XIX.
ſufficiat ad aſcēſum/ ſufficiat ad gloriam⁊ nō glorieris niſi in cruce dn̄i noſtri Ieſu chriſti. Aſcēſus te purpureꝰ/ reclinatorium perducet ad aureū. Quoniā humilibus ⁊ quietis debet̉ gratia a ſapientibusautē ⁊ prudentibꝰ abſcondit̉. reuelāda ꝑuulis. Purpura hec magnū quoddaꝫ eſtpignꝰ amoris quē tibi dilectus exhibuitUere magnū pignus amoris mortꝭ paſſio. Maiorē hac dilectionē nemo habet/vt animā ſuā ponat quis ꝓ amicis ſuis.Tale preſtitit/ tale pignus repoſtulat paſſio tua humiliatio tua. Qui ꝓ te pertulitin memoriā tibi reducat ⁊ quātū adamauit ꝓ qua ſe tantū humiliauit. Ama ergotu illū: qui pͥus ⁊ plus dilexit. Nō exigūthec temꝑa vt ſanguinē effundas: Effunde animā tuā/ effunde ſicut aqua cor tuū.Nam ⁊ ſi tradideris corpꝰ tuꝰ ita vt ardeat charitatē nō habeas qͥd tibi proderit?Deniqꝫ ⁊ vltimo loco quaſi finalis omnium clauſula gratiaꝝ ponit̉ charitas ⁊ media velut ornamēto quodā charitate conſtrata dicunt̉ ꝓpter filias hierl̓m. Amen.Sermo. xix.Quū aliquidvultis audire ſed ego nouumquid nō habeo niſi vt vos innouet amor. Mandatū hoc nouū do vobis: nihil vobis notiꝰ ⁊ nihil eſt nouius.Nihil̓ eſtis ī iſto rudes ⁊ īexercitate negocio. Ueſtrum hoc propriū officiū eſt. Inamoris enī precipue munꝰ eſtis dedicateDeniqꝫ ⁊ propter vos fercula Salomonis media charitate cōſtrata dicunt̉. Media (inquit) charitate cōſtrauit̓ propter filias hieruſalē. Quodā quaſi priuilegio h̓ſermo vobis delegauit vſuꝫ amorꝭ. Emulamini filie hieruſalē chariſmata meliora:magis aūt vt amētis. Amor enī ſuꝑ eminet gratie ⁊ in huiuſmodi deſcriptōne ferculi charitas reliquaꝝ quaſi ornamētum⁊ clauſula ſuꝑponit̉ gratiaruꝫ. Plures inhoc ferculo enumerant̉ gratie: ſed charitate cumulant̉ om̄es. Charitas cumulꝰ eſt.charitas fundamētū. In charitate (inqͥt)radicati ⁊ fundati. Illa in primis illa invltimis: illa inchoat chariſmatibus ceteris: ideo in medio collocat̉ quaſi ornamētum quoddā cōmune: ⁊ totiꝰ clauſula ferculi. Et color purpureus ⁊ auri fulgor ob
ſcurior eſſet ſi nō charitate veſtiret̉. Quanta eius eſt gratia que ip̄m ꝯtemplatōis aurum exornat? Ip̄a media eſt ⁊ reliquaruꝫquaſi medulla gratiarū. Nulla tam eſt intima ꝟ̓tus: nulla ſic animos penetrat ⁊ ꝑfundit ⁊ archanos cordis implet receſſuſIpſis animi medullis amor imbibitur ⁊ſecretis influit venis. Media (inqͥt) charitate. Bene media que ſic intima ē. Plenitudo legis eſt charitas: ideo lex vacuat̉:ſi fuerit deſtituta charitate. Uitalis q̄daꝫvena legis eſt ⁊ reliquaꝝ charitas ꝟ̓tutuꝫCetere quaſi in partē ſe cōtrahūt: illa omni cōmunis eſt gradui: ſiue mente excedaſſiue ſobrius fias: vbiqꝫ charitatis ⁊ neceſſarius ⁊ iocūdus eſt vſus. Reliquaruꝫ officia variātur gratiarū ⁊ vicibus alternātur: charitatis cōtinuātur iura quodā iugi tenore: ſiue mente excedamus deo: ſiſobrij ſimus/ vrget vos charitas xp̄i. Inquid vos vrget? In ſeipſam. Aliorū aliaſunt officia. veſtrū ſpeciale munꝰ ē amor.Improbꝰ ſui ꝓuocator eſt amor. ⁊ dulceꝫagit in patiētes tyrannidē. Amor ſeip̄umin ꝓuectus ſpargit vberiores. Emulamini filie hieruſalē chariſmata meliora: magis aūt vt ametis. Emulatio vos hec ſꝑamplius vrgeat: Mandatū hoc vob̓ ſemper ſit nouū Et nouū eſt niſi in veſtro dulcis Ieſus veterauerit affectu. Utinā ſemper in vobis ille recēs ſit: nec mora temporis aliquid imminuat gratie Utiqꝫ recēsin vobis veſter Ieſus eſt. Ip̄e ſꝑ recens/ſed nō deus alienus. Uere recēs in quemſemꝑ anxio inhiatis amore. Deniqꝫ id ſolum habetis in votis. vt vobis ſꝑ ampliplaceat. Quantū placet qͥ ſatis placere nōpoteſt? Nulla magis vos rōe placere poteſtis qͣꝫ ſi vobis placeat ip̄e. Animū vult:aliud nō querit. Solꝰ ſufficit: ſi tn̄ totusimpēdit̉. Satis eſt ꝓ viribꝰ tuis: ſꝫ parūeſt ꝓ eius meritis. Si te tibi ꝯferas ⁊ tuamētiaris ex regula: ſufficit. Sꝫ ſi de te: niltibi relinqͥt̉. Si aūt ex ipſiꝰ te regl̓a metiaris/ ⁊ velut ī libra colloces: qͥd tu momēti aduerſus illuꝫ tenebis? Si infra virestuas amor ſe cohibet ⁊ ꝯtrahit: iniquꝰ eſt:⁊ ſi iuxta vires tuas: exiguꝰ. Quid gͦ? ſupͣvires caſſo te extendes conatu? Quidini:amor nō capit de īpoſſibilitate remediuꝫ.Nulla ſatꝭ magna ſūt amoris officia: vbitn̄ ip̄e non intepuit amor, Quomodo erit