ſepius euenit: qui ſolēt vel varijs tēptam̄tis. vel quodā tedio laborare: qn̄ eos autcarnis deſideria coartant. aut virtutū nōexhilarat oblectatio. Et beatꝰ qui non eſtſcandalizatꝰ in iſtis: qui nō offendit̉. quinō ꝑdit ieſum. ſꝫ magis querit per vicostales qͥ in anguſtia querūt. Nō ſic de quibuſdā dicit̉. In anguſtia queſierūt te. Intribulatōne murmuris doctrina tua eis:īmo ⁊ exercitia virtutis ⁊ doctrinā patrꝭintelligit in anguſtijs illis: ⁊ ꝓtendit a fine vſqꝫ ad fineꝫ fortiter. donec de vicis adplateas vadat: ⁊ qui ꝑfectiores ſūt. ⁊ plateis aſſueti: aliquotiēs ad anguſtias vicorum ſubito ſinunt̉ relabi. Et quis ꝑfectior illa que ſponſa dicit̉? Ecce ⁊ ipſa ꝑ vicos ⁊ artos quoſdā meatꝰ querit dilectū.Non eſt ocioſa difficultas iſta querendi.Per hanc enī ⁊ exercet̉ eius humilitas: etdeſideriū excitatur. Quotiēs inextricabilibus me ſenſi quaſi vicis errantē ⁊ anguſtijs animi concluſum. cū ſubito vicinasplateas euaſi. ⁊ eduxit me ī latitudinē bonus dn̄s In vicis expirauifere. ſed in plateis reſpit̉aui ſtatim. Latitudo quedā etlibertas īoccupate ⁊ expedite mētis ī plaK teis tibi cōmendatior. Sed ꝯſidera ne libertatē iſtā des in occaſionē carnis. ne cōacerues lutū in platea tua: lutū illicite cōgitationis. Alioqͥn ſicut lutū plateaꝝ delebit te dn̄s. Lubricauerūt (ait ꝓpheta) īplateis veſtigia noſtra: lutoſas volens intelligi eas in qͥbꝰ ſit lubricus īceſſus. Nōluto ſꝫ auro ſternant̉ platee tue. Nō ibi ſitlutū: nec tn̄ ſiccitas ⁊ ariditas quedaꝫ ſitibi: ſed fluāt flumina ibi aque viue: ſpiritualis quedā fluēta meditatiōis. In plateis aquas iſtas diuide in latitudine libere mētis. Sapiētia quaſi platanꝰ inquitexaltata ſum iuxta aquas ī plateis. Nō inplateis ſolū. nec ſolū iuxta aquas: ſꝫ iuxtaaquas ⁊ in plateis exaltata ſum. inqͥt. Utleta ꝓdeant germina ſapiētie. quantū putas cooperat̉ ⁊ ociuꝫ libeꝝ ⁊ irrigatio crebra ſancte meditatōnis. Iure quaſi platanus exaltat̉. q̄ ſic plantat̉. O beatas vereplateas in quibꝰ ſapiētia ſic creſcit: ſic exaltatur ⁊ ſuꝑeminet perſpicuā ſe on̄dens etnō īdigēs queri. Et vide quō ſecl̓ari prudentie aliqui totā ſui cordis latitudinē exponāt quantū diſtentāt aīm ⁊ dilatent inplateā: vt plantēt ibi plantatōꝫ infidelē. hͦ
eſt. germē alienū: quō ⁊ ꝯtinuis exercitijs⁊ meditatiōe frequēti ⁊ doctrina illam irrigent. Ideo cernas in illis letā ⁊ vberem ⁊exaltatā ſeculi ſapīam ⁊ fructificantē huius mūdi ſenſum: ſapīam vero que ex d̓oeſt humilē ⁊ obſcura ⁊ inueniri non poſſepenes illos. Exi in plateas ⁊ vicos ciuitatis: ocia diſcute. ſcrutare negocia eorū ꝙͥiudicijs vacāt. qui tenēt cathedrā. qui ſedent in tribunalibꝰ: ꝯtemplare qͥd agāt īpublico. qͥd in cubiculo Nūqͥd apd̓ illospura ⁊ ꝟa ⁊ celeſtis eminet ſapiētia? Nunquid exp̄ſſa eſt in moribꝰ que in ẜmone v̓ſatur? Nunqͥd in ꝓſpectu inuenies illaꝫ?Nunqͥd exaltatā ſicut cedrū in libano ⁊ ſicut cypreſſum in mōte ſyon. Nā ī his mōtibꝰ exaltatā ſe gloriat̉ Nomina ip̄a myſterium cōtinēt: nec ocioſus eſt etiā ordo verborum. Precedat libanꝰ in laude ſapiētie.ſyon ſubnectit̉: poſt cordis mundi cādorem ad ꝯtemplāde veritatis fulgorē aſcēdens. Mūdicia meret̉ noticiā: nō hāc litteratoriā tm̄: ſed quandā dulcē ⁊ intimā ⁊ipſiꝰ anime medullis infuſam. Deniqꝫ puritas veritatis ſocia eſt: ⁊ comes eſt. et prima eſt. Idcirco montes iſtos libanū ⁊ ſyon in laude ſua ſapiētia copulat. Mōtesiſtos apud quos illoꝝ aſſignare poteris:qui litibus aut exercēdis aut dirimendiſvacant? Nō poteſt apud illos inueniri ſapientia: in quibꝰ nō inuenit̉ locus ſapientie. Amat libanū. amat ſyon. amat plateas: libertate gaudet ⁊ ſublimitate. Quanta ꝑuerſitas: ſi ſapiētia que litibus vacat:que lucra ſectat̉. ſupereminet. ⁊ diuina latet? Suꝑeminet litigioſa. ⁊ ea que pudica eſt. que pacifica. que bonis cōſentiens.cōtenta deliteſcit velut in obſcuro. Illa excolit̉: iſta negligit̉ ac ſi ſterilis ⁊ paruꝫ lucroſa. Neglecta plantatio in altu non creſcit. Raris in plateis quaſi platanū exaltatā inuenies. Nō eſt obuia. nō eſt freq̄nsideo dicit. Queſiui ⁊ nō inueni illū. Ubiqꝫ teritur: vbiqꝫ vertit̉ in queſtione. vbiqꝫvenerabile eſt nomen Ieſu. Et vtinaꝫ qd̓vox ſonat. vita depromat: exprimat imitatio: emineat ⁊ eluceat in moribus. Qui penes te ſapientiam querit: aſſidentem inueniet illam ī ipſis foribus tuis. in ip̄is ſenſibus. in modeſtia ⁊ compoſitione hominis exterioris. Nam quaſi fores ſunt perquas interioris ꝓdeūt habitatorꝭ īdicia.