Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

hoc eſt mandatū nouū eius ſemꝑ recensdulcēdo. Non poteſt amor eſſe/ ⁊ dulcisnon eſſe. Meliora ergo ſunt vbera tua vino. Uinū non malum ſed vbera melioraMeliora quidē ſunt: mixturā tamen nonQ refugiūt vini. Nā in ſequentibus aliquāto poſt dicet. Bibi vinū cū lacte meo: melius tamen ſi bibat lac ſolū ⁊ ſine vino: qꝛin vino terre eſt in vberibus compaſſionis ⁊ gratie lene blandimentū. Nā vinuꝫlicet in bonū valeat ⁊ ſoleat accipi: hic tamen ex collatione vberū aliquid durum ⁊forte ſignificare videt̉. Meliora ſunt vbera eius vino: quia melior eſt dulcis et fraterna compaſſio qͣꝫ indignantis aīmi durus ⁊ immitis affectus. Quaſi nō habentes vbera Paulꝰ notat quos ſine affectione vocat. Non poteſt in humano pectorevberibꝰ carere pietatis: ſponſa ſponſo ſuoadherēſ. Ipſi enī mons vber mons īcraſſatus/ mons coagulatꝰ/ mons pinguis.Quomō de tanta lactis copia nil ſponſacapiat. An beneplacituꝫ eſt in hoc montehabitare? Etſi in hoc monte ſine intermiſſione habitare nōdū poſſumꝰ: recurramꝰfrequenter/ aſcēdamus/ inebriemur vberibus. Sic eī ſcriptura habet. Ubera eiꝰinebrient te om̄i temꝑe: ⁊ in amore eiꝰ delectare iugiter. Uidete ad quē ſenſum vberum interp̄tationē deflectat. ad ebrietateꝫ⁊ ad delectatōem amoris. Quid neceſſe ēdiutius inquirēda vberū ratione morari?magis vero queramꝰ ip̄is inebriari. Meliora ſūt eī vbera vino: qꝛ melior ē mīa ſuꝑvitaſ. melior ē amorꝭ affectō qͣꝫ afflictō carnis ⁊ lacteus potus ſpiritualis nouitatꝭcōpunctionis vino. Ibi enim oſtendunt̉⁊ guſtant̉ dura dū vetus homo repellit̉ ⁊deſtruitur: ac in nouitate vite dn̄i fauorislactea capimus blandimēta: nec fuge ſedrefugij ſignificatiōem. Bonū quidem vinum/ ſed vbera dulciora. Bona compunctio: ſed melior vnctio. Odor enī vnguentorū tuorum ſuꝑ om̄ia aromata. Iaꝫ ſtudia veſtra ad audiendū reintegrata videoAuiditatē veſtrā excitauit odor vnguentorum ſpōſe Indiſcreta quadā eſurie illavultis hodie vberibꝰ ſuperaddi: date īducias vſqꝫ mane: hodie ſufficiāt vbera / craſtino accedamus ad vnguēta: eo votꝭ veſtris preſtante effectū qui vberū ⁊ vnguētorum ſponſe ſue ⁊ cōmendator eſt et da-

tor Ieſu chriſto: Qui viuit ⁊ regnat in ſecula ſeculoꝝ Amē.Sermo. xxxij.iguū eſt mihie olei ⁊ vnguenti fratres: et voshodie vaſa affertis tāta/ tam vacua. Nec ducatis ad iniuriā ꝙ vacua vaſa veſtra dico. Ego nō inania ꝑ hoc ſedmagis capacia volo intelligi: eo ꝙ et auida ⁊ idonea ſint vobis ad capiendū ingenia. Quis iſta implere ſufficiat? Attenditis ad vnguenta ſpōſe quanta ſit illi aromatū copia: quaſi nō ⁊ inſtrumenti habēda ſit ratio/ ꝑ quod ad vos manare debetCopioſa quidē materia: ſed nihilominuſattendite qͥd miniſter queat. Fiat qd̓ vultis/ non cauſabor inopiā: ne vos me nonobſeruare ſponſionis incuſetis. Inſtillabo modicū quod habeo olei vaſis ingentibus: atqꝫ vtinā animus Heliſei iubeat:cuius virtꝰ noſtro prouentū bonū conatui tribuat. Quid ergo? Nonne hic multiaſſident heliſei/ multi prophete/ aut certefilij prophetarū? ⁊ hi om̄es iubent: ⁊ ſi merita inferiꝰ eſſent numerꝰ ipſe magni vnius alicuius poterat vicē ſupplere. Inſtillabo ergo aliquid de reliquijs vnguentorum. Nā ipſa in capite libri copioſe ⁊ ſufficienter effuſa meminiſtis ⁊ forte fex illorum nondū eſt exinanita. Nunquid ⁊ egomodo ſum exhauſturꝰ illam? Ne ſperetisid a me: nec enī p̄ſumo. Fertilis apd̓ ſponſam eſt vnguentorū apotheca. Non eſt ꝙdicatꝭ exhaurire: exinanire vſqꝫ ad fundamentū in ea, Utinā contingat mihi ī hacfece intingi in oleo: ſicut ſcriptū eſt de aſerFratres ſi nō meremur in olei doliū ī vnguentorū copiam cū euangeliſta Iohanne immergi: ſi nō meremur tā vberem vnctionē/ nunquid deſperabimꝰ vel intinctionem / nunquid ſaltē odorem. Nā ⁊ odorhic tm̄ cōmendatus eſt: ⁊ odor (inqͥt) vnguentorū tuorum ſuper omnia aromata.Ubera proſunt vt creſcas vnguentis nedeficiaſ. Meliora ſunt (inquit) vbera tuavino. Conferamus inter ſe iſta tria vinavbera/ vnguenta. In vino veteris hominis defectio: In vbere noui refectō: in vnguentis quedā delectatio. Uino carnaliſſenſus inebriatur ⁊ conſopit̉ ⁊ obruitur:vbere nouus nutritur: vnguentis adultꝰ