Sermo
Uado inquit parare vobis locū: ⁊ quomparauero iteꝝ venio ⁊ aſſumā vos ad meipſum. Quō gͦ introduces illū quo iā ip̄eaſcendit? Aſcēdit quidē ꝑ ſe: ſed adhuc inte foris exiſtit. In te introducet̉: quo ꝑ ſeprior aſcendit. Quid ni? In te naſcit̉. Inte format̉. ⁊ in te introducit̉. Filioli quositeꝝ parturio donec formet̉ chriſtꝰ in vob̓In vobis ergo chriſtꝰ ⁊ parturit̉ ⁊ ꝑficit̉nec ſemel ſed ſepius ⁊ iterata crebra ꝑturitione. Neqꝫ poſſumꝰ om̄es chriſti ſiml̓ v̓tutes adaptare nobis: equidē ne vnāquālibet ad plenū. Idcirco ſemꝑ inſiſtēdumeſt: qꝛ nō niſi ſenſim fit in nobis ſpiritual̓parturitio xp̄i. Qui ergo in mēbris ſuis īſponſa ſua naſcit̉: cur nō introducit̉? Nōenī vel parturitio hec vel introductio adchriſti poteſt referri ꝑſonā: ſed ad v̓tutes⁊ gr̄am. Ideo frequēs eſt ſic̄ parturitō ſicintroductio. Nā ⁊ ꝯſedere dicimur in celeſtibꝰ cū chriſto. Sꝫ ſicut vna eſt ꝟa ⁊ eterna ſeſſio in celis ſic ⁊ ītroductio. Perambulauit Abraā terrā ꝓmiſſionis an̄qͣꝫ poſſideret. Felix om̄ino cui dat̉ maris illasꝑambulare regiones: ⁊ viſentis inſtar: volucri calcare veſtigio locū omnē quē accepturus eſt in poſſeſſionē. Cui licet ſtare n̄ꝑmittit̉: aſcēdere tamē dat̉ in monteꝫ dn̄i:⁊ qͣꝫuis ꝑ vmbrā adhuc curſim: tamē ꝑluſtrare cūcta ⁊ ſe tali viſu refouere. Que autem v̓a eſt ⁊ plena introductio / hic innuividet̉ quom d̓r: donec introducā illum īdomū mr̄is mee. Felix om̄ino q̄ adeo alligare potuit verbū dei ⁊ ampliꝰ deglutinare ſibi/ ⁊ in exilio collocare: quouſqꝫ copulari in cubiculo det̉. Nō dimittā illū donec introducā in domū mr̄is mee/ ⁊ in cubiculū genitricis mee. Qd̓ tūc fiet qn̄ corpore ⁊ mente plene portabit imaginē celeſtis: vt domꝰ intelligentiā ad corpꝰ: cubiculi ꝟo ad mentē reducas. Aut ſi magisplacet: in domo poſſeſſionē accipe ſecurāin cubiculo ſecretā: in domo ſempiternā.in cubiculo internā. In domo (vt dicit eccleſiaſtes) eternitatis ⁊ in cubiculo charitatis. In cubiculo ꝟ̓o clauſo hoſtio nō iāoras pr̄em: ſꝫ de cetero adoras in ſpiritu ⁊veritate. In domū nō dicit pr̄is ſꝫ mr̄is:⁊ in cubiculū genitricis. Nouit illa menſurā ſuā ⁊ iō ſpem ſuā extendit ad illā eternitatē/ veritatē charitatē quā aſſecuta eſteccleſia pͥmitiuoꝝ in celis Nā quantū ad
ea que dei ſunt ſpectāt ſolus hꝫ immortalitatē ⁊ ip̄e lucē habitat inacceſſibilē ⁊ ſupereminet ſcīe plenitudo charitatꝭ chriſtiqui nos impleat in omnē plenitudineꝫ inſeipſo. Qui eſt bn̄dictꝰ deꝰ ⁊ regnat ī omnia ſecula ſeculoꝝ Amen.Sermo. xi.Elicata eſt ſpedcies amoris affectio ⁊ tenui occaſione ledit̉ leticia ſpiritualisAmor occupationū externarū impatiēseſt: ſuis ſatis habens inſeruire negocijs:ocio gaudet: quiete fouetur: ad internā delectatōem libera hr̄e tꝑa volens. An nō hͦipſum tibi videt̉ ſpōſa innuere: dilectū ſuum ad cubiculi ſecretū trahēs. Nouit illadilectū ſuū nō poſſe foris ſecure poſſideri:nec integre quidē. Et qͣꝫduꝝ eſt amāti animū dimidiare cū xp̄o ⁊ mūdo? qͣꝫ durumeſt (inqͣꝫ) dilectōis iura ꝑegrinas admittere curas: ⁊ celeſte ſecretū ſecularibꝰ infeſtare ſecretis. Memor fui (inquit) dei: ⁊ delectatꝰ ſum: ⁊ defecit ſpūs meꝰ. Si delectatio memorie dei negocioſa exercet ⁊ excludit ſpūm ꝓphetie quō plura poterit ⁊ peregrina cuꝫ iſto cōplecti negocia? Iure gͦſponſa cū dilecto cubiculū petit. vt liberoilli intēdat ſtudio: ⁊ ex animi ſui arbitrioꝑfruat̉: ⁊ quicto pectore penitus amplexetur. Apparet illā ſpū charitatis duci: ⁊ exſponſe affectu locutā oportunitatē exercēdi que ſic querit amoris. Et quomō nosſi qͥd vel tenuiter attingimꝰ de xp̄o/ de ſapientia/ de ſuauitate/ de ꝯtemplatōis guſtunō ꝯtenti gr̄a nec menſurā cōtemplanteſnr̄am ſtatim erūpere conamur: ⁊ cubicl̓ofaſtidito feſtinamꝰ egredi a requie ⁊ ab illa requie? In pace (inqͥt) in idip̄m dormiam ⁊ requieſcaꝫ. Maria ad dn̄i pedes ſedens idipſum tenebat: turbat̉ Marthacirca plurima In multis turbatio/ porrovnū eſt neceſſariū/ īmo ⁊ iocundū habitare amātes in vnū niſi in amore qͥ inhabitare facit vniꝰ moris ī domo. Quid ē vnius moris niſi federe conformes amoris?Amor humanū animū deo cōciliat ⁊ vnitSimiles (inquit) ei erimus quom apparuerit. Quid ni ſimiles? Cōmendat ſeipſam mūdis reuelatā mentibꝰ maieſtatꝭ diuine inextimabilis pulcritudo/ ⁊ intuentis in ſe affectū rapit ⁊ quadā ratione ſibi