Sermo
flāma tal̓ de inferꝭ eſt. Nā flāma q̄ deſurſum ē/ pudica ē/ pacifica ē bonis ꝯſentiēs.⁊ bonos faciēs. Uerbū eī dulce ⁊ ml̓tiplicat amicos ⁊ mitigat īimicos. Quaſi flāmā flāma ꝯſumit inferiorē ſuꝑior īfernalē celeſtꝭ/ dū ſapiēs ⁊ ſuaue v̓bū vincit malignū. ⁊ dulce durū emollit: ⁊ iō dic̄. Sic̄vitta coccinea labia tua ⁊ eloqͥū tuū dulce. Nō eī decēt ſpōſaꝫ niſi vba dulcia: verba amorꝭ vba q̄ delicati funicl̓i vice fungāt̉: v̓ba q̄ ſpōſū irretiāt ⁊ trahāt vincul̓charitatꝭ. Felix aīa q̄ hꝰ nouit dulciū verboꝝ nectere retia/ qͥbꝰ ih̓m illaqueet alligꝫv̓bū pr̄is: aīm affectibꝰ vl̓ affatibꝰ xp̄m includat: amatorio detineat ẜmōe ⁊ delectetvt eiꝰ eloquiū dulce ſit ei qͥ hꝫ v̓ba vite et̓ne: ⁊ eſt v̓bū eternū: Qui cū pr̄e ⁊ ſpūſctōviuit ⁊ regnat deꝰ ꝑ om̄ia ſecula ſeculoruꝫAmen.¶ Sermo. xxv.Uā ſuaues ſūtq putas ſpōſe gene/ q̄ mādi pn̄t: q̄ſalubris fructꝰ obtinēt gr̄am. Etreuera etīā corꝑales genas alicuiꝰ ita gͣtavideas venuſtate refertas vt ip̄a exteriorfacies ītuētiū aīos reficere poſſit/ ⁊ d̓ interiori quā īnuit cibare gr̄a. Uenuſtas vultus mētē interp̄tat̉: ⁊ īternos affectꝰ facies loqͥt̉. Uides qͣꝫ ꝯſeq̄nt̓ pꝰ cādidos dētes ⁊ coccinea labia/ genaꝝ īducit̉ mētio.Gene ſatꝭ germane ſūt labijs/ ⁊ ip̄is tacētibꝰ: qͦdā viſibili v̓bo mētꝭ archana d̓mōſtrāt. Gene ip̄e vocꝭ vſuꝫ hn̄t ⁊ orꝭ/ aut ſuꝑplēt officiū/ aut āpliꝰ exornāt. Quātūuisfuerit dulcꝭ ⁊ feruidꝰ ẜmo oēm eiꝰ gr̄aꝫ ꝓcax vultꝰ exaſperat ⁊ leuitate ſua eloqͥi gͣuitatē īminuit; Iō d̓ genis ſequit̉ ꝙ earūmodeſta maturitaſ coccinei labij accumulet gr̄am. Deniqꝫ qͣndā eaꝝ maturitatē tacite videt̉ īnuere qͥs fructu ꝯparauit. Infructibꝰ enī ſꝑ gͣta maturitas. Et ī p̄cedētibꝰ genas eiꝰ deſcripſit vt turturꝭ: eo ꝙ nihil laſciuū/ nihil leue nihil petulās ī eiusappareat vultū: ſꝫ deſiderioꝝ eſtus genaſdulci gͣuitate deijciat. Affectꝰ anxij vultūlaſciuire nō ſinūt ⁊ amatorie meditatiōesoēm a genis leuitatē ablōgāt. Turtur ſiqͥdem auis ſolitaria ē/ auis gemebūda. Talē vult Paulꝰ v̓ginē eē: vt ſollicita ſit quōplaceat d̓o/ q̄ dicere ſoleat. Sitiuit aīmamea ad deū fontē viuū qn̄ veniā ⁊ appa-
rebo an̄ faciē dn̄i. An nō tibi videt̉ vox hͦeſſe gemētꝭ. Gemitꝰ tuꝰ dulcis quē genuitamor. Quō nō gͣues ⁊ mature gene qͣs gemebūdꝰ informat affectꝰ? Gemitꝰ iſti nōtm̄ gemitꝰ/ ſꝫ refectōis gr̄am tenēt. Cibabis (inqͥt) nos pane lachrymaꝝ. Et ī pn̄timalopunico ſponſi genas aſſimilat/ eo ꝙſollicitꝰ ⁊ amatoriꝰ affectꝰ cognata qͣdammaturitate ⁊ vultū veſtiat ⁊ cibet intuēteſRelucēs enī in facie mētꝭ gr̄a vidētes qͣſireficit ⁊ ſuā in alios trāſfundit paſſioneꝫNō poſſum nō dulcit̉ moueri/ dū talē penes me vultū depingo/ ⁊ amatorie gene īme ſil̓eꝫ gignūt affectū dū recogitant̉ qͣnto magis dū vident̉. Nā exp̄ſſior viſio qͣꝫcogitatꝰ Pulcre om̄ino gene ī qͥbꝰ tāta venuſtas eminet qͣs gͣta cōmēdat hūilitas:nil in ſe altū hn̄tes nil rigidū/ ſꝫ q̄ ſūt admodeſte humilitatꝭ ꝯpoſitōꝫ qͦdā diſcipline exercitio infracte. Sic̄ fragmē (inquit)malipunici/ ſic gene tue. An nō tibi quaſifractas habuiſſe genas videt̉ ille qͥ eas d̓dit ꝑcutiētibꝰ/ dedit vellētibꝰ ⁊ n̄ auertit aꝯſpuētibꝰ. Bōa qͥdē hͦ fractō. ꝑ quā interior cepit v̓tꝰ eminere ⁊ q̄ ītra carnis corticēꝯcludebat̉ erūꝑe gr̄a. Quaſi ꝯfracta videtur tāta dignitas: ad paſſiōis īaniēs ſeipſum īiurias: ſꝫ ꝑ hec fragm̄ta ſalutꝭ ſe nob̓vbertas effudit. Et tu ſi adīpleas ea q̄ deſunt paſſiōi xp̄i ī carne tua ſi portes ſtigmata xp̄i ih̓u ī corꝑe tuoriā tibi dicit xp̄sQꝛ ſic̄ fragmē malipunici / ſic gene tueꝫ ſiꝯfracte ſūt: ⁊ qͣſi crucifixe gene tue. ſi qͣdaꝫedomite ⁊ exculte diſciplīa: nōne tibi vidētur velut fragmīa cuiuſdā bōi fructꝰ;in ꝯſeq̄ntibꝰ ad ſponſū d̓r. Qꝛ gene eiꝰ ſic̄areole aromatū eo ꝙ exarate ſūt ⁊ cl̓te ⁊ cōpoſite aromatibꝰ ꝯfouēdis. Sic ⁊ h̓ ſpōſe genas ſic̄ fragmē malipunici eē dic̄. Etbōa ꝯfractō. ꝑ quā n̄ mors īgredit̉ ſꝫ ſpūalis fructꝰ ſpecimē elucet. Bone gͦ gene q̄ꝑ hūilitatē ita ꝯfracte ſūt. vt fructꝰ īternoſn̄ ꝑdāt: ſꝫ magꝭ ꝓdāt gr̄aꝫ. Deniqꝫ ⁊ ipſamalapunica gͣta modeſti vultꝰ ꝟecūdiaꝫcorticꝭ rubei colore d̓ſignāt. Optimū plane ī xp̄i ſpōſa decoram̄tū v̓ecūdia. Uerecūdia qͣſi aurora q̄dā oīum actuū coloratpͥncipia ⁊ v̓gineo v̓tutes reliqͣs venuſtatpudore. Uerecūdia bōa ſua n̄ petulāt̉ iactat. ſꝫ ꝑce eloqͥt̉: ꝯtēta tenuit̓ īnuiſſe: ⁊ cūvrget ncc̄itas. Ih̓u bōe qͣꝫta vbiqꝫ v̓ecun