Sermo
in ſuo parcus: qui in alieno fidelis exiſtit?Quō erit in officijs ꝓpēſus in ſeip̄o parcus? Amor ſeipſo nihil impēdit libentiꝰ:nihil vberiꝰ poteſt. Que maior vbertas qͣꝫvbi nihil decerpit̉. Amor exeſtuat/ ſeip̄mnō capit: ſuꝑfluit ſibi: immēſitatē emulat̉dum mētā neſcit affectui ponere. Oleū eſtqd̓ ſtare neſcit niſi cū vaſculū deſijt niſi ꝙnec tūc nouit cōpeſci. Muſti p̄fert amorinſigne qd̓ natiuitatis ſue feruore qͦdaꝫ ⁊velut etatis laſciuia excreſcit ⁊ ſuperfluit/capi neſciens ⁊ nouo ſemꝑ amore exferueſcit ⁊ fermentat̉ affectu. Amor infirmitatēD nō cauſat̉/ ſꝫ magis accuſat. Amori nihilſatis eſt nihil minꝰ ſeipſo. Amor ſeip̄o ſatiari nō poteſt: ⁊ tn̄ niſi ſeipſo paſci nō poteſt: ip̄e ſibi dulce ſatis eſt pabulū. Amornil magis vult qͣꝫ amare. Quā dabit homo cōmutationē ꝓ amoreꝫ quā dabit/ velquā accipiet? Nihil gratiꝰ amore impēditur: nihil dulciꝰ ſentit̉. Amor ⁊ dulcit̉ optat. ⁊ dulciter vtit̉ dulciter deliciat̉. ⁊ dulciter dolet. Uere dulcis amor ⁊ ſolꝰ dulcꝭamor: ⁊ om̄is dulcis amor: ſꝫ nō eſt amor.ad amorē chriſti. Suꝑ omnē pulcritudinem pulcritudo eſt: ſuꝑ omnē pulcritudinem (inqͥt) dilexi ſapīam. Quō nō decorꝰ:qͥ candor eſt lucis eterne? Frater mi ionatha qͣꝫ amabilis es. ⁊ decorꝰ valdeꝫ Uolebam ieſum dicere/ ſꝫ de ꝯſuetudine Ionathe ꝓduxi vocabulū: ⁊ tn̄ gratꝰ error: quigr̄am exp̄ſſit. Error in noīe/ ſꝫ in re nominis huiꝰ eſt ſeruata ꝓprietas. Ionathascolūbe eſt donū illū ſignificās qͥ ſpūalisgratie eſt plenꝰ: pueꝝ qͥ datꝰ eſt nobis: ſiueionathā ſiue ieſum dicā Heſum intelligoqͣꝫ amabilis es frater mi Ionatha ⁊ decorus valdeꝫ̉ Preſumptōem putatis. ꝙ fratrem eū dico. verba hec nō meā temeritatem/ ſꝫ eiꝰ charitatē ſonāt. Preſumptio fuerit ſi nō ip̄e Ieſus mihi indulſerit auſuꝫDeniqꝫ ⁊ ip̄e cognatōis huiꝰ/ ⁊ aſſumpſithabitū: ⁊ exhibuit effectū: ⁊ iuxta apl̓um.Nō cōfundit̉ nos fratres vocare. Si nōcōfunditur: cur nō ⁊ tu cōfidenter dicas.Frater mi ionatha Aut ſi domeſtico magis vis vti vocabulo. frater mi ih̓u amabilis es. ⁊ decorꝰ valde. Amabilis es ſuꝑamorē mulieꝝ. Anxio ⁊ vehemēti affectuveſtra ſancte mulieres in xp̄m inardeſcūtvota: ſꝫ ip̄e multo magis eſt amabilis qͣꝫamat̉ a vobis. Emulamini gͦ chariſmata
meliora: magis aūt vt ametis. Enumerat Eligna libani/ colūnas argēteas / reclinatorium aureū/ aſcēſuꝫ purpureū: ad vltimūcharitate cumulans omīa. Quid ni? Adhuc (inqͥt paulꝰ) excellentiorē vobis viamdemōſtro. Bone ſunt etenī colūne ⁊ ſacrimagna quidē eſt eloquij gr̄a. Sed ſi linguis hominū loquar ⁊ angeloꝝ: charitatem aūt nō habea/ factꝰ ſum vt cymbaluꝫtinniēs vocis inanē dans ſonitū ſine ſenſu charitatis. Reclinatorij aurei ingēs eſtgloria ꝑ qd̓ tibi miſterioꝝ archana ſignātur. Sꝫ qͥd? Si nouerim myſteria omīa⁊ omnē ſcīam: charitatē aūt nō habueronihil ſum. Per gradꝰ aſcēdis purpureos⁊ paſſionis xp̄i te gaudes habere inſigniaSꝫ ſi tradidero corpꝰ meū ita vt ardeam:charitatē aūt nō habuero nihil mihi prodeſt (inqͥt apl̓s) Charitas nō inflat̉: nō eſtambitioſa: nō querit que ſua ſunt: mediogaudet. ⁊ qͣſi in cōmuni ſua bona ꝓſtituitMedia enī charitate ꝯſtrauit. Nō inflat̉(inquit) nō eſt ambitioſa. Nō enī charitaſbonū ſingulare aūt ſi habet amat aut ſi n̄habet optat. nō vult alijs p̄cellere: ſꝫ necip̄m magis habere bonū. Multi meritorum ſuoꝝ infirma cognoſcūt. Ideoqꝫ deſe magnū nihil ſentiētes: nō inflant̉ iſti ſꝫforte ambiūt. Un̄ inflent̉ nō habēt. ſꝫ inflate ſatis optant vt habeāt. Priuatā ⁊ hiamāt excellentiā: dū aūt ꝯcupiſcunt vt ſit.aūt ꝯtabeſcūt ꝙ eſſe nō poſſit. Charitasvero cū inuidia ꝯtabeſcēte iter nō habet:nō querit qd̓ ſuū eſt: ⁊ quō poterit qd̓ ſuūnō eſt decerpere? Quid ⁊ tu īuidia alienūvis corrūpere bonū? Nunqͥd adijcieſ qd̓ab alieno decerpis? ita forſitan ſꝫ ſi corꝑalis aliqͥd pecunie ſubtrahas. Nō gͦ ī clau Iſtralibꝰ rapacitatis huiꝰ viciū vereor. Eſtſubtiliꝰ quoddā rapacitatis īuidie genusQuid enī? Rapacitatē nō putas: ſi pecunie parcis famā decerpis. Nō ꝯcupiſcispoſſeſſionē ⁊ laceras opinionē. Quid tibi emolimēti aliena diminutio ꝯfert: aliena ſi corrodis bona? Quid tibi inde accreſcit? Euidēti forſitan veritate aliene ꝟtutis ꝯterunt̉ in ore tuo dentes: qͦs ad derogandū paraueras. Nō audes corrodere/nō tamē potes collaudare: Iā alienū bonuꝫ v̓bo nō carpis. Nunqͥd iō nō rapis?Quō nō rapacitas. vbi euidens bonū debito defraudas teſtimonio ⁊ verā alteriꝰ.