Sermo
hic ꝑ īoꝑantē gr̄am. Et bona gr̄a q̄ ſic virtutū ꝓfectꝰ oꝑat̉: vt quendā ꝑfectōnis ſaporē nob̓ viciſſim aſpiret: ⁊ eructet abſcōdita mūdo: abſcōdita in deo/ vbi vita nr̄aabſcōdita eſt cū xp̄o. Et v̓e ml̓titudo dulcedinis tue dn̄e quā abſcōdiſti: ſꝫ timentibus te nō amātibꝰ Iō nec ſpōſe forte hecfutura dulcedo. Illa ip̄a occulta ſūt ſponſe/ de qͥbꝰ dic̄: ita gene tue abſqꝫ ocultꝭ tuiſIō nō ꝓpter illā tm̄ hec vox facta eſt: ſꝫ ꝓpter circūſtātes: magꝭ ꝟo ꝓpt̓ lōge ſtātes⁊ ꝓpter reſiſtētes: ꝓpt̓ illos qͥ ſe timide retrahūt a ſancta ꝯuerſatōe: ⁊ ꝓpter illos qͥinuide detrahūt Quoꝝ alij vitā ſecretamvitā ſanctoꝝ vacuā putant ⁊ ſine honoreˡAlij quidē ⁊ ſi nō vacuā: tn̄ totū eiꝰ excurſum cū ſummo horrore. Nā exitū ſine honore ſuſpicari n̄ audēt. Alij vanā: alij amaram religionē putāt. Illi nō venerāt̉ ⁊ iſtiverent̉ accedere. Iō de occultis ſpōſe curauit tenuiter īnuere. quaſi ex obliqͦ illostangēs ⁊ iſtos trahēs: dū ſic latēter de intimis eiꝰ amonuit delicijs. Sic (inquitgene tue abſqꝫ occultis tuis. Ac ſi dicat, ſicognouiſſent ⁊ alij qͥbꝰ abſcōditis adimpletꝰ eſt vēter a ſpōſa: qͣꝫ facile om̄ia detrimētū facerēt vt illa lucrarent̉: qͣꝫ libenter⁊ bona ꝑderēt ⁊ mala ꝑferrēt: vt abſcōdite dulcedinis ꝑticipes efficerent̉. Nūc autem abſcōdita eſt ab oculis eoꝝ q̄ ſanctisaīabꝰ in occulto ꝑ vices alludit. Grata tn̄viciſſitudor q̄ multoꝝ moleſtias vincat tēpoꝝ. Nec exiles delicie q̄ in futura tꝑa abundāt. Quid egeſtatē in illa veremī? Delitie in occultiſ eius: ⁊ abūdantes delicie.Abūdantia eī in turribꝰ tuis o ſpōſa. Deniqꝫ ſic̄ turris dauid collū tuū: ⁊ ſi latentdelicie ſꝫ ꝟ̓tus eminet. Quō nō eminensturri collata? Sꝫ differamus hūc ī craſtinū ſermonē. Dicturi de hac turre: qd̓ ipſidauid dederit actor eiꝰ ⁊ tutor Ieſus xp̄s:Qui viuit ⁊ regnat ꝑ om̄ia ſecula ſeculorum Amen.Sermo. xxvi.Am fortia adſpōſam ⁊ d̓ ſpōſa loqͥt̉ ā delicata ī ſuꝑioribꝰ) ibi ſic ait. Collū tuū ſic̄ monilia: ⁊ ſil̓e qͥd habes in pſalmo, dn̄s decorē īduit: īduit fortitudinemBona hͦ indum̄ta: qͦꝝ vnū ornat: alteꝝ armat. Primū illd̓ poſuit qd̓ magꝭ ꝓpriuꝫ
ſpōſe videt̉: nūc ſe ad eiꝰ qͣndā fortitudīeꝫꝯuertit. Uirtꝰ fortitudīs tāto ī ſpōſa p̄cioſior qͣnto rarior. Rara plane. Mulierē eīfortē qͥs inueniet? Et ſi pōt: tu tn̄ ieſu bone nō tā inuenis q̄ talis ſit/ qͣꝫ p̄uenis vtſit. Nō ſeip̄am turris edificat ſꝫ ip̄e ſine qͦinuanū laborāt edificātes. Et vide qͣꝫ fortem velit ītelligi: quā turri dauid aſſimilat. Sic̄ turris (inqͥt) dauid collū tuū. Noli in hͦ collo inflexibilitatē ⁊ duriciā accipere. Hec enī nō pn̄t ad laudē reflecti: ſedad maledictōis ſnīam ꝓuocant. Maledictus (inqͥt) furor eoꝝ qꝛ ꝑtinax: ⁊ obſtinatio/ qꝛ dura. Neruꝰ (inqͥt) ferreꝰ ceruix tuaAd ꝯdēnationē intorta ſunt iſta: nō ad cōmendatōꝫ ꝓlata. Rigida ꝑuicacitas ſoletlibertatē mētiri quā in his ꝟbis accipioSic̄ turris dauid collū tuū. Libera plāeceruix/ ⁊ ſeruilis ꝯditiōis ignara/ tam erecta/ tā munita vt turrꝭ dauid. Nō puto ꝙaliqͦ abiecte ſeruitutꝭ iugo collū iſtd̓ atteratur. Graue iugū ſuꝑ filios adā a die natiuitatꝭ eoꝝ. Sꝫ hͦ iā nō videt̉ de filiabuſadā Iā veterē natiuitatē regeneratōis nouitate mutauit: carnalē neſciēs adam/ exqͦtrāſiuit ad xp̄m: exqͦ ſecūdo adheſit vnusſpūs effecta cū illo. Iō libera. qm̄ vbi ſpiritus dn̄i: ibi libertaſ: qͣ nos xp̄s liberauit.libertas data nō innata. Nā a natiuitateeoꝝ graue iugū ſuꝑ filios adā. Uere gͣueꝙ mulierē illā euāgelicā ānis decē ⁊ octoincuruauerat: ne ſineret ſurſum reſpicere.Multū diſſil̓em ab iſta: q̄ ceruicē ī turrismodū ſuſtulit in celū. Graue plane iuguꝫqd̓ totū humanū genꝰ ī hac īclita muliereexcutere nō poterat nec deponere; ⁊ nō deſinebat ab onere. ⁊ iniqͥtatē addere ſuꝑ iniquitatē: ⁊ infirmitatē ſuꝑ infirmitatem: etvtrūqꝫ ſuꝑ alteꝝ: fecunda ſatis/ ſꝫ infelicinimis fructificatōe. Uis audire apponē Item iugū ſuꝑ iugū? Audi qͣli ſe excuſatōevnꝰ d̓ inuitatꝭ ab euāgelica ſubduxerat cena. Iuga boū emi qͥnqꝫ. O ſtolida aīmaaīa tā īualida ceruice ⁊ attrito collo vnūilld̓ excutere n̄ poteras qd̓ tibi corrupta īpoſuit natiuitaſ: ⁊ pl̓a ꝯꝑas. Nō indigesemere qd̓ gͣtꝭ īnaſcit̉. Alia adijcꝭ emere/ etab hͦ coopͥmerꝭ/ collū eximere n̄ poteſ. Iuga (inqͥt) boū emi qͥnqꝫ/ ⁊ vnū hͦ tā gͣue/ tāgenerale gͣtꝭ excutere n̄ potes. Nec tibi tamen precium ſuppetit/ vnde te redimas.