(inquit) declinauerat atqꝫ tranſierat. Id̓one Ieſu bone declinaſti ad ſponſam vt tācito declinares ab ea. Ipſe (inquit) declinauerat atqꝫ tranſierat. Trāſierat me. trāſierat vires meas:. ꝑtranſijt me. Ideo qͣſiferre ⁊ ſubſiſtere nō valētē trāſijt me. Gladius eſt verbū dei: gladius eſt Ieſus: animam ſine mora ⁊ difficultate pertranſit:nō ſubſiſtēs: dū eius vehementiā liquefacta mens ſuſtinere nō valet. Flammeꝰ hicgladius eſt: ideo ſic̄ cera fluit a facie ignis.ſic anima ſuccenſa a facie eius. Anima (inquit) mea liquefacta eſt vt dilectus locut̉eſt. Uidetis qualiter ad ignitū eloquiumliquefecit animā. Peſſulū oſtij mei aꝑudilecto meo: at ip̄e clamauerat atqꝫ tranſierat. Ita in manifeſtatiōe dominice reſurrectionis que facta eſt duobꝰ illis euntibꝰin emaus ⁊ aperti ſunt oculi eorum ad cognoſcendū Ieſum: ſub ipſa apertiōis hora euanuit ab oculis eorum: vt ip̄i fatent̉.Nonne cor noſtrū ardens erat in nob̓ dūloqueret̉ ⁊c̄. Ardens erat in ip̄is in collocutione: liquefactū eſt in illa viſione vehementi: ſoliditatē ⁊ conſtantiā nō obtinēsQuid enim eſt Ieſum euanuiſſe: niſi illosin glorioſa apparitione ſubſiſtere non valuiſſe? Declinat dilectaꝫ vt flumen pacis.ſed vt glorie torrens pertrāſit: ſicut torrēsigneus liqueſcere faciēs animā quā mundat. quā reficit. quaꝫ tranſit. Quā dulcishora quando anima huic igneo torrentiliquefacta miſcet̉: qͣꝫ ſubtilis eſt in illo momento/ qͣꝫ extenuata/ qͣꝫ mobiliſ. Nihil tūcteporis habet. nihil duricie: reliquū nihilrigoris: tantū modo calens ⁊ liquens. Cognata ſunt ſibi inuicē liquidū et calidum