VII
ẜm prerogatiuā virtualē. Et hos gͦ ſponſa ꝑtranſi anima. Nā ⁊ illi cuſtodes tui ⁊curatores tui ſunt qui dicūt in prophetaCurauimꝰ babylonē ⁊ nō eſt ſanata. Hoſ(inquā) pertrāſi ⁊ in dilecto tuo priuilegijſingularis dotes cōtemplare. Illi adminiſtratorij ſpūs nō operarij ſalutis. Ipſevero magni cōſilij angelus: qͥ operatus ēſalutē in medio terre. Propter quod ⁊ deus exaltauit illū ⁊ donauit illi nomen qd̓eſt ſuꝑ om̄e nomen. Iocūda cōtemplatōin celeſti familia cōtueri eſſentie ſimplicitatē/ ſerenitatē mentis / ⁊ mutui ſuauitateꝫamoris. Iocūda cōtemplatio cōtueri ꝑpetuitatē exiſtentie/ puritatē intelligentie.ſcientie ꝓfunditatē/ tū etiā humilitateꝫ inobediētia/ tranquillitatē ī diligētia/ facultatē in efficacia. Om̄es tamē ꝑtranſi/ ⁊ intuere quātus ſit iſte qui ingredit̉ ad ſaluādas gentes. Quē ingredientē in orbē terre angelice laudes inducūt/ ⁊ triumphaliter regredientē/ cū admirationis cātico reducunt. Quis eſt iſte qui venit de edomtinctis veſtibꝰ de boſra? Iſte formoſus īſtola vtiqꝫ carnis ſue. Iure quidē formoſus in ſtola ſua que ſine cōmixtione cōcepta eſt/ ⁊ de virgine nata eſt/ ⁊ ab om̄i nonmodo corruptiōe ſed etiā corruptiōis fomite immunis cōſeruata eſt ⁊ in ſepulcrodiſſoluta nō eſt ⁊ die tertia reſuſcitata/ qͣdrageſima in celū aſſumpta. Om̄i die qd̓ſuꝑ om̄ia mirandū ⁊ amandū/ in ſalutiscibū credētibꝰ ꝓpoſita. Quis non ad ſingula iſta miret̉ ⁊ amet ⁊ dicat? Quis ē iſtetam formoſus in ſua ſtola? Cucurriſti ꝑhec om̄ia admiratōnis genera/ īmo ſtupidus ꝑ ſingula ſubſtitiſti: ⁊ ecce denuo noua tibi admiratiōis materia inde exurgit.Satis in illis exercitatꝰ fueris hic iteruꝫad ſtupendū excitaris: quaſi illud tibi dicatur ꝓphete. Ne memineris priorū: noua ego facio. Quid magis nouuꝫ. qͣꝫ ꝙ inmyſterio dn̄ici corꝑis mutat̉ materies: etſpecies ſeruatur? Priſtina manet forma:ſed noua gratia. quia noua ſubſtātia. Noua quidē nō in ſe: ſed in hmōi ſpecie. Nouum plane ꝙ carnis dn̄ice ſubſtantia ī aliena ſpecie ſumpta ſanctificatōnis v̓tuteꝫanime cōfert: ⁊ ſpiritualē emundat ſubſtātiam ī myſterio altaris immaculata caro.Nouū quidē ⁊ ſupra reliquoꝝ vſuꝫ ſacramentoꝝ ꝙ nō modo ſanctificatōis noua
gratia datur ſed ſubſtātia naturalis mutatur. Nā ꝑ ſacramenti benedictōem accipit oblatus panis hanc ineffabilē mutationem: ⁊ ex myſtica cōſecratione et verbiviuentis copulatiōe hec viuificatrix gr̄ain carne chriſti redundat. Caro enī non ꝓdeſt quicqͣꝫ: ſed ſpiritꝰ eſt qui viuificat: ſacroſancte carni cōferens in ſolēni ſacram̄to ſpiritualē efficaciā ad viuificandos tāti participes myſterij. Formoſus ergo inſtola. hoc eſt. in carne ſua: ſꝫ multo formoſior in aſſumpto ſpiritu qui vtiqꝫ carne p̄ſtantior quia verbo vicinior. Et in hͦ ſpiritu vnctu eū intelligit p̄ conſortibus ſuiſ?id eſt. nō modo p̄ filijs hominū: ſed etiampre angeloꝝ agminibꝰ. Quid ni vnctꝰ ſitpre illis oleo gratie: qui nō ſicut alij participatione ſed ꝑſonali vnione vberrime illi cōſertus eſt oliue ex qua vnctio omnisemanat. An nō tibi velut oliua videt̉ veritas ⁊ verbū dei: cuiꝰ vnctio docet nos deom̄ibꝰ. cuiꝰ molliti ſunt ſermones ſuꝑ oleum. cuiꝰ vnguentū effuſuꝫ nomen eſtꝫ huic oliue ꝑſonali vnione cōſertus: conditionis nō corruptionis noſtre oleaſter (vtſic dicā) ⁊ pinguedinis illius factꝰ particeps Quid luminis. quid dulcediniſ. qͥd Cſuauitatis. quid om̄imode virtutis acceperit: operuꝫ eius indicia loquunt̉: niſi ꝙlonge excellebat quod ſenſit in ſpiritu/ qͣꝫquod expreſſit in actu. Deniqꝫ ad om̄ia v̓tutis indicia dicere potes: oleū effuſū nomen tuū: abſqꝫ eo quod intrinſecus latet.Nec enī conſentaneū eſt: vt quālibet mirificum foris anime opꝰ: illiꝰ virtuti exeq̄t.Nō poſſumꝰ dn̄e que in ꝓſpectu ſunt omnia opera tua cōprehendere. Confortataenī ſunt ⁊ nequeo eſtimare illa: ⁊ eam q̄ intrinſecus latet quonā modo experiar gratiam? Oculꝰ nō vidit beatiſſima aīa chriſti preter te. munera que diuinituſ collataſunt in te. Ideo angelici ſpiritus deficientes in cōprehenſione: nō deſinūt ab admiratione: ⁊ quaſi neſcientes/ ſed ſtupentesin laudē ſupra poſitā erumpūt. Quis eſtiſte ſic formoſus in ſtola ſua: gradiens inmultitudine fortitudinis ſue. Hanc conſiderans prerogatiuā virtutū in dilecto:iure ſponſa cuſtodes ſe pertrāſiſſe dicit. etpaululū pertrāſiſſe: quia ſic in eo ſingularem miratur gr̄am: vt tamen cōmunē conſtituat natura: beatamqꝫ illā chriſti aīamB 3