Sermo
animā affectū mirari Iſtud ſufficit̉ ſꝫ ip̄eſuccūbo. Utinā mihi nihil incūbat negocij: niſi ſuſpēſo ſꝑ ſtupore mirari impēſaꝫgr̄am: ita tn̄ vt admiratiōi huic vota iungant̉/ ⁊ germana ſit charitas. Affectꝰ eniꝫaffectū meret̉: ⁊ abyſſus abyſſum ſimilē ꝓuocat in voce ꝑfluentiū catharactaꝝ Bone quidē catharacte ſunt que tuū bone Ieſu diſtillāt affectū: īfundūt amorē. Amormutus nō eſt: vſum hꝫ vocis. De ſpirituſcriptū eſt hoc ⁊ bn̄ noſtis quāta ſit affinitas: ſi nō potiꝰ idēptitas caritatꝭ ad ſpm̄.Illa cōtinet om̄ia: qꝛ plenitudo legis eſtcharitas. Spūs loquit̉ myſteria: ⁊ amatoria plane loquit̉. Ipſe ſpūs reddit teſtimoniū ſpiritui nr̄o: vtiqꝫ ⁊ blādimētū loqui poteſt. Sonꝰ eiꝰ ſenſus amoris eſt: etdeſiderij vota inſtar hn̄t vocꝭ. Experimētum gr̄e ip̄m eſt vtiqꝫ ꝙ loquit̉ ꝙ inuitatꝙ dicit veni d̓ libano. Ter vocat. fortaſſeidcirco ꝙ funiculꝰ triplex difficile rumpitur. Tenax enī funiculꝰ amor. Amor affectuoſe trahit: cui eſt idipſum alloqui qd̓ ēallicere. Nihil amoris tenacius vinculonil trahentius. Audi quō lex diuina triplicem huiꝰ oſtendit nexū funiculi. Diligesdominū deū tuū ex toto corde tuo ⁊ ex tota aīma tua / ⁊ ex om̄i mēte tua, ac ſi dicat.Diliges dn̄ꝫ deū tuū cordis ꝓpoſito anime affectu vitali/ integro ⁊ rationabili qͦdam mētis arbitrio: vt amorꝭ in te ⁊ ꝓpoſitum ſit ⁊ ip̄m ꝓpēſum ſit. Bona ſiqͥdeꝫcordis in deū intētio pia. Sꝫ qͥd ſi pigraſit ſi emortua/ ſi nihil hn̄s in ſe animatuꝫBona gͦ intētio pura quā biuidā reddit/⁊ velut animatā feruida ⁊ dulcis affectio.Affectū hūc qͥ eſt ac ſi quedā anima boniꝓpoſiti infeſtat informat meditatio. Sidiſcreta eſt ⁊ renouet ſi crebra eſt/ funiculo ſit triplex nexa/ ad meritū repoſite corone. Quid vberiꝰ? Ad experimentū qͥdemexperimētū quidē exp̄ſſiꝰ. An nō tibi videtur inuitare/ ⁊ qͣſi tripliciter dicere Uerni: hec trina dilectio? Deniqꝫ qͣſi inuitat:dū ꝯfert ⁊ audaciā ꝓ merito: auiditateꝫ ꝓexperimēto. Ueni (inquit) de libano: venicoronaberꝭ. In apocalipſi qͣſi de libāo venientes ſic legis. Hi qui amicti ſunt ſtoliſalbis: qui ſunt ⁊ vnde venerunt. Hi ſuntqui venerunt de magna tribulatione ⁊ lauerunt ſtolas ſuas/ ⁊ candidas eas fecer̄tin ſanguine agni. Utiqꝫ ⁊ credendi fide ⁊
conuerſandi forma: qui in tribulatiōe ſuaſequūtur hunc agnum non aperienteꝫ osſuū cū ad occiſionē duceretur: ⁊ cora tondente ſe obmuteſcentē. Qui nō ſunt triſteſneqꝫ turbulēti donec eijciant ad victoriaꝫiudiciū/ ⁊ certamen ad coronā. Nō enī corōnabit̉ niſi qui legitime certauerit Et qꝛ Ade certamine corona ideo forſitā dilectaꝫſic īuitat ad coronā vt expͥmat cauſaꝫ. Aitei. Coronaberis d̓ capite ſarmana ⁊ ſanitde vertice hermon: de montibꝰ pardoꝝ: d̓cubilibꝰ leonū. Neſcis enī quid aſperumquid ferū: qͥd fraudulentū in his nominibus vel naturis dat̉ intelligi. Iōqꝫ d̓ hiscoronari d̓r dū hec triūphata corone miniſtrāt martyꝝ. Ille quidē ꝑ tribulatiōistolerantiā coronat̉: qui mitis: qui māſuetus: qui velut agnus de tribulatione magna venit: qui in charitate velut cādidat̉ꝰnō cōſumptꝰ: quē nulla impatiētie ⁊ murmuris macula denigrat. Hi ſunt qui d̓ libauo veniūt/ ⁊ coronant̉ de capite ſarmana ⁊ ſanir: de cubilibꝰ leonū/ de mōtibuspardorum. Per hec enī coronant̉: ⁊ qͥ perhec temptamentoꝝ genera ꝓbant̉. Nūqͥdnō colligūt iſti de ſpinis vuas/ ⁊ de tribulis ficus? Quod in p̄ſenti eſt (inqͥt apl̓s).momentaneū ⁊ leue tribulatōis noſtre ſupra modū in ſublimitate eternū gl̓e pondus operat̉ in nobis. Paſſiones gͦ huiustemꝑis cooperant̉ ad future gl̓ie coronā:que reſeruat̉ nobis. Cumulata plane materies p̄mioꝝ inter totius puritatis merita/ paſſionibꝰ varijs atteri. Pulcerrimuscorone nexꝰ/ quādo puritas vite ⁊ humil̓preſſuraꝝ tolerātia ſibi coherēt. Magnūquidē eſt preſſuraꝝ pōdus. Ideo forſitanmontiū eſt exp̄ſſum noībꝰ. Ingēs moles.ſꝫ fides ſuꝑfert̉ neſciēs opprimi/ vel oppͥmit. Capita ⁊ montiū iſtoꝝ cōculcat/ ⁊ ꝑcutit ip̄m caput de domo impij. Iure ergo caput ip̄m triumphās coronat̉ de capite qͥ ⁊ tēptationū initiū ꝯterit ⁊ tribulationū vehemētie nō cedit. In om̄i re quaſi caput ē qd̓ vel pͥmū ē vel maximū. Sicgͦ caput hic accipe qͣſi reꝝ q̄ his mōtibꝰ figurant̉: vel pͥncipiū vel cumulū donet intelligi. De capite ſarmana coronat̉ de vertice hermon ⁊ ſanit al̓s ſeir: q̄ iniuriaꝝ cumulū quendā exuperāt: ⁊ tribulationummolē extollentē ſe aduerſus hūilē ſciētiaꝫxp̄i. Sꝫ moles iſta tāto videt̉ ramū pon-