Sermo

ſunt: qͦs qͥ tāgit/ tāgit pupillā oculi domini: crines ꝟo plebs credentiū. Utriſqꝫ eſtſpōſo gͣta vnitas. In hͦ (inqͥt) cognoſcentom̄s qꝛ mei eſtꝭ diſcipuli: ſi dilectōꝫ habubueritꝭ ad inuicē. Cōſenſus duoꝝ vel trium p̄ces impetrabiles fac̄: qͣꝫto magis totiꝰ eccl̓ie in xp̄o ſenſus? Quō nō impetratvnitas que ip̄m cor dn̄i penetrat? Uulneraſti (inqͥt) cor meū ſoror mea ſpōſa: vulnecaſti cor meū in vno oculoꝝ tuoꝝ: ⁊ ī vnocrine colli tui. Quid enī in toto muliebriornatu plꝰ allicit ⁊ afficit amātis affectuꝫqͣꝫ crines ꝯpoſiti. Sꝫ qͥd conamur laudibus emulare crines ſpōſe: ambitioſe comptoſ ⁊ collectoſ ornatu? Magꝭ ſubeſt plāgendi copia qͣꝫ applaudēdi. His diebuscernimꝰ diuulſos miſere ⁊ laceros ſponſecrines: ⁊ int̓ ſe pugnare eccl̓ie plebes ꝓ eccleſia. Cernis hͦ ⁊ tu Ieſu bone: ⁊ nihil temouet iſta diuulſio: nō te ſpōſe tue vulnꝰtā graue vulnerat? Si vnitas ad gͣtulatōnē cor tuū vulnerat: diſſidiū ad ꝯpaſſiōeꝫvulnerare te dꝫ: mouet te vnitatꝭ diſpoſitōꝫmoueat te eoꝝ q̄ vnita fuerint diſſipatio.Diuiſi ſunt crines tui ⁊ deſperati ab inuicē īmo ⁊ ꝯͣ inuicē. Utriqꝫ a ſpōſe collo pēdere ſe iactāt: ⁊ de ꝓprietate gloriātes a ſediuellere tēptāt. Nouit dn̄s q̄ ſunt eius: ⁊diſcedat ab iniqͥtate oīs qͥ noīat nomē domini. Geminū hͦ hn̄s ſignaculū vt paulꝰloquit̉. Immobil̓ manet ſpōſa ip̄iꝰ int̓ impias manꝰ. vndiqꝫ ꝯuellentiū illā ⁊ lacerātiū. Reges terre ⁊ pͥncipes conuenerūt invnū aduerſus xp̄m dn̄i ⁊ aduerſus ſponſam eiꝰ. Sꝫ ſpōſa ſpōſum nouit vt nō ſequat̉ alienū ſꝫ ip̄m. Nō ignorat ſeip̄aꝫ: nōignorat cuiꝰ ſpōſa ſit. Iō non vult egredi:nec abire pꝰ greges ſodaliū. Et ſi ſodalesfuerūt: iā quidē nō ſunt. Exierūt a nob̓: ſꝫnō ſunt ex nob̓. Quō ſodales ſunt. qͥ amici nō ſūt? Amicꝰ eī ſpōſi ſtat ⁊ audit ⁊ gaudio gaudet ꝓpt̓ vocē eiꝰ. Iſti ꝟo non audiunt nec gaudēt ad vocē ſpōſi: ſꝫ magisad vocē imꝑatorꝭ romani. Niſi (qd̓ veriꝰfatemur) nō tā gaudēt qͣꝫ timēt ad rugitūeiꝰ. Sꝫ nouit dn̄s qͥ ſunt eiꝰ: nō qͥ ſunt imperatorꝭ. Iō moueri nō pn̄t ad fremitumleonis: qꝛ īmobili diuīe noticie ꝯtinent̉ ſignaculo. Bonū enī ſignaculū noticia dei:Noticia q̄ ẜm ꝓpoſitum eſt: ẜm ꝙ vocatiſunt ſancti. Firmū eſt ſignaculū hoc noticie eiꝰ: qꝛ nihil ei deperit. Nō tm̄ nō depe-

rit ei nihil: ſꝫ ip̄a ſaluandos parit. ip̄a p̄deſtinat̉. ip̄a ſignat quos ſuos eſſe velit. Geminū ſignaculū diuinū ꝓpoſitū ⁊ humanum ſtudiū: diuina ꝓuidentia ⁊ humanadiligētia Nā de diligētia ſubdit apl̓s. Etdiſcedat ab iniqͥtate om̄is qͥ noīat nomēdn̄i. Uide duas huiꝰ ſignaculi ꝑtes: vnādiuine tm̄ gr̄e: alterā et libertatis ⁊ gratienoſtre. Illa ꝓpoſiti: hāc adiutorij. Secūda hec ꝑs libertatꝭ noſtre infirmū arbitrium dirigit? Nā pͥma p̄deſtinatio diſponitn pͥma qͥ ſunt eiꝰ dn̄s p̄uidendo nouit.In ſecunda nobis innoteſcit. Illa cauſa:hec eſt illiꝰ effectꝰ. Illud ſignaculū ē: iſtd̓ſignaculi ſignū. Illa radix eſt. hic fructꝰ:⁊ a fructibꝰ eoꝝ cognoſcetis eoſ: vt fructūhūc plurimū afferat. Ideo dic̄. Diſcedatab iniqͥtate qͥ nominat nomē dn̄i: qui eiuſeſſe ſe dicit diſcedat ab iniqͥtate. Nec diſcedere poteſt quiſqͣꝫ illoꝝ quos diuīa formauit ⁊ firmauit noticia. Deniqꝫ ⁊ capillusde capite eccl̓ie nō peribit. Capilli enī eiꝰom̄es numerati ſunt: om̄es ſignati ſignaculo p̄deſtinatōis noticie, ſine penitētia ēiſta noticia. Iō firmū ſtat fundamētū domini hn̄s ſignaculū/ ⁊ diuini ꝓpoſiti adiutoriū: ⁊ arbitrij noſtri conatu. Iſto qͥ ligant̉ crines ſignaculo: nō poterit eos qͥſqͣꝫ raꝑe de capite ſpōſe. In manu tua dn̄eom̄es crines ſpōſe: ⁊ nō rapiet eos quiſqͣꝫde manu tua. Tene Ieſu bone qͦs tenes.⁊ recollige qͦs noſti: ⁊ qui tuū ſe nouit/ quidicit. dn̄i ego ſum. qͥ noīat nomēdn̄i diſcedat ab iniqͥtate: accedat ad vnitatē eccl̓ie.ad vnitatē capitis ⁊ corꝑis .i. ſit crinis colli / ⁊ crinis vnꝰ Nihil ſic ſpōſi cor vulnerat.nihil ꝓmouet ad effectū ⁊ aīum penetrat:quō vnitas ſpōſe: ⁊ eaip̄a int̓ diripientiūſeruata ⁊ qͣſi ſolidata conatꝰ. Ep̄i religioſiꝓprias deſerūt ſedes: de ciuitate in ciuitatem fugiūt a facie perſequentis. Deo d̓uoti ⁊ clerici ⁊ monachi tribulationibꝰ ⁊ contumelijs affecti rapinam bonoꝝ ſuorumcum gaudio ſuſtinent: cognoſcētes ſe meliorem habere ⁊ manentē ſubſtantiam/ invnitate ſuperne ⁊ eccleſiaſtice charitatis.Si enim omnem ſubſtantiam ſuam dederit homo pro charitate/ quaſi nihil deſpiciet eam. Quidam quidem libertatē eccleſiaſtice communionis muneribuſredimunt. Bona redemptio / ſed venditio turpis. Quid vendis quod ipſe