Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Poterāt hec oīa breuiter ⁊ curſim dici: ſꝫmaterie que tractat̉ gr̄a. comedētis blāditur palato: ⁊ quandā ſui appetentiā facit.nō facile cedens cū ſemel inducta fuerit īdiſcuſſionē. Nā ⁊ quē mandēdū infantulo nutrix cōminuit panē: iā ſatis ſtudioſodēte ſubactū aliquotiēs cū mora detineatguſtꝰ illecta ſapore. Et nos cātici huiꝰ ſolidos alijs ſi qui forte indigēt cōminuenteſcibos. guſtate ſuauitatꝭ iacturā facere nequimus. ſꝫ ita alieno inſeruimꝰ vſui: vt etnoſtro ſatiſfaciamꝰ in ꝑte deſiderio. Deniqꝫ cōterminatū reor ſermonē ⁊ cōpetēti fine cōcluſum: impatiēti exalatōe epule ꝟbiredeunt ad labia. ⁊ dū abūdantie ſuauitatis eructat̉ memoria. ad diſcuſſionē reuocatur materia. Quid enī? Cur nō ficꝰ frequenter cōcutitur: cuiꝰ fructꝰ frequenternunqͣꝫ excutit̉? Quid miꝝ ſi cōuellit̉ ſepiꝰque ꝓpria expoliatione fecundior effecta.cū vel licantis videt̉ certare manu: ⁊ d̓cerpentis auiditatē vbertate ꝯuincere? Nontalis illa cui maledixit dn̄s Ieſus. nihil īea fructus inueniēs: ꝓ ſterilitate. ariditaE te eterna cōdemnans illaꝫ. Uide quō aridas fecit fides chriſti iudeoꝝ traditōnes.⁊ dogmata philoſophoꝝ. Quō arefec̄ flumina egypti? nō eſt in eoꝝ doctrinis ⁊ interp̄tationibꝰ fructū inuenire de quo legit̉in pſalmo. Terra noſtra dabit fructū ſuūNō poteſt in eoꝝ vicis ⁊ plateis chriſtusinueniri. Iā o iudei emigrauit a vicul̓ veſtris. Iam dimiſit domū ſuā: dereliqͥt hereditatē ſuā Deniqꝫ facti eſtis quaſi tugurium in cūcumerario: qͣi ciuitas que vaſtatur. Sꝫ ⁊ de plateis nihilominꝰ legit̉: qͥacorruit in platea veritas. Siquidē de gētium philoſophis dictū eſt ꝙ veritatē deidetinuerūt in mendacio. An nō tibi videtur cōgrue accipi in vicis. iſrael ẜm carnē:quoniā de vno erāt ſemine abrae. ⁊ ī vnuꝫcōpacti ⁊ coartati ritū. vna lege conſtrictiSapiētes aūt gentiū iure adumbrant̉ īplateis: quoniā effrenata libertate ⁊ licentia. extra veritatis euagati ſunt tramitem:de maieſtate diuina ſentiētes ⁊ aſſerentesnō minus abſona dignitatiqͣꝫ reluctantiaveritati. Iudei pauꝑtate ītelligētie circadiuine ſingularitatē cōſtricti ſub̓e vſqꝫ adfilij ⁊ ſpūſſancti ꝑſonas nō potuerunt fidei incremēta dilatare? Gentiū ph̓i ꝑ planum diffuſi ⁊ nullo diuine eruditōis obi

ce tardati/ deoꝝ induxerūt numeroſitatēin naturis; infinitatē in ꝑſonis: ſentiētesinter ſe ſinguli varia. vniuerſi vana. Sedque iā aīa in iſtis vel vicis vel plateis inquirit ſpōſum? Cōcubina eſt ſi qua eſt etadultera: quaꝝ altera ꝯtuberniū habet cūſponſo ꝑpetuū: altera male fidū. Quid eīibi querat vbi caſta nō occurrit ſapientia.ſed peregrina ⁊ meretricia. Talis tibi depingitur inꝓuerbijs. occurrēs vecordi iuueni: vbi tranſit in platea ꝓpe angulū adueſperaſcēte die. in noctis tenebris ⁊ caligine. mulier ornatu meretricio/ preparataad capiēdas aīas. garrula ⁊ vaga: nūc foris. nūc in plateis. nūc iuxta angulos inſidians. Suſpecta mihi eſt talis platea: inqua mulier tā varia ⁊ verſipellis. blanditiaꝝ ſuaꝝ inſidias vecordi machinat̉ iuueni. Neſcio enī quid obſcuꝝ ⁊ diſtortum⁊ fucatū mihi ſignificat nox ⁊ angulus etornatus meretriciꝰ. Suſpecta ē mihi omnis doctrina ⁊ certe deſpecta: que nullaminducit de chriſto mentionē: q̄ eiꝰ me necſacramētiſ renouat. nec p̄ceptis informatnec ꝓmiſſis inflāmat. Nā iudei quidē habent in pagina illū: ſed interp̄tationē nonhabēt. Adhuc enī velamē eſt magis ī eoꝝmēte qͣꝫ lege. Nec enī auferri poteſt: niſi cūꝯuerſi fuerint ad dn̄m. Suſpecta ē mihitā in diuinis ſenſibꝰ qͣꝫ in humanis vſibꝰvniꝰ licentia. alteriuſ reſtrictio. obſtinatiovtriuſqꝫ. Uniꝰ in diuina natura numeroſitas. alterius ſimgularitas: vtriuſqꝫ cecitas. Iō ſpōſe nō dederim in iſtis vicis etplateis q̄rere dilectū. Alios illi aſſignemꝰvicos. alias plateas. quas ſibi xp̄s deſpōſauit in fide ⁊ veritate. Et quideꝫ geminaquedā eſt ꝯuerſatio fideliū. Alij latā ſectātur viā. Alij artiſſime ſe tradūt diſciplineNā ⁊ ſi ſcribit̉: Arta via q̄ duc̄ ad vitā eſttn̄ quepiā in hͦ genere diſtinctio: ⁊ artiorꝭreſpectu. alia reputat̉ latior. An nō tibi videt̉ latitudo mādati. vbi nemo ꝯpellit̉ adꝑfectōꝫ: ſꝫ infirme nō mō valitudini ſꝫ etiam volūtati inferiorꝭ gͣdus ꝑmittit̉ licentia? Gr̄a tibi dn̄e ih̓u xp̄e ꝙ nobis ſalutisoccaſiōes paras ⁊ ita vegetis ⁊ alacribꝰ ꝓponis ꝯſiliū/ vt etiā egrotis diſponas remediū: ⁊ pigris diſpēſes aſcēſuꝫ. Nō mōdo vicos diſtricte viuentiū habet ciuitastua ſancta hierl̓m: ſꝫ etiā plateas hūiliora⁊ planiora diligentiū. Sic ī om̄i ꝓfeſſiōe