Sermo

M A fructibꝰ cognoſcit̉. ſi apud te Ih̓s moratur. Accedit ad te ſpōſa folia ꝟtit ficulnee tue: querit in te fructū: querit dilectuꝫ.Hic eſt enī fructꝰ dulcis gutturi eius. Felix es cū hoc abūdaueris fructu: cū domini tui ſpōſaꝫ iſto ſatiaueris cibo. Eſca eiꝰeſca electa. Delicie eiꝰ ſunt tecū eſſe dilectūſuū. Nō inuidet: nō zelat̉ Dilectū ſuū omnium vult eſſe dilectū. Ideo apud om̄esquerit: vt illū apud om̄es aut īueniat autinuitet. Querit enī apud illos Ieſum: qͦꝝquerit ꝓfectū ī ipſo. Querit ꝑ vicos ⁊ plateas: ſꝫ nō in omībꝰ inuenire poteſt. Queſiui (inqͥt) ⁊ nō inueni illū. Paulꝰ omniū ſitiebat ſalutē: in viſceribꝰ omniū chriſtū inuenire cupiebat: om̄s cupiēs in viſceribꝰchriſti. Sꝫ enī audi qͥd dicit quō quoſdādeplorat. Neminē īquit vnanimē habeoOm̄es que ſua ſunt q̄runt: non que Ieſuchriſti. Putas ꝙ apud eos inueniri chriſtus q̄at: qͥ ip̄m vt īueniāt nō querūt? Etmultos quidē ſic querētes repꝑies aliudp̄ter ip̄m ſꝫ nō ꝑ ip̄m. Tractat̉ in cōſilijs.diſceptat̉ in iudicijs: in ſcolis diſputatur:cantat̉ in eccl̓ijs. Religioſa ſunt hec negocia: ſed vade ad exitꝰ aquaꝝ ⁊ penſa qͥs generalior iſtoꝝ finis eſt opeꝝ. Uide ſi nō ꝑhec om̄ia quedā exerceant̉ mercimonia d̓ipſo. Queſtuoſa res nomē eſt chriſti. Nilpenſiꝰ: nil optatiꝰ. Felix tn̄ qͥ noīs huiusvirtutē ſectat̉: apud illos tractet̉. diſceptetur. diſputet̉ ſuꝑ hoc noīe. Nobis ſatꝭ eſt;ſed nr̄is in clauſtris ſaltē nō adimet̉: nuſqͣꝫ cōmoditas maior: ideoqꝫ maior confuſio nuſqͣꝫ ſi penes nos nō inuenit̉ chriſtꝰ.Nō inuenit̉ forma iuſticie: ſi pioꝝ operūnō eſt intētio pura. Nā ip̄a leticia ē mētisquedā diuina alacritas: q̄ de ipſiꝰ p̄ſentiaꝯcipi ſolet. Et qͣꝫ vere poſſumꝰ p̄ſentiā ip̄ius interp̄tari: hec inqͣꝫ celeſtis ⁊ excedensaffectio: nō eſt res facilis ⁊ paſſim obuia.Hāc precipue ſpōſa vt puto deſignat dicens. Queſiui ⁊ nō inueni illū quē diligitaīa mea Chriſtū ieſum: qͥ viuit ⁊ regnat īſecula ſeculoꝝ Amen.Sermo. vi.Ponſa moraꝫin querēdo patit̉: ⁊ quandā illidifficultatꝭ vmbrā ſpōſus obtendit/ copiā ſui nō ſtatim indulgēs. Illatamē calēte ſtudio ſedulitatē ꝯtinuat: q̄re

lam ingeminat. Nō inueni illū fratres: ſiſedulitas ſubmouet̉: deſidia qn̄ admittet̉Si nō inuenit amor: quādo inueniet teporʸ̓ qn̄ raritas orādiʸ qn̄ remiſſio? Quidego nūc ꝯtra raritatē orādi ⁊ remiſſioneminter vos diſputo? Nō eſt opus medelaꝫadhibere: qͦ nō laboratis. Peregrina ſunta vobis hec vicia. Quis enī veſtꝝ qͥ nō ſit⁊ frequēs ⁊ feruēs in orōne? Et ſi torporabeſt: videte ne vos dilationis tedia defatigent: ⁊ infringāt deſideria veſtra. Utrobiqꝫ reatꝰ eſt/ ſi ſit aīa veſtra vel in poſtulatione remiſſa: vel in expectatōne deficiēs.Sponſe deſideria audis dilata. ⁊ tu ad pͥmū oratiōis tue pulſum inſpiratōis diuine delicias tibi nō affluere querulꝰ cauſaris. Nūc cepiſti ⁊ tā cito a directione ſuatuꝰ infringit̉ ſpūs? Quid ſi tibi illd̓ d̓ euāgelio improꝑet̉. Sic nō potuiſti vna hora vigilare mecū? Uigilate gͦ ⁊ orate: quianeſcitis qua hora dilectꝰ veſter adueniat.Pertinax oratio ꝑtingit ad finē. Et ſi tibiin initijs ſicca ⁊ velut ſaxea videat̉: oleumtamē gratiaꝝ elicies de hͦ ſaxo duriſſimo/tm̄ ſi ꝑſeueres. ſi te longior mora non diſſoluat. ſi nō dilatione tua vota lenteſcant.Moleſta tamē amāti dilatio: ſꝫ ſolēt ꝓtracta deſideria ampliꝰ creſcere. Quid vobiſnota ingero? Uexatio crebra ip̄a vob̓ huius rei dabit intellectū: īmo iā dedit: idqꝫfrequenter. Crebro vos exercitatos inueni in hmōi ſtudijſ. Nō poſſum gl̓ari hosgenuiſſe affectus ī vobis. gaudeo tn̄ inueniſſe vos in iſtis. Et ſi nō hec in vob̓ ſtudia formaui: vtinā in illis fouere vos poſſim. Et ip̄e cuſtos ſum: ideo illā mihi ſpōſe vocē ſepe replicatis. Nū quē diligit anima mea vidiſtis? O beata aīa quā taꝫ ſancta deſideria exercēt. Deſideria dilecti dilecte que neſcit niſi de chriſto rogare: q̄ talem inuēta erūpit in vocē. Nūqͥd quē diligit aīa mea vidiſtis? Deniqꝫ ſpōſa eſt quetalibꝰ inuenit̉ occupata ſcripturis. Inuenerūt me (inqͥt) cuſtodes ciuitatis qͥ ficti ⁊fallaces ſunt nihil tā refugiūt qͣꝫtū ab hisinueniri cuſtodibꝰ: ⁊ ſi dephendūt̉: non facile ꝯuincunt̉. Caym factꝰ eſt vagus ⁊ ꝓfugus ſuꝑ terrā: inueniri formidās. Omnis (inquit) qͥ īuenerit me occidet me. Nōvult peccatū occidi. qꝛ nō vult mori. Naꝫvbi nō veret̉ interfici: ſꝫ magꝭ ſe foueri cō-