¶ Sermo
nos mortalitatis ⁊ afflictōis illata ſententia. ſꝫ nō erat in iuſticia reuocata. Tu qͥdeꝫiudiciaria ſnīa ligatꝰ/ ſꝫ tuꝰ nō erat reſolutus reatꝰ:/ ⁊ pena erat/ ⁊ pax nō erat. O gͣ.uis miſeria ⁊ grauis diſciplina ſuꝑ filiosadam: cōteris ⁊ nō ꝓtegis: punis ⁊ n̄ purgas: ꝯſumis ⁊ nō ꝯcilias: cōſumis/ ſꝫ carnis ſub̓am/ non culpā. Quid tibi ⁊ paci?Qn̄ pacē ꝯferes/ cui eſt cū pctō ꝯmerciū:Qn̄ ꝯferes gr̄am que nō aufers culpaꝫ?Iuſticia enī ⁊ pax oſculate ſunt. Diſciplina pacis noſtre ſuꝑ euꝫ qui nobis attulitfructꝰ pacatos iuſticie. Dictꝰ eſt ille ſolusSalomon nr̄ verꝰ pacificus ꝙ in diebuſeius orta nob̓ ſit iuſticia ⁊ abūdātia pacꝭAbundās vere pax que nō modo p̄teritaſuffecerit repropiciare delicta: ſꝫ om̄e etiāabūdet in ſeculū. Abūdat enī donec auferatur luna: donec auferat̉ labor mutabilitatis nr̄e. labor mortalitatis nr̄e: alternantium labor defectuū. Uere abundās paxque nō eſt data ad menſurā meriti. Nonenī meritū inuenit ſed ꝯtulit. Quomodonō abundās pax q̄ ⁊ remiſit offenſam: ⁊ pͥorē tumulauit gr̄am? Erat hoī pͥmo ī paradiſo pax: vt non poſſet inuitus abduciſꝫ non erat ꝟtus ꝑ quā vellet reduci. Eratgr̄a vt poſſet nō exire: ſꝫ non erat vt poſſetquom vellet redire. Modo pax vberior īgr̄a xp̄i: q̄ poſt iteratos exceſſus vltro offertur: ⁊ penitētes nō repudiatꝭ ſꝫ reuocatBn̄ pax abundās q̄ nulla poteſt exhauriri iniuria: paratior ad veniā qͣꝫ ad vīdictāPax ⁊ a remiſſione pctōꝝ incipiens: vſqꝫad diuine participium abūdauit nature.Qui enī adheret deo vnꝰ ſpūs eſt. Uidesquāta repropiciatōis abūdātia: vt nō iaꝫpax cum deo: ſꝫ magꝭ vnitas cum eo dicipoſſit. O beatū ꝯfiniū: vbi ſublatꝰ eſt inimicitiaꝝ paries mediꝰ. Beatū quidē ꝯfinium: ſꝫ nondū tutū. Adhuc hoſtꝭ noſterhos tēptat ꝑuadere terminos: fines ꝯuellere. Eſt nobis in xp̄o pax cū deo pr̄e: ſednondū pax ab hoſte cōmuni. Abūdabitaūt pax hec donec deſtruat̉ nouiſſimꝰ inimicus mors. Interim ⁊ ſi non eſt pax abip̄o: ꝓfectō tn̄ eſt ꝯtra ip̄um. Erit ip̄e paxnr̄a quom aſſiriꝰ venerit in terra noſtra: etcalcauerit in finibꝰ nr̄is. Proximos ſibipōt Aſſiriꝰ fines infeſtare ſpūales; interiores nō pōt: calcare poteſt: ſꝫ ſtare nō pōt
quom calcauerit in finibꝰ nr̄is Aſſirius.Habemꝰ ꝯfiniū ⁊ ꝯfiniū: ꝯfiniū cū deo ⁊ꝯfiniū cū mūdo cōfiniū cū ſpū/ ⁊ ꝯfiniūcū carne Et ſi quibuſdā dictū eſt. vos nōeſtis in carne ſꝫ in ſpū: ꝯfines tn̄ ſunt carni. vel ꝓpter ſubſtātie naturā: vel ꝓpt̓ carnis curaꝫ. Hoſtꝭ gͦ carne nr̄a quaſi caſtro Evtēs/ regiones ſpūs de vicino infeſtat: etde cōtermino p̄ſidio inſidias machinat̉.Sꝫ erit iſte .i. xp̄s pax. Aſſiriꝰ quom calcauerit fines noſtros. Ille Salomon noſter/ pacificꝰ noſter. qͥ p̄ſtat nobis pacē ſuper pacē: pacē cū patre: pacē ab hoſte: ip̄eponet fines noſtros pacē. O cōfinium ⁊ꝯfiniū quantū diſcrepatis ab inuicē: qͣntis tu abūdas gaudijs: ⁊ quātis vicinꝰ ⁊obnoxiꝰ ſcandalis. O finis ⁊ finis tu qͣꝫlete teneris: ⁊ tu qͣꝫ laborioſe regerꝭ. Utrobiqꝫ xp̄s limes eſt mediꝰ: iſtinc ſeparās ⁊illinc federās: iſtinc inchoās. illincꝯſummans. Sapiētia eī attingit ab hͦ fine fortiter vſqꝫ ad finē illū diſponēs in illo finecūcta ſuauiter: fines ille lectulꝰ eſt. Ideode muliere forti d̓r. Procul ⁊ de vltimis finibꝰ p̄ciū eiꝰ eſt: ꝓpter qd̓ ip̄a ſe intēdit: qͦſe eſtimat quo eiꝰ explet̉ auiditas. Quidid aliud eſt niſi ſpōſi amplexꝰ ⁊ lectulus?Ultimꝰ finis ē/ vltra quē ſe nō pōt auiditas extēdere: nec facultas cōp̄hendere ſufficit. Finis eſt vbi ip̄e a te deficis: vbi exhauriris: vbi eſſe alius incipis: totꝰ ī xp̄o⁊ ſolꝰ in te xp̄s. O ꝟa pax/ ⁊ plena pax/ qn̄de regno dei tollent̉ ſcandala. quādo nonerit timor in finibꝰ nr̄is: qn̄ nō erit finis ⁊finis: ſꝫ vnus tm̄ finis ⁊ ſupradictꝰ finisFinis deo federans ⁊ ꝯformans tm̄. Finis lectuli gaudijs fruēſ: nō gladijs agēsNūc vero vt quieta ſint quatulacūqꝫ ſūtlectuli gaudia: neceſſaria quideꝫ eſt cuſtodia fortis. Ideo lectulū Salomonis ſexaginta ambiūt ex fortiſſimis iſrael. Et īeuangelio habes. Cum fortis armatꝰ cuſtodit atriū ſuū: in pace ſunt que poſſidetUberior hic ꝯmemorat̉ cuſtodia: qꝛ vberior eſt gratia lectuli qͣꝫ atrij: ⁊ ſpōſe ſollicitudo maior qͣꝫ poſſeſſionis ⁊ ad portā paradiſi angelicā cuſtodiā cuꝫ gladio flammeo poſitā lego. An nō quidā paradiſuslectulus Salomonis. Lectulꝰ (inqͥt) floridus. Deniqꝫ ip̄e flos campi: ip̄e lignumvite. Bene paradiſus deliciaꝝ lectulꝰ tal̓.Uides quomodo ample delicie arta cin-