XXXIII.

I Et vt ſummatim hec recapitulemus: vnctio ē mentis exhilaratio ⁊ exultatio: odoreſt ipſa oratio. Unctio ſpiritualis leticia.odor quedā eorum que animo geſtanturexterior per famā noticia: vnctio īterna d̓lectatio:. odor quoddā de gaudiorum experientia deſideriū. ſuauiter ꝓfluens. Iōodor vnguentorū tuorū ſuper om̄ia aromata. Omne enim oratiōis incenſum/ etdeſiderij vehementiā excedit deſideriuꝫ illud quod de celeſtiū blandimento gaudiorum gignitur: ⁊ concupiſcētia que d̓ ſpiritus vnctione quaſi ſuauiſſimus quidaꝫodor vbertim exalatur. Bonū hoc deſiderium quod vim habet orationis: ⁊ nō habet afflictionis moleſtiam. Sponſa heccui priuilegiū hoc vnguenti ⁊ odoris defertur: quid miꝝ ſi auidius optat/ que guſtat ſuauius? Equū enim eſt vt ampliusoret que artius heret. Adherens ſponſovnus cum illa effectus eſt ſpiritus? Idcirco non niſi ſpiritus redolet in ea. qͥ vnxit eam. ⁊ orat ꝓ ea affectibus inenarrabilibus: propterea odor vnguētorum eiꝰ ſuper omnia aromata. Et in Apocalipſi legis phialas plenas odoramentoruꝫ: queſunt orationes ſanctorum. Aromata (ſic̄Exodus docet) geminus in vſus diſtribuuntur: id eſt. chariſmatis ⁊ thimiamatis. Nonne tibi videtur etiā nunc in laudibus ſponſe hec vtraqꝫ coniungi? Unguenta eius. ⁊ vnguenta ſunt ⁊ odoriferavalde. Odor enim eorū ſuper omnia aromata. Unguētum (vt dictum eſt) donoꝝperceptio: odor de perceptione actio gratiarum: deſideriū eternorum: ⁊ quidaꝫ inter ſublimia bona ſenſus humilis. Oratōim humiliantis ſe ipſa nubes penetratUides quomodo aſcendit odoramētumhumilis oratōnis? Aſcendit phariſeus ille in tēpluꝫ vt oraret: ſed orōnis eius odorneſciuit aſcendere. Bona gratiarū ſibi diuinitus collata ſecum reputat: ⁊ quaſi vnguenta recenſet. Non ſum (inquit) ſicut ceteri homines/ raptores iniuſti/ adulteriAudi pre quibus vnctum ſe gloriat̉: gloria eius in confuſione aliorū videtur. Nōnagna gloria: magna tamen ipſi videturIpſi redolet: non tamen ſuper aromata:ſed ſuper ſulphura ceterorum. Audiſti qͥbus preferatur: audi nunc quid in ſe gratie preferant vnguenta in quibus phari-

ſeus gloriatur. Ieiuno bis in ſabbato. decimas do omniū que poſſideo: ⁊ ſi quemdefraudaui/ reddo quadruplum. Bonahec legis elementa redolent: non euangelicam doctrinam. Non ieiunat per omnetempus: non renunciat om̄ibus que poſſidet: vt non habeat vnde poſſit vel pͥmicias vel decimas dare. Defraudata reddit in quadruplū: nō ſe patitur defraudari: non quod reliquuꝫ eſt exponit partemauferenti: non acceptas ſe habere dicit iniurias. Phariſee̓ inter infirma opera ſupra modū tumes. Phariſee non rogas ſꝫprope aſtanti publicano iniurias irrogaſTu de teipſo perhibes teſtimoniū: exiguum eſt teſtimoniū tuum. Duo quedaꝫ inoratione tua non tam redolent qͣꝫ fetēt: tumor ⁊ tēpor. Tumor eſt in eo quod publicano improperas; Tepor quidem quiaomnino nihil rogas. Quomodo enī nontepebit oratio. elationis vento ⁊ inaniterſatiata? Phariſee non oras ſed effers teipſum. Tu de teipſo perhibes teſtimoniuꝫ:⁊ teſtimoniū tuum non eſt veruꝫ. De operatione tua exiguum eſt. de prelatōne nonverum. Audi enim teſtimoniuꝫ veritatisAmen amen (inquit) dico vobis deſcendit hic iuſtifificatus ab illo in domum ſuam. Non enim qui ſeipſum commendatille probatus eſt: ſed quem deus commendat. Ideo felix anima ad quam ab ip̄a veritate tam excellens cōmendatio profert̉.Odor vnguentorū tuorum ſuper omniaaromata. Magnū exhibitum eſt publicanō teſtimoniū: huic autem cui laudes iſtecanūtur multo maius: deſcendit ille iuſtificatus a phariſeo. hoc eſt. ab homine elato ab homine iniuſto in domū ſuā: Huius autē ſponſe vnguentorum odor om̄iaexcedit aromata. Ingens preconium: ſedipſa non ab homine teſtimoniū accepit ſꝫab illo qui corda ſcrutatur: qui per fidem⁊ dilectionem in corde ipſius ⁊ inhabitat⁊ operatur. Non ſe cōmendat: non improbat alios. Fauus enī diſtillans labia eiuſCapitulum hoc ordine ſequitur. ſꝫ hodietractari non poteſt. Craſtina diſputatioauditui veſtro ⁊ auiditati dabit gaudium⁊ leticiam in domino Ieſu? Quod ipſe p̄ſtare dignetur. qui viuit ⁊ regnat ꝑ omniaſecula ſeculorum Amē.